
Με αισθήματα βαθιάς συγκινήσεως και κατ’ άνθρωπον θλίψεως, η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας αναγγέλλει την εις Κύριον εκδημία του Πρεσβυτέρου Σπυρίδωνος Βανδώρου, ο οποίος εκοιμήθη την Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2026.
Ο μακαριστός κληρικός γεννήθηκε στην Αγία Ειρήνη Κεφαλληνίας, το έτος 1944.
Το 1962, σε ηλικία 18 ετών, μετανάστευσε στην Αυστραλία, όπου έμελλε να συνδέσει άρρηκτα την προσωπική του πορεία με τη ζωή, την πρόοδο και την ανάπτυξη της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Πέμπτη Ήπειρο.
Το 1963 νυμφεύθηκε τη σύζυγό του, Δήμητρα. Ο Θεός τούς ευλόγησε με επτά παιδιά, δεκαεννέα εγγόνια και οκτώ δισέγγονα. Η οικογένειά του αποτέλεσε πολύτιμο στήριγμα στη μακρά ιερατική του διακονία, την οποία ο π. Σπυρίδων συνδύασε αρμονικά με την οικογενειακή του ζωή.
Ανταποκρινόμενος στην κλήση του Θεού, χειροτονήθηκε Διάκονος το 1976 και Πρεσβύτερος το 1977.
Ακολούθησε μια ιερατική πορεία σχεδόν μισού αιώνος, την οποία χαρακτήριζαν η πίστη, η αφοσίωση και το βαθύ αίσθημα εκκλησιαστικής ευθύνης.
Το μεγαλύτερο μέρος της ιερατικής του διακονίας συνδέθηκε με τον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου, στο Fawkner της Ιεράς Επισκοπής Χώρας, όπου υπηρέτησε επί πολλές δεκαετίες και συνέβαλε ουσιαστικά στην ανάπτυξη και την πρόοδο της Ενορίας.
Συνεργάστηκε στενά με τον αείμνηστο π. Ιωάννη Λιμογιάννη κατά την περίοδο της ανεγέρσεως του Ι. Ναού, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε με ιερό ζήλο για την ολοκλήρωση και την επέκταση των ενοριακών εγκαταστάσεων.
Σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην κατασκευή της ενοριακής αίθουσας, στη δημιουργία των εγκαταστάσεων του Ελληνικού Σχολείου, στη διαμόρφωση του χώρου σταθμεύσεως και στην αγιογράφηση του Ναού.
Τα έργα αυτά αποτελούν διαχρονική μαρτυρία της μέριμνάς του για την Ενορία και της επιθυμίας του να παραδώσει στις επόμενες γενιές τις κατάλληλες υποδομές για τη λατρευτική, εκπαιδευτική και κοινωνική ζωή της Ομογένειας.
Πέραν της μέριμνάς του για την ανάπτυξη της Ενορίας, ο μακαριστός κληρικός αφιέρωσε τη ζωή του στη Θεία Λατρεία, στην τέλεση των Ιερών Μυστηρίων και στην προσφορά ποιμαντικής φροντίδας στους πιστούς.
Κατά τη μακρά διακονία του στάθηκε στο πλευρό πολλών οικογενειών της Ομογένειας, συμμετέχοντας στις χαρές και τις δοκιμασίες τους, και καθοδηγώντας πνευματικά διαδοχικές γενιές.
Η παρουσία του συνδέθηκε με την καλλιέργεια της ορθοδόξου πίστεως, την ενίσχυση της ενοριακής ζωής και τη διατήρηση των ελληνορθοδόξων παραδόσεων στην Αυστραλία.
Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, πληροφορηθείς την εκδημία του μακαριστού κληρικού, εξέφρασε τα εγκάρδια συλλυπητήριά του προς την Πρεσβυτέρα Δήμητρα, τα τέκνα, τα εγγόνια, τα δισέγγονα και όλους τους συγγενείς και οικείους του.
Αναγνωρίζοντας με ευγνωμοσύνη την πολυετή προσφορά του στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, ο Σεβασμιώτατος, σε δήλωσή του, αναφέρει: «Ο πατήρ Σπυρίδων ανάλωσε τη ζωή του στην διακονία του ιερού Θυσιαστηρίου και στον αγώνα για την πρόοδο της Ενορίας του Αγίου Νεκταρίου στο Fawkner. Αγάπησε βαθιά τον Χριστό και την Εκκλησία Του και αγάπησε εξίσου τους ανθρώπους που ο Θεός τού εμπιστεύτηκε να καθοδηγεί πνευματικά. Η μαρτυρία της ζωής του αποτελεί πολύτιμη πνευματική παρακαταθήκη για όλους όσοι τον γνώρισαν και για τους νεότερους κληρικούς της τοπικής μας Εκκλησίας. Προσεύχομαι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου να αναπαύει την ευγενή ψυχή του εν χώρα ζώντων και να χαρίζει εξ ύψους παρηγορία και δύναμη στην οικογένειά του».
Η Εξόδιος Ακολουθία του μακαριστού π. Σπυρίδωνος Βανδώρου θα τελεστεί το Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2026, στις 10.30 π.μ., στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου, στο Fawkner της Μελβούρνης, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου κ.κ. Μακαρίου.
Θα προηγηθεί, από ώρα 7.30 π.μ., η τέλεση του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας.
Την προηγουμένη ημέρα, Παρασκευή 27 Νοεμβρίου και ώρα 5:30 μ.μ., θα τελεστεί Ιερό Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού κληρικού.
Θα ακολουθήσει η ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου, η οποία θα συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια της νύκτας, κατά την εκκλησιαστική τάξη.
Το σκήνωμα του μακαριστού π. Σπυρίδωνος θα παραμείνει εντός του Ιερού Ναού καθ’ όλη τη διάρκεια της νύκτας, προκειμένου οι πιστοί να έχουν τη δυνατότητα να προσέλθουν, να προσευχηθούν και να αποδώσουν τον ύστατο ασπασμό.