
Γράφουν στη Romfea.gr:
Γρηγόριος Μιχ. Λιάντας, Αναπλ. Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ
Κυριάκος Δημ. Μωυσίδης, Υποψ. Διδάκτωρ Θεολογίας ΕΚΠΑ
"...αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν." (Μρκ. 12,31). Δηλαδή, οφείλεις να αγαπάς τον πλησίον σου, όπως τον εαυτό σου.
Ένας άνθρωπος, που αγάπησε τον συνάνθρωπό του περισσότερο και από τον ίδιο τον εαυτό του, έφυγε για την Ουράνια Βασιλεία, μέσα στην ατμόσφαιρα της λαμπροφόρου Αναστάσεως.
Ένας γιατρός, ο οποίος δεν έδωσε στα μάτια του ύπνο, ούτε στα βλέφαρά του νυσταγμό και ανάπαυση στους κροτάφους του (Ψαλ. 131,4), για να υπηρετήσει, να ανακουφίσει, να συνδράμει, να παρηγορήσει, να θεραπεύσει, να μιλήσει και να ενισχύσει τον καθένα που θα χτυπούσε την πόρτα της δικής του αδύναμης παθολογικά, όπως φάνηκε, καρδιάς.
Μια καρδιά, όμως, γεμάτη από αγάπη, γεμάτη από φως και χαρά, γεμάτη από ταπείνωση, γεμάτη από ελεημοσύνη, από παθιασμένη θέληση για προσφορά.
Ο Καθηγητής της Καρδιοχειρουργικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και ιδρυτής της Καρδιοχειρουργικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου στην Αλεξανδρούπολη, ο Θεσσαλονικεύς και ο Εβρίτης, ο Γεώργιος Μπουγιούκας.
Ο γιατρός που πρώτα αυτός σε αγαπούσε και σίγουρα τον αγαπούσες. Ο Άρχων Ακτουάριος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως.
Πρωτίστως, όμως, άρχοντας στη συμπεριφορά του, στο ευγενές του χαρακτήρα του, άρχοντας στο γέλιο του, στην αρχοντική ευφυΐα του, την οποία εύκολα διαπίστωνες από τον συχνό αυτοσαρκασμό του. Άρχοντας σε όλα του.
Ήταν ο δικός μας άνθρωπος. Στις χαρές και κυρίως στις λύπες ήταν μαζί μας. Συμπαραστάτης. Βοηθός.
Συναντιλήπτωρ. Συγκυρηναίος. Πάντα με το χαμόγελο. Πάντα με τον καλό του λόγο.
Αυτός ο άνθρωπος τήρησε στο έπακρο την εντολή του Χριστού και αγάπησε υπερβαλλόντως τον συνάνθρωπό του.
Η έγνοια του ήταν μόνο να βοηθήσει.
Δεν μετρώνται αυτοί που θα ευχηθούν για την ελεήμονα ψυχή του, αυτοί που θεραπεύθηκαν, αυτοί που τον ευγνωμονούν, αυτοί που δεν θα τον ξεχάσουν ποτέ κι αυτοί που θα εύχονται στην Παναγία να τον οδηγήσει μπροστά στον Υιό Της, και να εγγυηθεί πως, όντως, ο Γεώργιος Μπουγιούκας, αγάπησε πολύ τον πλησίον του, τον κάθε άνθρωπο.
Και σήμερα, Παρασκευή της Διακαινησίμου, τελέσθηκε η ξεχωριστή εξόδιος Ακολουθία, λόγω της αναστάσιμης περιόδου, στον Ναό της Θεσσαλονίκης, τον Άγιο Ελευθέριο Ντεπώ, αυτόν που αντίκρυζε κάθε πρωί, εκζητώντας τις πρεσβείες του Αγίου.
Αρχιερείς, Ιερείς και εκατοντάδες συγγενείς και φίλοι, τον συνοδεύσαμε στην τελευταία του κατοικία και προσευχηθήκαμε στον Αναστάντα Χριστό να τον κατατάξει μαζί με τους δίκαιους, όπως ήταν ο ίδιος, και με τους Αγίους, τους οποίους τιμούσε και ευλαβείτο.
Και τώρα βρίσκεται ήδη μπροστά στον θρόνο του Εσφαγμένου Αρνίου, τον Θεό που πίστεψε με όλη τη δύναμη της ψυχής του, και αγάλλεται μαζί με αγαπημένα του πρόσωπα.
Καλή Ανάσταση!
Χριστός Ανέστη!