Γράφει ο Αθανάσιος Ε. Καραθανάσης
Ομ. Καθηγητής Α.Π.Θ.
Καθηγητής Πανεπιστημίου Λευκωσίας

Σε λίγες ώρες η μακεδονική γη θα δεχθεί στην αγκάλη της τον Χρυσόστομο και τα κρινάκια της Αθύτου, που αγάπησε και τραγούδησε, θα σκύψουν σεβαστικά να τον χαιρετήσουν στο ταξίδι του στους ουρανούς.

Ο Χρυσόστομος ήταν η έκφραση του αρχαιοελληνικού «ως χαρίεν εστ' άνθρωπος, όταν άνθρωπος η – πόσον ευγενικός/χαριτωμένος είναι ο άνθρωπος αν είναι άνθρωπος (Μένανδρος).

Ήταν ο άνθρωπος που η ψυχή του ήταν πλημμυρισμένη από αγάπη προς τον συνάνθρωπό του, τους φοιτητές του, τους συναδέλφους του, την κοινωνία, την Ορθόδοξη Εκκλησία, της οποίας ήταν αφοσιωμένο τέκνο.

Βαθύτατα φιλοσοφημένος άνοιξε νέους δρόμους στη θεολογία, την φιλοσοφία, τη μουσική.

Το έδειχνε αυτοπροσώπως με το πολυσήμαντο έργο του και σε κάθε ευκαιρία.

Ως άριστος διδάσκαλος φώτιζε με τη σοφία του πτυχές της θεολογίας, της φιλοσοφίας, της κοινωνιολογίας.

Ήσαν φορές που του ζητούσα να μου ερμηνεύσει θέματα που αγνοούσα μετά την ανάγνωση των λαμπρών έργων του για την φιλοκαλία, την Πατερική γραμματεία, τον έρωτα και τον θάνατο, την γυναίκα του Λωτ και την σύγχρονη θεολογία.

Τον άκουγα που υπομονετικά μου τα εξηγούσε. Άλλες φορές άκουγα τη μουσική του για τα κρινάκια της Αθύτου, την Καππαδοκία, την ποίησή του για την βόλτα στην παραλία με τα παιδιά του, την σύζυγό του Ιωσηφίνα.

Μουσικήν ποίει και εργάζου, με την παράξενη φωνή που είδε στο όνειρό του ο Σωκράτης, ήταν, νομίζω, η αρχή που ακολούθησε ο Χρυσόστομος στον βίο του.

Τώρα τα θεολογικά, τα φιλοσοφικά, τα μουσικά του θα συζητεί με τους αγγέλους..

Αγαπητέ, Χρυσόστομε, σε χαιρετώ προσωρινά με τιμή και αγάπη.