Στο Θαβώριο Όρος της Δυτικής Μακεδονίας ανηφόρισε ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος περί την ηλίου δύσιν του Σαββάτου της 5ης Ιουλίου 2025, συνοδευόμενος από τον οικείο Μητροπολίτη, Σισανίου και Σιατίστης κ Αθανάσιο και τα μέλη της Συνοδείας του τον Σεβασμιώτατο Γέροντα Μητροπολίτη Λεοντοπολεως κ. Γαβριήλ, τον Επίσκοπο Ιππώνος Στέφανο και τους πατέρες Νικόλαο και Παύλο.
Η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Δρυόβουνο Κοζάνης, σύμφωνα με κεραμική επιγραφή στον τρούλο του καθολικού είναι χτισμένη το 1101.
Πολλές φορές δέχθηκε καταστροφικές επιθέσεις και αλλά και πάλι ανοικοδομήθηκε εκ βάθρων.
Το καθολικό της είναι κατάγραφο από αγιογραφίες, σε άριστη κατάσταση, φιλοτεχνημένες από μαθητές του μεγάλου αγιογράφου Θεοφάνους.
Η ψυχή του μοναστηριού ο Αρχιμ. Στέφανος Ρήνος με την την 15μελή συνοδεία του υποδέχθησαν με κωδωνοκρουσίες, δοξολογικούς ύμνους και με πολύ σεβασμό τον υψηλό επισκέπτη και ταυτόχρονο ταπεινό προσκυνητή του Μεταμορφωθέντος Κυρίου.
Η γνωριμία του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου, με τον π. Στέφανο ξεκινά από τα νεανικά του χρόνια.
Νέος κληρικός εκείνος ,της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων ,επισκέπτεται την Ιερά Μονή Παναγίας Καλυβιανής της Κρήτης.
Εκεί συναντά τον πολύτιμο συνεργάτη του φιλανθρώπου Μητροπολίτου Γορτύνης Τιμοθέου, π. Στέφανο μετά του οποίου και συνδέεται.
Η Μόνη Καλυβιανής ήταν μια πνευματική κυψέλη!
Ο Μητροπολίτης Τιμόθεος σε συνεργασία με τις Μονές της Μονής και εθελόντριες κυρίες είχε ιδρύσει πολλές σχολές στις οποίες οι νεανίδες της περιοχής μάθαιναν τέχνες. Ραπτική ,υφαντική , κέντημα οικοκυρικά κλπ.
Ο π.Στέφανος για την αγάπη του Χριστού και την προσφορά στον συνάνθρωπο είχε αφήσει την πατρίδα του την Μακεδονία και είχε κατέβει στην Κρήτη.
Προσέφερε μεγάλη πνευματική εργασία ακόμη και χειρονακτική
Με πολύ συγκίνηση ο Μακαριώτατος θυμήθηκε με τον π. Στέφανο διάφορα όμορφα περιστατικά και πολλά πνευματικά πρόσωπα εκείνης της εποχής, ακούραστους εργάτες του Ευαγγελίου.
Θαύμαζε τον Ιεραποστολικό τους ζήλο και όλα αυτά τα ευλογημένα πρόσωπα με τον δικό τους αθόρυβο τρόπο καλλιέργησαν στην καρδιά του νεαρού τότε Διακόνου Διονυσίου και νυν Πατριάρχου Θεοδώρου την αγάπη στην Ιεραποστολή.
Πέρασαν τα χρόνια ....Επέστρεψε ο π. Στέφανος στην γενέθλια γη για να συνεχίσει το πνευματικό του έργο .
Φλογερός Ιεροκήρυκας,ακούραστος λειτουργός διακριτικός πνευματικός .
Πολλοί κληρικοί παντός βαθμού μοναχοί και μοναχές μικροί και μεγάλοι στο πετραχήλι του βρήκαν ανάπαυση ....
Καρπός των πνευματικών του κόπων τα δύο μοναστήρια της Σιάτιστας. Μεταμόρφωση Δρυόβουνου και Παναγίας Μικροκάστρου.
Ω! πόση χαρά που έλαβε υποδεχόμενος τον αγαπημένο του Πατριάρχη!
Πολλές φορές δάκρυσε.... περισσότερες καταφιλούσε τα χέρια του και τον ευχαριστούσε για την μεγάλη τιμή της επισκέψεως .
Ο Πατριάρχης φεύγοντας τον παρεκάλεσε: "Γέροντα μου π. Στέφανε ,σε παρακαλώ μη ξεχνάς στο κομποσχοίνι σου την ελαχιστοτητά μονυ και όλα τα παιδιά μου στην γη της Αφρικής!
