Για την Romfea.gr | Χάρης Τρασάνης

Μελοποίηση: Χάρης Τρασάνης

Ο Τρισάγιος ύμνος «Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος ελέησον ημάς» είναι ένα από τα σημαντικά δογματικά κείμενα, στη λειτουργία της Ορθόδοξης Καθολικής εκκλησίας αλλά και άλλων, μη ορθόδοξων χριστιανικών κοινοτήτων. Αναφέρεται αποκλειστικά στην Αγία Τριάδα και ψάλλεται αντιφωνικά από τους δύο χορούς κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας του Βυζαντινού Τελετουργικού, πριν από τον Προκείμενο του Ευαγγελίου που προηγείται της ανάγνωσης της Αποστολικής Επιστολής.

Συντελεστές

Χορός ψαλτών: Ιωάννης Πλευρίτης, Θεόδωρος Τσακτσίρας, Μάριος Χαλδούπης & Χάρης Τρασάνης

Στοιχειοθεσία – Καλλιτεχνική επιμέλεια παρτιτούρας: Λεωνίδας Τσούκαλας

Σύντομη θεωρία

Κλίμακα

1ο 4χορδο: Πα -6[ατζέμ]- Βου -12- Γα -12- Δι

Διαζευκτικός τόνος Δι -12- Κε

2ο 4χορδο: Κε -6[ατζέμ]- Ζω -12- Νη -12- Πα

Το ενήχημα [Ανέανες] προ του μέλους, φανερώνει την μελωδική διαστηματική πορεία των δύο σκληρών τετραχόρδων, πάνω στα οποία βασίστηκε η συγκεκριμένη μελοποιία, καταλήγοντας σε πεντάφωνη ανάβαση, υποδεικνύοντας έτσι την βαθμίδα πάνω στην οποία περιστρέφεται τις περισσότερες φορές το μέλος.

Παρατηρήσεις

Ο ήχος αυτός δεν ανήκει στην Οκταηχία, εισήχθη στην εκκλησιαστική μελοποίηση μεταγενέστερα.

Παρατηρούμε λοιπόν, ότι στις δεύτερες βαθμίδες του 1ου & 2ου τετραχόρδου υπάρχει μόνιμη ύφεση τεταρτημορίου ή εναρμόνιος φθορά [ατζέμ].

Η κλίμακα που ακολουθεί το μέλος αυτό, αποτελείτε από διαζευγμένα όμοια σκληρά τετράχορδα με τους φθόγγους Βου, άνω Ζω και άνω Βου μόνιμα με ύφεση τεταρτημορίου [ατζέμ].

Μερικοί θεωρητικοί, λόγο των υφέσεων αυτών, ονομάζουν τον ήχο αυτό, Πλάγιο του Πρώτου σκληρό και μαζί σκληρός τετράφωνος.

Καταλήξεις κάνει ατελείς στον Δι και στον άνω Ζω, εντελείς και τελικές στον Πα.

Κατά προσέγγιση ο ήχος αυτός, στην οθωμανική κλασσική μουσική, ομοιάζει με το makamı Acemkürdi.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ