Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και συγκίνηση εορτάσθηκαν η Εθνική Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 και η συμπλήρωση 120 ετών από την ιστορική απαρχή της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ.
(Montreal, Quebec) Μέσα σε ατμόσφαιρα πνευματικής αγαλλιάσεως, εθνικής υπερηφάνειας και βαθιάς συγκινήσεως πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2026, η πρώτη αρχιποιμαντική επίσκεψη του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Καναδά κ. Αποστόλου στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Μοντρεάλ, παρουσία περισσοτέρων από 900 πιστών, οι οποίοι κατέκλυσαν τον Ιερό Ναό, συμμετέχοντας με ιδιαίτερη ευλάβεια στη Θεία Λειτουργία και στις επετειακές εκδηλώσεις για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 και τη συμπλήρωση 120 ετών από την ιστορική απαρχή της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ.
Η ημέρα προσέλαβε ιδιαίτερο ιστορικό και συμβολικό χαρακτήρα, καθώς συνέπεσε με τη συμπλήρωση 120 ετών από την τέλεση της πρώτης Θείας Λειτουργίας από τον πρώτο ιερέα της Ελληνικής Κοινότητας, γεγονός που σηματοδότησε την απαρχή της οργανωμένης εκκλησιαστικής ζωής των Ελλήνων της περιοχής.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε εμπνευσμένο αρχιποιμαντικό λόγο, συνδέοντας με ιδιαίτερη θεολογική ευαισθησία την ευαγγελική περικοπή της θεραπείας του δαιμονιζομένου των Γαδαρηνών, όπως παραδίδεται από τον Ευαγγελιστή Λουκά (Λουκ. 8, 26-39), με την ιστορική εμπειρία της ξενιτιάς και τις δοκιμασίες των πρώτων Ελλήνων μεταναστών στον Καναδά.
Αναφερόμενος στην κατάσταση του δαιμονιζομένου, ο οποίος ζούσε αποξενωμένος από την οικογένεια, την κοινωνία και την ανθρώπινη επικοινωνία, υπογράμμισε ότι ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε για την απομόνωση, αλλά για την κοινωνία της αγάπης, της πίστεως και της ενότητας. Ο Χριστός, θεραπεύοντας τον βασανισμένο εκείνο άνθρωπο, δεν τον απάλλαξε απλώς από τη δαιμονική τυραννία, αλλά του αποκατέστησε την αξιοπρέπεια, την ελευθερία και τη δυνατότητα της κοινωνίας με τους συνανθρώπους του.
Με αφορμή το βαθύτερο αυτό θεολογικό μήνυμα, ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε στις δυσκολίες και τις στερήσεις που αντιμετώπισαν οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες, όταν έφθασαν στη νέα τους πατρίδα, τον Καναδά, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.
«Οι πρώτοι Έλληνες που έφθασαν σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο», τόνισε χαρακτηριστικά, «δεν διέθεταν υλικά αγαθά ούτε οικονομική ευχέρεια. Πολλοί ήρθαν μόνοι, μακριά από τους γονείς, τις οικογένειες και τους αγαπημένους τους ανθρώπους. Είχαν μαζί τους μία μόνο βαλίτσα, αλλά μέσα στην καρδιά τους μετέφεραν δύο ανεκτίμητους θησαυρούς: την ακλόνητη πίστη τους στον Θεό και την αδιάπτωτη αγάπη τους για την Ελλάδα».
Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι οι πρωτοπόροι εκείνοι Έλληνες, παρά τις αντιξοότητες, εργάσθηκαν με αξιοπρέπεια, εντιμότητα, επιμονή και βαθύ σεβασμό προς τη νέα τους πατρίδα, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή του Καναδά.
Με θεμέλιο τις πνευματικές και εθνικές αυτές αξίες, προχώρησαν στην οργάνωση της Ελληνικής Κοινότητας, στην ίδρυση σχολείων και στην ανάπτυξη κοινωνικών και φιλανθρωπικών δομών, έχοντας ως επίκεντρο της συλλογικής τους ζωής την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ιδιαίτερη αναφορά πραγματοποίησε στον ιστορικό ρόλο του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου, ο οποίος αναδείχθηκε σε πνευματικό καταφύγιο, τόπο προσευχής και σημείο αναφοράς για διαδοχικές γενεές Ελλήνων του Μοντρεάλ.
«Η Εκκλησία έγινε το σπίτι τους, η οικογένειά τους και η πνευματική τους πατρίδα. Εδώ βρήκαν παρηγοριά στη μοναξιά, δύναμη στις δυσκολίες και ελπίδα στις δοκιμασίες. Εδώ βάπτισαν τα παιδιά τους, ευλόγησαν τους γάμους τους, αγίασαν την οικογενειακή τους ζωή διά των Ιερών Μυστηρίων και παρέδωσαν στις επόμενες γενεές την πολύτιμη παρακαταθήκη της Ορθοδόξου πίστεως και της ελληνικής τους ταυτότητας».
Συνεχίζοντας, υπογράμμισε ότι η ιστορική πορεία των 120 ετών δεν αποτελεί απλώς μία επέτειο αναδρομής στο παρελθόν, αλλά ζωντανή μαρτυρία της δυνάμεως της πίστεως, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της συλλογικής δημιουργίας.
«Επί 120 χρόνια, η Ελληνική Κοινότητα και η Εκκλησία αποτελούν σημεία αναφοράς ελπίδας, χαράς, κοινωνίας και ενότητας. Η παρουσία τους μαρτυρεί ότι η Ορθόδοξη πίστη και ο Ελληνισμός μπορούν να διατηρούν την ιστορική τους συνέχεια και συγχρόνως να προσφέρουν δημιουργικά στην ευρύτερη κοινωνία του Μοντρεάλ και του ευλογημένου Καναδά».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Σεβασμιώτατος στην ελληνική παιδεία και στη νεολαία, τις οποίες χαρακτήρισε θεμελιώδεις προτεραιότητες της σύγχρονης εκκλησιαστικής και κοινοτικής διακονίας.
Αναφέρθηκε με ιδιαίτερη ικανοποίηση στο γεγονός ότι στο ελληνικό σχολείο της Κοινότητας φοιτούν περίπου 1.000 μαθητές, επισημαίνοντας ότι ο αριθμός αυτός αποτελεί ελπιδοφόρα μαρτυρία της διαχρονικής προσφοράς της ελληνικής εκπαιδεύσεως και συγχρόνως επιβάλλει αυξημένη ευθύνη για την περαιτέρω ενίσχυση και ανάπτυξή της.
Υπογράμμισε ότι το ελληνικό σχολείο δεν αποτελεί απλώς έναν εκπαιδευτικό θεσμό, αλλά ζωντανό φορέα της ιστορικής μνήμης, της γλωσσικής συνέχειας και της πολιτιστικής ταυτότητας του Ελληνισμού.
Κάλεσε δε τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, τους κοινοτικούς παράγοντες και ολόκληρη την ομογένεια να στηρίξουν έμπρακτα το εκπαιδευτικό αυτό έργο, τονίζοντας ότι η διαφύλαξη της ελληνικής γλώσσας και παιδείας συνιστά ιερό χρέος έναντι των πρωτοπόρων μεταναστών και των επερχόμενων γενεών.
«Εάν επιθυμούμε να τιμήσουμε πραγματικά τις θυσίες των προγόνων μας, οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι τα παιδιά και τα εγγόνια μας θα συνεχίσουν να γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα, την ιστορία, τις παραδόσεις και την Ορθόδοξη πίστη μας. Χωρίς την ελληνική παιδεία, η ιστορική αυτή παρακαταθήκη κινδυνεύει να αποδυναμωθεί. Το ελληνικό σχολείο δεν αποτελεί απλώς έναν εκπαιδευτικό θεσμό, αλλά θεματοφύλακα της συλλογικής μας μνήμης και εγγύηση της ιστορικής μας συνέχειας».
Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη ενισχύσεως της κατηχητικής διδασκαλίας και της οργανωμένης ποιμαντικής μέριμνας για τα παιδιά, τους εφήβους και τους νέους ενηλίκους, προτρέποντας τις ενορίες και τις εκκλησιαστικές κοινότητες να αναπτύξουν και να εδραιώσουν σύγχρονα προγράμματα νεολαίας, με επίκεντρο την πνευματική καλλιέργεια, την ελληνική παράδοση, τον αθλητισμό, την κοινωνική προσφορά και τη χριστιανική συναδέλφωση.
Τόνισε χαρακτηριστικά ότι το μέλλον της Ελληνικής Κοινότητας και της Εκκλησίας στο Μοντρεάλ συνδέεται άρρηκτα με την ενεργό συμμετοχή της νέας γενεάς, επισημαίνοντας ότι η επένδυση στη νεολαία αποτελεί όχι απλώς επιλογή, αλλά ιερό χρέος έναντι της ιστορίας και των επερχόμενων γενεών.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο διαχρονικό μήνυμα της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, υπογραμμίζοντας ότι η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η ενότητα και η αυτοθυσία αποτελούν θεμελιώδεις αξίες του Ελληνισμού, οι οποίες οφείλουν να εμπνέουν και τη σύγχρονη ομογένεια.
Ευχήθηκε η επέτειος των 120 ετών να αποτελέσει αφετηρία μιας νέας δημιουργικής περιόδου για την Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ, με ενότητα, συνεργασία, ανανεωμένο ενδιαφέρον για την παιδεία και ουσιαστική μέριμνα για τη νεολαία.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε επίσημη Δοξολογία για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, παρουσία εκπροσώπων της Ελληνικής Πολιτείας, διπλωματικών και προξενικών Αρχών, κοινοτικών παραγόντων και πλήθους πιστών.
Ιδιαίτερα συγκινητική υπήρξε η συμμετοχή πολυάριθμων μαθητών και νέων, οι οποίοι, κρατώντας ελληνικές και καναδικές σημαίες, προσέδωσαν στην εορταστική εκδήλωση ξεχωριστή λαμπρότητα, εκφράζοντας με την παρουσία τους τη ζωντανή συνέχεια του Ελληνισμού στη νέα του πατρίδα.
Στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων ενώπιον των εθνικών συμβόλων, με τη συμμετοχή της κυρίας Μάιρας Μυρογιαννάκη, Γενικής Γραμματέως Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδος, καθώς και εκπροσώπων των διπλωματικών και προξενικών Αρχών και της οργανωμένης ομογένειας.
Στο τέλος της Δοξολογίας, ο Σεβασμιώτατος πρωτοστάτησε στην απόδοση του Εθνικού Ύμνου, μέσα σε κλίμα έντονης συγκινήσεως και εθνικής ανατάσεως.
Απευθυνόμενος προς το εκκλησίασμα, ευχήθηκε σε όλους «Χρόνια πολλά και ευλογημένα», τόσο για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου όσο και για την ιστορική συμπλήρωση των 120 ετών, επικαλούμενος την προστασία του Παναγάθου Θεού και τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, προστάτου του Καθεδρικού Ναού.
Η πρώτη αυτή αρχιποιμαντική επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Καναδά κ. Αποστόλου ολοκληρώθηκε μέσα σε ατμόσφαιρα εξαιρετικής εγκαρδιότητας και συγκινήσεως. Οι πιστοί, και ιδιαιτέρως τα παιδιά και οι νέοι, εξέφρασαν την αγάπη και τον σεβασμό τους προς τον νέο Ποιμενάρχη τους με θερμά χειροκροτήματα και αυθόρμητες αναφωνήσεις «Ἄξιος!», προσδίδοντας στην ιστορική αυτή ημέρα ιδιαίτερο πνευματικό και συναισθηματικό χαρακτήρα.
Η διπλή αυτή επέτειος αποτέλεσε μία ουσιαστική ευκαιρία τιμής προς τους πρωτοπόρους της ελληνικής μεταναστεύσεως, αναγνωρίσεως της διαχρονικής προσφοράς της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλ και ανανεώσεως της κοινής ευθύνης για τη διαφύλαξη και τη δημιουργική συνέχιση της Ορθοδόξου πίστεως, της ελληνικής παιδείας και της πολιτιστικής κληρονομιάς στον Καναδά.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ