Ένα παιδί απόγονος της γης της Ιωνίας
πλάι στο πλευρό της Μάνας Του
μ' ορφάνια κι αγωνία
ήπιε το ζωήρρυτο νερό
του Κορινθιακού κόλπου
με το ατσάλινο ποτήρι του Πολιού
Προκοπίου Τζαβάρα.

Έφαγε και το αντίδωρο το καλοζυμωμένο
και επιστηρικτικό του Γίγαντα της νεώτερης
Εκκλησιαστικής Ιστορίας
Παντελεήμονα του Καρανικόλα

Άστρο σημαδιακό του Θείου Παύλου
Ποιμένα τον οδήγησε στοιβαρό
στην πρώτη Εκκλησία
των Φιλίππων και όχι μόνο!

Τις νέες πλάκες του Σινά
του Θείου Εκκλησιαστικού Δικαίου
πήρε ως διακόνημα στα στοιβαρά Του χέρια
τους Νόμους των Πατέρων, των Συνόδων
να κρατά, ποτέ ταπεινωμένη η Εκκλησία!

Πυρφόρος Διδάσκαλος, Προφητικός
ο Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου
Προκόπιος ο Σοφός.
Του Ιερού Ευαγγελίου και των Πατερικών
κήρυξ διαπρύσιος.

Των Αρχαίων Ελλήνων
Φιλοσόφων Σοφιστής
του Μεγάλου Βασιλείου μιμιτής.

Ιδρύματα, Σχολεία, Εκκλησίες
ιδρύει μέχρι την Αφρική
ω Θεϊκής αγάπης ενεργού
και θαυμαστής.

ο ίδιος ως Επίσκοπος όμως
υπήρξε λιτοδιαίτος και Εγκρατής
Έγκλειστος, Μελετητής και Στοχαστής
των αγώνων των δικαίων υπερασπιστής,
φειδωλός στις αποφάσεις
στα λόγια και στην Κριτική.

Του Αγίου Παύλου Εραστής
δημιούργησε και κέντρο "ειδικό"
στο Βαπτιστήριο, Ιεραποστολής.

Και αφού ιερούργησε και κήρυξε
και δίδαξε και εχειροτόνησε
πλείστους Κληρικούς κι εμένα τον μικρό,
σαράντα κύματα περνώντας του κόσμου,
θλίψεις και του Πονηρού,
πήγε να ξαποστάσει
απ΄ το λιοπύρι της ζωής.

Εις το βουνό ψηλά εκεί
που κάποτε ο Απόστολος Παύλος
και οι συνεργοί Του Σίλλας,
Τιμόθεος, Λουκάς
μιαν ανάσα πήραν προς στιγμήν
για να συνεχίσουν την διάδοση
του Ευαγγελίου στα πέρατα της γης
εκεί αναπαύεται ο Εκλεκτός
ο Σοφός ο Γέροντας μας
αφήνοντας μας μήνυμα αυστηρό.

Πως μόνο με αγάπη και με πίστη
θα φτάσουμε στην μέλλουσα Πόλη, των Σιών
με κόπους μετανοίας
και με την Θεία Κοινωνία

Καλή Αντάμωση Γέροντα
Λιοντάρι του Χριστού.
Οι συμβουλές Σου, το παράδειγμα
η Εκκλησιολογική Σου Βιοτή
Θα ΄ναι σημαία μας Παντοντινή.

Ο Σός Υιός Αναστάσιος