Ο Ακάθιστος Ύμνος στην Υπεραγία Θεοτόκο και η σημασία του για τη ζωή μας ήταν το επίκεντρο της ομιλίας του Γέροντα Γεωργίου, ο οποίος περιέγραψε τη σημασία της Ελληνικής γλώσσας στην κατανόηση των μεγαλείων του Θεού μέσα από τα Θεόπνευστα κείμενα.

Σημασία έχει να κατανοούμε αυτά που διαβάζουμε, θα τονίσει ο Γέροντας Γεώργιος, προσθέτοντας ότι για αυτό τον λόγο υπήρχε και υπάρχει τέτοιος πόλεμος για την Ελληνική γλώσσα.

Στη συνέχεια ο Γέροντας Γεώργιος αναφέρθηκε στο γεγονός ότι στη Γραφή αναφέρει ότι Θεός έδωσε τους ιατρούς και τα φάρμακα, αλλά πρώτα καταφεύγουμε στον ΙΑΤΡΟ της ψυχής και θα αναφέρει πώς αντιμετώπιζε ο Άγιος Πορφύριος τα προβλήματα υγείας που είχε.

Όλα τα προβλήματα υγείας ένα αίτιο έχουν την αμαρτία, θα τονίσει ο Γέροντας Γεώργιος και θα στηλιτεύσει το γεγονός ότι πολλοί πνευματικοί στέλνουν τα πνευματικά τους παιδιά στους ψυχιάτρους.

Ο Γέροντας Γεώργιος θα αναφέρει ότι στους Χαιρετισμούς στην Υπεραγία Θεοτόκο αναφέρεται στο τέλος ότι Εκείνη είναι η θεραπεία του σώματος και της ψυχής, «Χαίρε, χρωτός του εμού θεραπεία· χαίρε, ψυχής της εμής σωτηρία».

Στη συνέχεια ο Γέροντας Γεώργιος αναφέρθηκε στο θυσιαστικό πνεύμα του Αβραάμ και θα μιλήσει περί υπακοής από τη ζωή του Αγίου Πορφυρίου, λέγοντας ότι "στο τέλος ξεκαθαρίζουν πολλά πράγματα"...