Γράφει ο Χάρης Τρασάνης

Η Romfea.gr παρουσιάζει τον Ύμνο της κάθε ημέρας, όπως παρουσιάστηκε στις 8 Απριλίου του 2025, στον κατάμεστο από πιστούς Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Μεγάλης Παναγιάς Μυκόνου, όπου πραγματοποιήθηκε μουσική εκδήλωση με Βυζαντινούς Ύμνους της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας υπό τον τίτλο «Προσδοκώ Ανάστασιν» - Ένα οδοιπορικό στο Θείο πάθος.

Τους Ύμνους απέδωσε ο Βυζαντινός Χορός του Πολιούχου των Αθηνών, Ιερού Ναού Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, υπό την διεύθυνση του Άρχοντος Πρωτομαΐστορος της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας κ. Γεώργιου Δεμελή, παρουσία του πανοσιολογιοτάτου Αρχιμανδρίτου π. Αλεξίου Παπαδόπουλου, καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Παναγίας Τουρλιανής Άνω Μεράς, και του Αιδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Πέτρου Μαραγκού, Αρχιερατικού επιτρόπου Μυκόνου – Δήλου.

Τα κείμενα επιμελήθηκε ο κ. Λάμπρος Παγούνης, Θεολόγος και υποψήφιος Διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Α. Π. Θ.

Έψαλλαν οι:

Γεράσιμος Παπαδόπουλος

Γρηγόριος Σαχίνογλου

Αναστάσιος Παυλίδης

Ευάγγελος Καραμπάσης

Θεόδωρος Ιωαννίδης

Ισοκράτημα: Χάρης Τρασάνης

Ούτι: Γεράσιμος Παπαδόπουλος

Video – Editing: Σοφία Κουφόγιωργα

Στους Ορθόδοξους Ναούς, κατά τον Όρθρο της Μεγάλης Τετάρτης, ψάλλεται το Τροπάριο «Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί» σε πλάγιο ήχο του Τετάρτου, κατά τριφωνίαν. Την ίδια στιγμή, με ιερή δραματουργία, εξάγεται σε λιτανευτική πομπή η εικόνα του Μυστικού Δείπνου.

Ύμνοι

«Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο, καί ἀνόμοις κριταῖς, σέ τόν δίκαιον Κριτήν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τόν διά ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον, φεῦγε ἀκόρεστον ψυχήν τήν Διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περί πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοι». 

απόδοση στα νέα Ελληνικά

Ὅταν οἱ ἔνδοξοι Μαθητές στὸ νιπτῆρα τοῦ Δείπνου φωτίζονταν, τότε ὁ ἀσεβὴς Ἰούδας, ἀρρωστώντας ἀπὸ φιλαργυρία, σκοτεινιάστηκε· καὶ εσένα τὸν δίκαιο Κριτή, στοὺς ἄνομους κριτὲς παρέδωσε. Πρόσεχε, ἐραστὴ τῶν χρημάτων, ἐκείνον ποὺ γι’ αὐτὰ κρεμάστηκε· φύγε ἀπ’ τὴν ακόρεστη ψυχή, ποὺ τόλμησε τέτοια κατὰ τοῦ Διδασκάλου! Εσύ, ο αγαθός πάνω απ’ όλους, Κύριε, δόξα σοι!

Το "Και νυν" των Αποστίχων του Όρθρου της Μεγάλης Πέμπτης

Ποίημα: Κοσμᾶ μοναχοῦ. Ἦχος πλάγιος του Α΄.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἱς τοὺς αἱῶνας τῶν αἱώνων, Ἀμήν.

«Μυσταγωγών σου Κύριε τους Μαθητάς, εδίδασκες λέγων. Ω φίλοι, οράτε, μηδείς υμάς χωρίσει μου φόβος· ει γαρ πάσχω, αλλ’ υπέρ του κόσμου· μη ουν σκανδαλίζεσθε εν εμοί· ου γαρ ήλθον διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν μου, λύτρον υπέρ του κόσμου. Ει ουν υμείς φίλοι μου εστε, εμέ μιμείσθε· ο θέλων πρώτος είναι, έστω έσχατος, ο δεσπότης, ως ο διάκονος· μείνατε εν εμοί, ίνα βότρυν φέρητε· εγώ γαρ ειμι της ζωής η άμπελος». 

απόδοση στα νέα Ελληνικά

«Ὅταν ὡδήγησες, Κύριε, τοὺς Μαθητάς σου στὰ βάθη τῶν μυστηρίων σου, ἐδίδασκες λέγων: Ὦ φίλοι προσέξτε!, Κανένας φόβος γιὰ μένα νὰ μὴ σᾶς χωρίσει. Γιατὶ ἂν καὶ ὑποφέρω, εἶναι γιὰ τὴν λύτρωσιν τοῦ κόσμου. Μὴ σκανδαλισθῆτε λοιπὸν ἐξαιτίας μου· ἐγὼ ἦλθα νὰ ὑπηρετήσω, καὶ νὰ προσφέρω τὴν ζωήν μου διὰ σᾶς. Ἐὰν εἶσθε φίλοι μου, ἀκολουθήσατε τὸ παράδειγμά μου· ὁ πρῶτος ἂς γίνῃ ὑπηρέτης ὅλων, ὁ κυρίαρχος ἂς ζῇ ὡς δοῦλος τῶν ἀδελφῶν του. Μείνατε κοντά μου, καὶ θὰ καρποφορήσετε· Γιατὶ ἐγὼ εἶμαι ἡ ἄμπελος ἡ δίδουσα ζωήν.”»