Την αδελφική αγάπη και συμπαράστασή του προς τον ασθενούντα Αγιώτατο Πάπα Ρώμης Λέοντα ΙΔ’ εξέφρασε εκ νέου ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, καλωσορίζοντας στο Φανάρι, το απόγευμα της Πέμπτης, 15 Οκτωβρίου 2026, όμιλο Φραγκισκανών Μοναχών, που συμμετέχουν στην 20η επιμορφωτική συνάντησή τους για τον Οικουμενικό και Διαθρησκειακό Διάλογο, η οποία διοργανώνεται από την εν Τουρκία Διεθνή Φραγκισκανική Αδελφότητα.
Συγκεκριμένα, ο Παναγιώτατος, μιλώντας στην αγγλική γλώσσα είπε:
“Αυτή τη στιγμή, επιθυμούμε να εκφράσουμε την αδελφική μας αγάπη και τη συμπαράστασή μας, μέσω της προσευχής, προς τον αγαπητό μας εν Χριστώ Αδελφό, την Αυτού Αγιότητα, τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄.
Πληροφορηθήκαμε με βαθιά ανησυχία τη διάγνωση καρκίνου, αλλά ευχαριστούμε τον Θεό διότι υποβλήθηκε σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση.
Μαζί με τους Ρωμαιοκαθολικούς αδελφούς και αδελφές μας, προσευχόμαστε για τη θεραπεία και την πλήρη ανάρρωσή του, καθώς και για όλους εκείνους που τον φροντίζουν.
Αναπολούμε με ευγνωμοσύνη την επίσκεψή του στο Φανάρι τον περασμένο Νοέμβριο, καθώς και την κοινή μας προσευχή στη Νίκαια.
Διαβεβαιώνουμε την Αυτού Αγιότητα για την εγγύτητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και για τις εγκάρδιες προσευχές μας.
Είθε ο Κύριος να τον ενισχύσει και να τον παρηγορήσει κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής του, χαρίζοντάς του την ειρήνη Του.
Αργότερα αυτόν τον μήνα, συν Θεώ, ελπίζουμε να συναντήσουμε την Αυτού Αγιότητα στην Ρώμη και την Ασίζη, για να προσευχηθούμε υπέρ της ειρήνης.
Η συνάντηση αυτή σηματοδοτεί την τεσσαρακοστή επέτειο από την ιστορική σύναξη που συνεκάλεσε εκεί ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄, το 1986.
Σε αυτό το έτος της 800ης επετείου [από την κοίμηση του Αγίου Φραγκίσκου], η Ασίζη μάς καλεί για άλλη μια φορά να αναλογιστούμε τί μπορούν να πράξουν οι θρησκευτικές κοινότητες για να υπερβούν την εχθρότητα και να προασπίσουν την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου.”
Ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε και στην 800ή επέτειο από την κοίμηση του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, την οποία τιμά η Φραγκισκανική οικογένεια.
“Η αφοσίωσή του στον Χριστό εξακολουθεί να απευθύνεται σε έναν κόσμο που ταλανίζεται από τη βία και την αδιαφορία.
Στη μέριμνά του για τους φτωχούς και στην προθυμία του να προσεγγίζει τους άλλους με ταπείνωση, διακρίνουμε την ελευθερία μιας καρδιάς διαπλασμένης από το Ευαγγέλιο.
Το παράδειγμά του μας καλεί να εξετάσουμε κατά πόσο η δική μας ζωή αντικατοπτρίζει πιστά την αγάπη που κηρύττουμε.
Αναγνωρίζουμε, στη φτώχεια και την προσευχή του, ένα πνεύμα οικείο προς την ορθόδοξη ασκητική παράδοση.
Η άσκηση της αποποίησης των εγωιστικών επιθυμιών δημιουργεί χώρο για τον πλησίον.
Καθώς μαθαίνουμε να εναποθέτουμε την εμπιστοσύνη μας στον Θεό, γινόμαστε ικανότεροι να υποδεχόμαστε τον άλλον άνθρωπο χωρίς φόβο. Πρόκειται για ένα απαιτητικό μάθημα για όλους όσοι αναλαμβάνουν τη διακονία του διαλόγου.
Ο σεβασμός του Φραγκίσκου προς τη Δημιουργία αγγίζει, επίσης, ένα ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας για το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η γη αποτελεί δώρο του Θεού, που εμπιστεύθηκε στη δική μας φροντίδα.
Η ευγνωμοσύνη για το δώρο αυτό οφείλει να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούμε τους πόρους της, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο προστατεύουμε εκείνους των οποίων η ζωή πλήττεται από την καταστροφή της.
Η μέριμνα για τη Δημιουργία αποτελεί μέρος της ευθύνης μας απέναντι στον συνάνθρωπο, αλλά και απέναντι στις γενιές που πρόκειται να έρθουν.”
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε και στον διεξαγόμενο θεολογικό διάλογο μεταξύ των Χριστιανών, μέσω του οποίου, όπως είπε, “επιδιώκουμε την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας, παραμένοντας πιστοί στην προσευχή του Κυρίου μας: «ἵνα πάντες ἓν ὦσιν» (Ιωάν. ιζ´, 21)”.
Και συνέχισε: “Στη συνάντησή μας με ανθρώπους άλλων θρησκειών, επιδιώκουμε την κατανόηση και τη συνεργασία για την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ειρήνης. Και τα δύο απαιτούν προσεκτική ακρόαση, ειλικρίνεια σχετικά με τις διαφορές μας, καθώς και την υπομονή που επιτρέπει στην εμπιστοσύνη να αναπτυχθεί.”