Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης

Από σήμερα ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη πρόεδρος του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Ο νέος πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, σύντομα θα αναλάβει τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ποιες είναι όμως οι θέσεις του για την Εκκλησία; Ποιος πιστεύει κατά τη γνώμη του ότι πρέπει να είναι ο ρόλος Της;

Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης το 2012 είχε γράψει ένα "προφητικό", ας μας το επιτρέψει ο όρος, άρθρο αποκλειστικά για τη Romfea.gr και είχε καταθέσει την άποψή του.

Το άρθρο είχε τον τίτλο «Ήρθε η ώρα το Κράτος να εμπιστευτεί περισσότερο την Εκκλησία» και το παραθέτουμε αυτούσιο.

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο του και διατηρούμε την προσδοκία να συμβάλει και αυτός με τον τρόπο και τις δυνάμεις του στην έξοδο της χώρας από την κρίση.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ:

Του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ROMFEA.GR

Οι έννοιες της Εκκλησίας και της κοινωνίας στην ορθόδοξη παράδοση δεν είναι παράλληλες, αλλά, μάλλον, συνώνυμες. Η Εκκλησία είναι κοινωνία. Και η κοινωνία στην πλήρη και τέλεια μορφή της είναι Εκκλησία.

Πρόκειται δε για μια σχέση διαχρονική, η οποία σφυρηλατήθηκε μέσα από δυσκολίες, κακουχίες, διωγμούς, αλλά και νίκες απέναντι στο κακό και στα προβλήματα.

Στο πλαίσιο αυτό, ειδικά σήμερα, η Εκκλησία καλείται να αναδείξει τον κοινωνικό της ρόλο συμβάλλοντας με κάθε τρόπο στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες μας.

Με τα δεκάδες συσσίτια που γίνονται σε πολλές πόλεις και γειτονιές της Ελλάδος, με πρωτοβουλίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, με τη στήριξη άπορων παιδιών, ανθρώπων της τρίτης ηλικίας ή κακοποιημένων γυναικών.

Η Εκκλησία κάνει σήμερα φιλανθρωπία μεγάλη, που δεν μπορεί να προσφέρει ούτε το συντεταγμένο Κράτος. Έχει πλειάδα ιδρυμάτων κοινωνικής προσφοράς, που δεν έχει παρόμοια το Κράτος.

Κάνει έργο προνοιακό, ανακουφίζει φτωχούς, επιδοτεί άπορες οικογένειες, αποφυλακίζει φυλακισμένους για χρέη, τρέφει ορφανά, σιτίζει δωρεάν γέροντες και αστέγους.

Σε ένα Κράτος που καθημερινά αδυνατεί να ανταποκριθεί στις κοινωνικές και προνοιακές του υποχρεώσεις, που αδυνατεί να σταθεί αρωγός και αλληλέγγυο στις πιο αδύναμες κοινωνικές ομάδες, η Εκκλησία μας θα μπορούσε να αναλάβει πιο ενεργά το ρόλο στήριξης και λειτουργίας κοινωνικών δομών που έχουν αφεθεί στη μοίρα τους και υπολειτουργούν ή κινδυνεύουν να κλείσουν.

Η Εκκλησία θα μπορούσε να δώσει μία δυναμική ώθηση στην εθελοντική δράση των πιστών-πολιτών.

Η εθελοντική δράση είναι βαθιά ριζωμένη στην ψυχή του Χριστιανού αποτελώντας εκδήλωση της πίστης του να βοηθήσει το συνάνθρωπό του και να βελτιώσει τον κοινωνικό του περίγυρο.

Ο εθελοντισμός συμβάλει σημαντικά στην ανεύρεση λύσεων σε κοινωνικά προβλήματα, αναπτύσσει σύμπνοια και συμπαράσταση, ενθαρρύνει τη συμμετοχή, προωθεί την κοινωνική συνοχή και προστατεύει ευαίσθητες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες ενάντια στην οικονομική και κοινωνική απομόνωση και περιθωριοποίηση.

Πιστεύω δηλαδή ότι ήρθε η ώρα το Κράτος να εμπιστευτεί περισσότερο τις αποτελεσματικές δομές της Εκκλησίας, που βρίσκεται σε κάθε περίπτωση πιο κοντά στην κοινωνία και επιπλέον η παροχή των υπηρεσιών δεν έχουν, ή αν έχουν, κόστος αυτό είναι μικρό.

Σε αυτή την περίπτωση είμαι σίγουρος ότι τα αποτελέσματα θα είναι σημαντικά.