Τη μνήμη του Οσίου Αρσενίου του Κόνεβιτς τίμησαν στην Ιερά Μητρόπολη Κουόπιο και Καρελίας.
Με την ευκαιρία της εορτής, στις 12 Ιουνίου 2026, ο οικείος Ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Αρσένιος, επισκέφθηκε την περιοχή Saarijärvi στην κεντρική Φινλανδία, όπου τον Αύγουστο του προηγούμενου έτους είχε βανδαλιστεί το παρεκκλήσιο που ήταν αφιερωμένο στον Όσιο.
Η ξύλινη εκκλησία, η οποία είχε ανεγερθεί το 1989, είχε γίνει στόχος σκόπιμου εμπρησμού τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Αυγούστου 2025.
Χάρη στην έγκαιρη επέμβαση της πυροσβεστικής υπηρεσίας, η φωτιά κατασβέστηκε προτού καταστρέψει ολοσχερώς τον ναό, ενώ διασώθηκαν ανέπαφα τα ιερά κειμήλια και οι εικόνες.
Το απόγευμα της Πέμπτης, 11ης Ιουνίου 2026, τελέστηκε ο Πανηγυρικός Εσπερινός, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Αρσένιος τέλεσε τα εγκαίνια του νέου, ανακατασκευασμένου Παρεκκλησίου, το οποίο αφιερώθηκε και πάλι στον Όσιο Αρσένιο του Κόνεβιτς.
Την επομένη, Παρασκευή 12 Ιουνίου, ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος ήγε και τα ονομαστήριά του, προέστη της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας στον εορτάζοντα ναό, συλλειτουργούντων των κληρικών της ενορίας του Γιουβάσκουλα (Jyväskylä).
Σε κλίμα πνευματικής χαράς, στη συλλειτουργία συμμετείχαν ο προϊστάμενος της ενορίας του Γιουβάσκουλα, πρωτοπρεσβύτερος Kaarlo Saarento, ο πρωτοπρεσβύτερος Timo Mäkirinta, ο ιερομόναχος Ιωσήφ από τη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα του Αγίου Όρους, οι πρεσβύτεροι Joonas Ratilainen και Joosef Vola, ο πρωτοδιάκονος Jorma Häkkinen, καθώς και πλήθος ευλαβών προσκυνητών από τη γύρω περιοχή.
Στην ομιλία του, ο Μητροπολίτης κ. Αρσένιος υπογράμμισε τη σημασία του νέου ναού, τονίζοντας μεταξύ άλλων:
«Σήμερα ζούμε μια πνευματική πανήγυρη και έχουμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε βαθιά ευγνωμοσύνη για τον καθαγιασμό του νέου οίκου του Θεού. Ένα ιερό καθίδρυμα, είτε μικρό είτε μεγάλο —ένα παρεκκλήσιο, μια εκκλησία ή ένας καθεδρικός ναός— είναι πάντοτε ναός του Θεού. Εκεί, οικοδεσπότης είναι ο αόρατος Θεός, και εμείς, οι συναγμένοι στο όνομά Του, είμαστε "ὑπηρέται Χριστοῦ καὶ οἰκονόμοι μυστηρίων Θεοῦ" (Α΄ Κορινθίους 4:1).
Η ψυχή έχει ανάγκη από πνευματική τροφή, την οποία λαμβάνουμε εδώ, στον οίκο του Κυρίου. Στον ναό ακούμε τον λόγο του Θεού που τρέφει την ύπαρξή μας, ενώ οι ιερές εικόνες μάς θυμίζουν τον Χριστό, τους αγίους που Τον δόξασαν και τα ιερά γεγονότα της Πίστεώς μας.
Ο Επουράνιος Πατήρ μεριμνά για τον ναό Του και τον εφοδιάζει με όλα τα απαραίτητα: "ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ᾿ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν, πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται;" (Ρωμαίους 8:32).
Καθώς ο Θεός εμφανίζεται τόσο γενναιόδωρος και πολυέλεος μαζί μας, οφείλουμε να αναλογιστούμε αν εμείς, που προσερχόμαστε στον οίκο Του προσδοκώντας τα "μεγάλα και πλούσια ελέη Του", είμαστε πράγματι άξιοι αυτών των δωρεών.
Στη μεγάλη πνευματική "οικονομία", δηλαδή στην Εκκλησία του Θεού, όπως αναφέρει ο Απόστολος Παύλος, "οὐκ ἔστι μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα" (Β΄ Τιμοθέου 2:20).
Ακόμη κι αν στα μάτια του Κυρίου είμαστε σκεύη ξύλινα ή πήλινα, πρέπει να σπεύδουμε στον ναό Του, διότι χωρίς αυτόν η ψυχή λιμοκτονεί και χάνεται, όπως ακριβώς το σώμα φθίνει χωρίς τροφή, ένδυση και στέγη. Κι αν ακόμη είμαστε βεβαρημένοι από την αμαρτία, υπάρχει τρόπος να εισέλθουμε: η θαυμαστή θύρα της ταπεινοφροσύνης.
Θυμόμαστε τον Τελώνη, ο οποίος στάθηκε στο βάθος του ναού με συντριβή και εξήλθε δεδικαιωμένος, σε αντίθεση με τον Φαρισαίο.
Θυμόμαστε την Οσία Μαρία την Αιγυπτία, η οποία, βυθισμένη στο σκοτάδι της αμαρτίας, αδυνατούσε αρχικά να εισέλθει στον ναό για να προσκυνήσει τον Ζωοποιό Σταυρό.
Όταν όμως προσευχήθηκε με ταπείνωση μπροστά στην εικόνα της Θεοτόκου, η αόρατη δύναμη που την εμπόδιζε υποχώρησε και εισήλθε ελεύθερα.
Τώρα που έχουμε αυτόν τον νέο και καθαγιασμένο ναό του Κυρίου εδώ στο Saarijärvi, ας μην αμελούμε τις θείες λειτουργίες, αλλά ας σπεύδουμε εδώ κάθε φορά που ο ήχος της καμπάνας μάς προσκαλεί σε προσευχή.
Είθε η λαχτάρα της ψυχής μας για τον οίκο του Κυρίου να είναι τόσο φλογερή όσο εκείνη του Ψαλμωδού, ο οποίος αναφωνούσε με αγαλλίαση: "Ὡς ἀγαπητὰ τὰ σκηνώματά σου, Κύριε τῶν δυνάμεων. Ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει ἡ ψυχή μου εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ Κυρίου, ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου ἠγαλλιάσαντο ἐπὶ Θεὸν ζῶντα. Καὶ γὰρ στρουθίον εὗρεν ἑαυτῷ οἰκίαν καὶ τρυγὼν νοσσιὰν ἑαυτῇ, οὗ θήσει τὰ νοσσία αὐτῆς, τὰ θυσιαστήριά σου, Κύριε τῶν δυνάμεων, ὁ βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου" (Ψαλμός 83:2-4)».
Φωτογραφίες: Joosef Vola και Kaarlo Saarento
