Το τροπάριο «Σήμερον Κρεμάται επί ξύλου» ακούμε από τον Βυζαντινό χορό, το Στιχηρό των Αίνων του Όρθρου της Μ. Παρασκευής «Έκαστον μέλος» ακούμε από τον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής κ. Φώτιο Κετσετζή και το Απόστιχο του Όρθρου της Μ. Παρασκευής «Ήδη Βάπτεται κάλαμος» ακούμε από τον Πρωτοψάλτη του Αγίου Ελευθερίου Πατησίων κ. Χάρη Συμεωνίδη, από την συναυλία με Ύμνους του Θείου Πάθους, «Τον Νυμφώνα Σου Βλέπω», η οποία πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίου Αντώνιου Άνω Πατησίων.
Αντίφωνο Όρθου Μ. Παρασκευής
«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας. Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται, ο των αγγέλων βασιλεύς. Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται, ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.Ράπισμα κατεδέξατο, ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ. Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας. Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου. Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ. Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν».
Στιχηρόν των Αίνων του Όρθρου της Μεγάλης Παρασκευής
«Ἕκαστον μέλος τῆς ἁγίας σου σαρκός ἀτιμίαν δι᾽ ἡμᾶς ὑπέμεινε· τάς ἀκάνθας ἡ κεφαλή· ἡ ὄψις τά ἐμπτύσματα· αἱ σιαγόνες τά ῥαπίσματα· τό στόμα τήν ἐν ὄξει κερασθεῖσαν χολήν τῇ γεύσει· τά ὦτα τάς δυσσεβεῖς βλασφημίας· ὁ νῶτος τήν φραγγέλωσιν καί ἡ χείρ τόν κάλαμον· αἱ τοῦ ὅλου σώματος ἐκτάσεις ἐν τῷ σταυρῷ· τά ἄρθρα τούς ἥλους· καί ἡ πλευρά τήν λόγχην. Ὁ παθών ὑπέρ ἡμῶν καί παθῶν ἐλευθερώσας ἡμᾶς, ὁ συγκαταβάς ἡμῖν φιλανθρωπίᾳ καί ἀνυψώσας ἡμᾶς, παντοδύναμε Σωτήρ, ἐλέησον ἡμᾶς».
Και νυν των Αποστίχων του Όρθρου της Μεγάλης Παρασκευής
«Ήδη βάπτεται κάλαμος αποφάσεως παρά κριτών αδίκων, και Ιησούς δικάζεται και κατακρίνεται Σταυρώ και πάσχει η κτίσις εν Σταυρώ καθορώσα τον Κύριον!».
Ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Αντωνίου Άνω Πατησίων Αρχιμ. Θεολόγος Αλεξανδράκης, αναφέρει: "Ο άνθρωπος διέπραξε το μέγιστο έγκλημα με την Σταύρωση του Υιού και Λόγου του Θεού. Ο φιλάνθρωπος Χριστός όμως μετέτρεψε το Σταυρό από σύμβολο αισχρότητας και θανάτου σε σύμβολο αθανασίας και φυλακτήριο κατά του διαβόλου. Η εκούσια πορεία Tου προς το Σταυρό, τα ραπίσματα, οι προσβολές και ο θάνατος γίνονται πορεία Ανάστασης και Αθανασίας.
Στο «σήμερον κρεμάται επί ξύλου» ο Χριστός νιώθει πόνο για την κάθε στιγμή που εμείς αποχωριζόμαστε από Εκείνον και νιώθουμε μίσος για τον αδελφό μας. Ο Κύριος σταυρώνεται ξανά και ξανά και την κάθε στιγμή που εμείς δεν λειτουργούμε στη ζωή μας με γνώμονα τον λόγο του Ευαγγελίου και δεν μετανιώνουμε για τα αμαρτήματά μας! Ο ληστής βλέποντας την άφατη αγαθότητα που τελεσιουργείται εν τω Σταυρώ του Κυρίου μετανοεί και περνά πρώτος τη θύρα του Παραδείσου, δηλαδή της Αναστάσιμης πραγματικότητας μετά τη θυσία.
Αυτή η Σταυροαναστάσιμη θυσία του Χριστού, που δέχθηκε την έσχατη ταπείνωση και ως αντάλλαγμα προσέφερε ζωή «ζωήν ᾖλθες παρασχεῖν καί οὐ θάνατον» συγκλονίζει τις καρδίες των ανθρώπων που συνειδητοποιούν το μεγαλείο της θυσιαστικής Του πράξης.
Ο Σταυρός του Κυρίου ενώνει τους πιστούς με την Εκκλησία και τον κόσμο και διώχνει καθετί που μας χωρίζει από τη δική Του παρουσία σε κάθε στιγμή της ζωή μας «ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος». Εμείς όμως γι’ Αυτόν σήμερα τι κάνουμε ;Τί του αντιπροσφέρουμε;
Πρέπει να αναρωτηθούμε πόσο μας συγκλονίζει η Σταυρική θυσία του Κυρίου μας. Ατενίζοντάς Τον, νιώθοντας τον πόνο Του και τα καρφιά πάνω στο πανάχραντο σώμα Του, ας Του προσφέρουμε κι εμείς τη συντριβή από την αμαρτία μας και με δάκρυα μετανοίας ας Του πούμε «Μνήσθητι ημών, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου» και Εκείνος ως φιλάνθρωπος και ελεήμων θα μας ελευθερώσει από τα δεινά της αμαρτίας και του θανάτου.
Ας γίνει ο Σταυρός του Κυρίου μας το εφαλτήριο αγάπης, ταπείνωσης, υπομονής ανεκτικότητας στον αδελφό μας αλλά και επανευαγγελισμού από την Εκκλησία μας στη ζωή του καθενός μας!".