Ιωάννης Φουρτούνας αποκλειστικά στην Romfea.gr

Κάθε χρόνο στις 10 Σεπτεμβρίου είναι η πανήγυρη της Υπεραγίας Θεοτόκου της νήσου Παλαιών Τρικέρων ημέρα της ευρέσεως της θαματουργού Εικόνος της Παναγίας.

Τα Παλαιά Τρίκερα είναι μία μικρά νήσος κοντά στην είσοδο του Παγασητικού κόλπου του νομού της Μαγνησίας όπου κάθε έτος την παραμονή της εορτής συρρέει πλήθος πιστών.

Στη νήσο υπήρχε βυζαντινή πολιτεία, αλλά κατά τον 8ο αι. η μονή του Ευαγγελισμού κάηκε από τους εικονομάχους, ενώ κατά τον 15ο-16ο αι. η νήσος λεηλατήθηκε από τους πειρατές.

Έκτοτε οι κάτοικοι εγκατέλειψαν την νήσο και εγκαταστάθηκαν στην απέναντι ακτή, στην απόληξη της χερσονήσου του Πηλίου όρους και άφησαν το νησί παντελώς έρημο.

Η εύρεση της Εικόνος ως και η ίδρυση της Μονής του Ευαγγελισμού, οι θαυματουργίες Της, αλλά και η παρουσία της «Ευαγγελίστρας» ως θρησκευτικού κέντρου, έχουν ως εξής:

Ο μοναδικός κάτοικος του νησιού κατά το έτος 1825 ήταν ο ιεροµόναχος Δαµιανός από το Πουρί της Ζαγοράς ο οποίος ασκήτευε στο μικρολίμανο σε ένα μονύδριο.

Το Ιούνιο του ιδίου έτους ένα πειρατικό καράβι φάνηκε από μακριά να έρχεται προς το νησί και ο Δαμιανός κατέφυγε στα χαλάσματα του πυρποληθέντος μοναστηριού.

Τότε στον ύπνο τού εμφανίστηκε η Παναγία και του έδωσε εντολή να ειδοποιήσει τους Προεστούς του χωριού να έρθουν και να βγάλουν την Εικόνα της από τα έγκατα της γης.

Όντως ήρθαν οι Προεστοί και ανέσκαψαν το μέρος και βρήκαν την αγία Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου κάτω από τις ρίζες μιας αιωνόβιας ελιάς όπου σήμερα είναι ο θρόνος Της.

Η αγία Εικόνα εκτινάχτηκε ένα βήμα πιο πέρα, στάθηκε όρθια, οι παρευρεθέντες αισθάνθηκαν μία άρρητη ευωδία, ενώ ένα απαλό νεφέλωμα κάλυψε όλη την περιοχή.

Η χαρμόσυνη είδηση αστραπιαία μεταδόθηκε στο χωριό, οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα, τα μαγαζιά κλείσανε και όλοι οι κάτοικοι μετέβησαν στην απέναντι νήσο.

Εξαπτέρυγα, φανοί, χρυσοΰφαντα λάβαρα και λιβανωτοί προηγούνται της πομπής, ακολουθούν οι ιερείς με τα χρυσά τους άμφια, οι Δημογέροντες και μετά ο λαός.

Αφού παρέλαβε την Εικόνα ό "Έξαρχος, ή πομπή ανηφορίζει για το χωριό με ψαλμωδίες, ενώ καθώς περνάει η Εικόνα από τα κατώφλια των σπιτιών τη θυμιατίζουνε.

Όταν την έφεραν στην εκκλησία του χωριού τέλεσαν αγρυπνία και τότε ανέβλυσε μύρο από το ιερό τόσο πολύ, ώστε βγήκε έξω από τα βημόθυρα της Ωραίας Πύλης!

Μετά την ολονυκτία επακολούθησε λιτάνευση της Εικόνας και κατά την επιστροφή στην εκκλησία η Εικόνα τοποθετήθηκε σε επίχρυσο θρόνο, δίπλα από τον άμβωνα του Ναού.

Στο θρόνο αυτόν προοριζόταν να καθίσει ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατά την επίσκεψή του στη Βαρκελώνη, που ματαιώθηκε και έτσι τον αγόρασαν Τρικεριώτες καραβοκύρηδες.

Η αποκαλυφθείσα εικόνα είναι διαστάσεων 12Χ18 εκατοστών και θεωρείται, κατά την παράδοση, ότι είναι μία από τις ιστορηθείσες του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Λουκά.

Στο επίχρυσο αργυρό πουκάμισο απεικονίζεται η Θεοτόκος βρεφοκρατούσα με διάδημα (στέμμα) επί της κεφαλής της, το οποίο υποβαστάζουν δύο άγγελοι.

Οι ευσεβείς Τρικεριώτες ανήγειραν περικαλλή Ναό και έκτισαν Μοναστήρι με εκατό κελιά στη χάρη Της, όπου και φιλοξενούνται οι ευλαβείς προσκυνητές κάθε χρόνο.

Το 1827 όταν εχθροί περικύκλωσαν το Τρίκερι με σκοπό να το αφανίσουν, έκαψαν το στόλο του, έκοψαν τις ελιές και προσπάθησαν να μπουν στο κάστρο να σκοτώσουν τους κατοίκους.

Τότε τη νύκτα είδαν ένα υπέρλαμπρο φως να ανεβαίνει από το Ναό της Παναγίας στο νησί και να πηγαίνει πάνω από το Ναό της χώρας και τότε άρχισαν βροντές και αστραπές.

Τους εσκότισε η Παναγία και αφανίζονταν αναμεταξύ τους σε σημείο ώστε να σωθούν τα γυναικόπαιδα και αυτοί να επιβιβαστούν στα πλοία τους και να αναχωρήσουν για πάντα.

Ένας Αλβανός από τον Αλμυρό που ήταν παράλυτος άκουσε για τα θαύματα της Παναγίας και οι βαστάγοι του τον έφεραν και τον ακούμπησαν μπρος στην Εικόνα Της.

Έδωσε δε χρήματα σε άλλους προσκυνητές να προσεύχονται γι αυτόν στην Παναγία κι αφού έτσι πέρασαν 15 μέρες η Παναγία τον θεράπευσε και έφυγε περπατώντας.

Ένα ιστιοφόρο ταξίδευε για τη Μασσαλία και έπεσε σε τρικυμία μεγάλη, ώστε κινδύνευαν να καταποντισθούν και απελπισμένοι επικαλέστηκαν την Παναγία των Τρικέρων.

Τότε μία ακτίνα φωτός εμφανίστηκε στην πλώρη του πλοίου και έγινε ξαφνικά γαλήνη και σώθηκαν οι ανθρώποι από βέβαιο πνιγμό και από τον ολέθριο θάνατο.

Ένα άλλο Μιτζελιώτικο πλοίο ταξίδευε στη Μαύρη Θάλασσα και έπεσε σε σφοδρή θύελλα ώστε το ναυάγιο ήταν σίγουρο. Έκλαιγαν οι ναυτικοί και παρακαλούσαν….

Τότε είδαν την Εικόνα της Παναγίας μέσα σε φως να στέκεται στο πίκι του πλοίου (ξύλινη αντένα στην κορυφή του άλμπουρου) και αμέσως γαλήνεψε η θαλασσοταραχή.
Ο καπετάνιος τότε παρήγγειλε ένα ασημένιο ιστιοφόρο με το αποτύπωμα του θαύματος και το αφιέρωσε στην Εικόνα της Παναγίας και που υπάρχει έως σήμερα.

Μια βοσκοπούλα μια μέρα που έβοσκε το κοπάδι της γνέθοντας αδιαθέτησε ξαφνικά, είχε πυρετό και έκτοτε έχασε την ομιλία και τη μνήμη της και οι γονείς ήρθαν σε απόγνωση.

Την έφεραν στη χάρη Της και την παραμονή της πανήγυρης την έβαλαν κάτω από την Εικόνα και ω! του θαύματος θεραπεύτηκε και απόκτησε και πάλι τη λαλιά της.

Στον πόλεμο του ΄40 ένας στρατιώτης σταμάτησε να στέλνει γράμματα στη μάνα του κι αυτή είχε μεγάλη αγωνία ότι κάτι θα έπαθε ο γιος της και μάλλον θα είχε σκοτωθεί…..

Μια μέρα που τον συλλογιόντανε στο κήπο του σπιτιού της τής εμφανίστηκε, σαν σε όραμα, μια γυναίκα μέσα σε εκθαμβωτικό φως κι ακούμπησε το χέρι Της στον ώμο της.

«Τον γιο σου τον πυροβόλησαν αλλά εγώ τη σφαίρα την κράτησα, μη φοβάσαι! Ο γιος σου θάρθει την (τάδε) ημέρα και την (τάδε) ώρα και να τον περιμένεις!!!»

«Ποια είσαι εσύ κυρά μου;» «Είμαι η Παναγία η Τρικεριώτισσα!» «Και πώς να σε ευχαριστήσω για το καλό που μούκανες;» «Ναρθείς στο σπίτι μου, στη γιορτή μου!».

Όντως τη μέρα και την ώρα που της είπε η Παναγία βγήκε στην πόρτα και είδε νάρχεται ο γιος της με επιδέσμους στο κεφάλι και διηγήθηκε στη μάνα του τι συνέβη:

Μια μέρα που ήταν στη μάχη μια σφαίρα που κατευθυνόταν στην καρδιά του εξοστρακίστηκε και σφηνώθηκε στην εικονίτσα που του είχε δώσει η μάνα του να τον φυλάει».

Η Ουρανία Τσιργή που ζει ακόμη στο νησί έπασχε πριν χρόνια από καρκίνο και την έβαλαν στο χειρουργείο για αφαίρεση οργάνων, η ζωή της κρεμόταν από μια κλωστή…

Είδε τότε σαν όραμα την Παναγία να βγαίνει από την Εικόνα Της, να ανεβαίνει στον ουρανό και να κατεβαίνει στο θάλαμο του χειρουργείου και να στέκεται δίπλα της!

«Ουρανία, της είπε η Παναγία, μη φοβάσαι! Εγώ είμαι εδώ! Γιατί, μόνον εσύ θα έρχεσαι και θα με φροντίζεις; Ήρθα κι εγώ την ώρα που με χρειάστηκες»!!!

Μετά την εγχείρηση Την είδε να επιστρέφει με τον ίδιο τρόπο στο νησάκι Της και να μπαίνει και πάλι μέσα στην Εικόνα Της, που έκλεισε ερμητικά με θόρυβο!

Από τότε η Ουρανία θεραπεύτηκε χωρίς κανένα πρόβλημα χωρίς καμιά μετάσταση και ζει τώρα δεκαετίες δοξάζοντας και ανυμνολογώντας τη χάρη Της.

Η Παναγία η Τρικεριώτισσα είναι προστάτις της μείζονος περιοχής της Μαγνησίας και όλης της Θεσσαλίας όποτε κινδύνεψαν τα χωριά και οι πόλεις της περιοχής αυτής.

Κάποιο καιρό είχαν πέσει αμέτρητα σμήνη ακρίδων και κατέτρωγαν τα σιτηρά και κάθε ξύλο κάρπιμο και έπεσαν σε προσευχή και κλάματα οι κάτοικοι των περιοχών αυτών.

Και όταν λιτάνευσαν την Εικόνα με θυμιάματα και τα εξαπτέρυγα στους αγρούς είδαν τα σμήνη των ακρίδων να μαζεύονται και να πέφτουν με δύναμη στη θάλασσα.

Όταν δε εξαπλώθηκε σε όλα τα χωριά της Δημητριάδας η χολέρα και πέθαινε τόσος κόσμος εζήτησαν να φέρουν και να λιτανέψουν την Εικόνα στον τόπο τους.

Πράγματι σε όποιο χωριό την προϋπάντησαν με πόθο και κατάνυξη και μπήκε στα σπίτια και έγινε ο αγιασμός, απάλλαξε η Παναγία τα χωριά από την φθοροποιό νόσο.

Στο χωριό Τρίκερι όταν υπήρχε μεγάλη ξηρασία λιτάνευσαν την Εικόνα έχοντας μαζί τους ομπρέλες, γιατί στη μεγάλη δέηση στην τούμπα κάθε φορά έβρεχε κατακλυσμιαία…

Αναρίθμητα είναι τα θαύματα της Παναγίας που φανερώθηκε στη νήσο Παλαιών Τρικέρων, εμείς παρουσιάσαμε εδώ ορισμένα για να μην κουράσουμε τους αναγνώστες μας.

Δίπλα στο θρόνο της Παναγίας με την θαυματουργή Της Εικόνα, υπάρχει μία θήκη με τα παλιά αφιερώματα όσων είχαν σωθεί από βέβαιο θάνατο ή ασθένεια.

Εκεί μπορεί να δει κανείς ασημένια ομοιώματα καραβιών ιστιοφόρων αλλά και απλών καϊκτζήδων, που σώθηκαν από βέβαιο ναυάγιο το πλοίο και οι ναύτες του.

Στο πανηγύρι της 10ης Σεπτεμβρίου κάθε έτος έρχονται από όλα τα μέρη της κεντρικής Ελλάδας, από Στυλίδα, Εύβοια, Βόρειες Σποράδες και τα χωριά του Πηλίου.

Έρχονται προσκυνητές από την Σκιάθο, την Σκόπελο, τον Βόλο, τους Ωρεούς, το Πευκί, το Αχίλλειο, τον Αλμυρό, την Μηλίνα κ. ά. αλλά κυρίως από το χωριό Τρίκερι.

Παλιότερα τα καΐκια, μηχανότρατες, σφουγγαράδικα, μικρά ψαροκάικα, επιβατικά, εκδρομικά έρχονταν τόνα μετά το άλλο στο λιμάνι του νησιού γεμάτα κόσμο.

Οι Σκιαθίτισσες με τις «φστάνες» που έλεγε και ο Παπαδιαμάντης, οι Σκοπελίτισσες, οι Σαρακατσάνες με τις τοπικές τους ενδυμασίες η κάθε μια από τον τόπο της.

Οι Τρικεριώτισσες με τις πανέμορφες παραδοσιακές στολές τους με το καλάθι με τους κεφτέδες και τις τυρόπιτες, και τα κιλίμια για να κοιμηθούν κάτω από τις φιλόξενες ελιές.

Για το νησάκι «Παλαιό Τρίκερι» που απέχει μια ώρα από τον Βόλο επιβατικά πλοία έχουν δρομολόγια την παραμονή 9 του μηνός Σεπτεμβρίου και ανήμερα στις 10.

Υπάρχουν επίσης και εκδρομικά πλοία με τα οποία μπορούν όλοι και κυρίως οικογένειες να ταξιδέψουν στη χάρη Της είτε μονοήμερα είτε με επιστροφή την επαύριον.

Η Παναγίας η Τρικεριώτισσα ας σκεπάζει και ας ευλογεί όλους τους προσκυνητές που έρχονται στη χάρη Της, αλλά και όλον τον κόσμο, μα και το όμορφο νησάκι Της!

Δεύτε προσκυνήσωμεν αδελφοί, εικόνα την θείαν της Πανάγνου ημών Μητρός, Τρικερέων δόξα και Μαγνησίας κλέος, και πάντων Ορθοδόξων δόξα και καύχημα!