Του Αρχιμ. Μακαρίου Τσιμέρη, Κληρικού της Ι.Μ. Θεσσαλονίκης

Σχεδόν δύο χρόνια έχουν περάσει από την ενθρόνιση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου και, ήδη, η παρουσία του στην καρδιά της Εκκλησίας της Μακεδονικής πρωτεύουσας αφήνει τα πρώτα διακριτά σημάδια μιας ήρεμης, αλλά ουσιαστικής ποιμαντικής ανανέωσης.

Ο Μητροπολίτης Φιλόθεος ανέλαβε τα ηνία μιας ιστορικής και δυναμικής Μητρόπολης, διαδεχόμενος μια μακρά αλυσίδα σημαντικών εκκλησιαστικών μορφών, που σφράγισαν την πορεία της τοπικής Εκκλησίας,όπως αυτή του Μακαριστού Αγίου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος του Χρυσοφάκη, που σαν σήμερα εκοιμήθη. Χωρίς να επιδιώξει θόρυβο ή εντυπωσιασμούς, επιλέγει μέχρι σήμερα έναν δρόμο βαθιάς εκκλησιολογικής ευθύνης και ειλικρινούς αγάπης για το ποίμνιό του.

Ήθος, διάκριση και ποιμαντική εγγύτητα

Από την πρώτη στιγμή, εκείνο που διέκρινε τον νέο Ποιμενάρχη ήταν η διάθεσή του να σταθεί κοντά στους ανθρώπους, όχι μόνο ως διοικητής ή λειτουργός, αλλά ως πατέρας. Η ησυχία της παρουσίας του δεν κρύβει αδράνεια· αντίθετα, εκφράζει μια εσωτερική σταθερότητα και έναν σεβασμό προς την τοπική κοινωνία που καλείται να διακονήσει.

Ιδιαίτερα οι νέοι φαίνεται να βρίσκουν στο πρόσωπό του έναν άνθρωπο που τους κατανοεί. Χωρίς εύκολα συνθήματα ή άκριτες προσεγγίσεις, ανοίγει διαύλους επικοινωνίας με τη νεότητα, δείχνοντας ότι η Εκκλησία δεν είναι απούσα από τον παλμό και τους προβληματισμούς τους.

Μικρές τομές, σταθερά βήματα

Παρότι είναι ακόμη νωρίς για να αποτιμηθεί το πλήρες αποτύπωμα της ποιμαντορίας του, ήδη καταγράφονται πρωτοβουλίες που φανερώνουν έναν προσανατολισμό προς την ουσιαστική ανανέωση. Στην οργάνωση των ενοριών, στην ενίσχυση της κατήχησης, στη στήριξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, στον διάλογο με την κοινωνία, ο Μητροπολίτης Φιλόθεος επιχειρεί να ενισχύσει την παρουσία της Εκκλησίας με όρους αυθεντικότητας και απλότητας.

Δεν προσπαθεί να επιβληθεί, αλλά να εμπνεύσει. Δεν δείχνει να αναζητεί τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά μάλλον προτιμά να φωτίζει πρόσωπα και καταστάσεις με λόγο ευθύ και λόγο πνευματικό.

Ένας Επίσκοπος για τη Θεσσαλονίκη

Η Θεσσαλονίκη, με το ιδιαίτερο εκκλησιαστικό και πολιτισμικό της βάρος, φαίνεται πως βρίσκει στο πρόσωπο του νέου Μητροπολίτη μια παρουσία που συνδυάζει την παράδοση με τη νηφαλιότητα, τη συνέχεια με την προοπτική. Η ίδια η ζωή της πόλης —με τις προκλήσεις, τις ανάγκες, αλλά και τις βαθιές της ρίζες στην πίστη και στην ιστορία— καλωσορίζει σταδιακά, και όχι χωρίς δοκιμή, τον επίσκοπο που της εστάλη.

Η παρουσία του Μητροπολίτου Φιλοθέου δεν ήρθε να καταργήσει τα προηγούμενα, αλλά να συνεχίσει τη διαδοχή μέσα στο πνεύμα της Εκκλησίας: με σεβασμό στους προκατόχους του, με συνέπεια στην αποστολή του, και με φανερή την πρόθεση να αφήσει το δικό του ήρεμο, αλλά σταθερό αποτύπωμα.

Μια αρχή που γεννά προσδοκίες

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διαβλέπουν ότι, πίσω από τη σεμνότητα και τη λιτότητα της παρουσίας του, διαμορφώνεται σταδιακά ένας Επίσκοπος που έχει να προσφέρει πολλά στην πόλη, στην τοπική Εκκλησία και στη συνολική μαρτυρία του ορθοδόξου λόγου στην εποχή μας. Με σταθερότητα, προσευχή, διάκριση, ενότητα και συνεχή ακρόαση των ανθρώπων.

Είναι νωρίς ακόμη για οριστικά συμπεράσματα — αλλά ήδη αργά για να μην αναγνωρίσουμε πως η Θεσσαλονίκη αισθάνεται ότι ο νέος της Ποιμενάρχης μπήκε πραγματικά στην καρδιά της, όχι απλώς ως εκλεγμένος, αλλά ως ενθρονισμένος Επίσκοπος στις ψυχές των ανθρώπων.

(Η αναφορά μου γίνεται επί της σημερινής επετείου γενεθλίου ημέρας του Ποιμενάρχου μας, 9 Ιουλίου, ευχόμενος ο Θεός να τον πολυετεί)