Του Πρωτοπρ. Χρήστου Αιγίδη στην Romfea.gr

Αδιαμφισβήτητα ζούμε σε παράξενους καιρούς. Εδώ και ενάμιση χρόνο ένας μικροσκοπικός ιός έχει κάνει άνω – κάτω όλη την ανθρωπότητα.

Ο φόβος και η αβεβαιότητα κυριαρχούν στην καθημερινότητα μας. Παραδόσεις αιώνων αλλάξανε. Τα τυπικά τροποποιήθηκαν. Οι άνθρωποι μαζευτήκανε. Οι Εκκλησίες κλείσανε. Οι Ρασοφόροι σιωπήσαμε.

Τώρα τελευταία γίνεται πολύς θόρυβος για το θέμα του εμβολιασμού. Η Πολιτεία ζήτησε από την Εκκλησία να «βάλει πλάτη» για την προώθησή του.

Παλαιότερα βέβαια αντιδρούσε όταν είχε λόγο η Εκκλησία για κάτι που δεν ήταν στην αρμοδιότητά Της (π.χ Σκοπιανό, Ταυτότητες, Προσφυγικό).

Τώρα ζητάει τη στήριξή Της. Αλλάξανε οι καιροί; Μπα δεν νομίζω. Η σχέση αυτή μάλλον είναι a la cart.

Έτσι είδαμε να εμβολιάζονται on camera, όπως είδαμε και διαδηλώσεις κατά του εμβολιασμού. Ακούσαμε με σθένος να υπερασπίζονται για την χρησιμότητα του εμβολίου, όπως ακούσαμε και ένθερμους αρνητές του.

Διαβάσαμε απόψεις υπέρ. Όμως ισχύει και το αντίθετο. Ακόμα και η Ιατρική Κοινότητα φαίνεται διχασμένη. Για να είμαστε ειλικρινείς οι αρνητές έχουν περισσότερο φανατισμό.

Ας το ξεκαθαρίσουμε άπαξ. Ο εμβολιασμός ΔΕΝ είναι θέμα πνευματικό. Κακώς κάποιοι προσπαθούν να του δώσουν τέτοια ιδιότητα. Ο εμβολιασμός είναι θέμα ιατρικό και ο καθένας μας με ελευθερία και υπευθυνότητα ας πράξει όπως επιθυμεί.

Πότε μας ρώτησε κάποιος πιστός για το εμβόλιο της γρίπης; Πότε μας ρώτησε κάποιος γονέας για τα εμβόλια που θα κάνει το παιδί του; Γιατί τώρα μας ρωτούν για το εμβόλιο του Κορωνοϊού;

Ο Πνευματικός μου είπε "εσύ παιδί μου είσαι παπάς και να μιλάς για τα παπαδικά σου".

Αναρωτιέμαι αν όλοι εκείνοι που απαγορεύουν τους πιστούς να εμβολιαστούν έχουν καταλάβει το μέγεθος της ευθύνης τους!!!

Ακόμα αισθάνομαι άβολα όταν κάποιοι ομιλούν λες και είναι manager των φαρμακευτικών εταιριών .

Στην Εκκλησία όλοι χωρούν. Και εμβολιασμένοι και μη.

Αλίμονο εάν κάνουμε διακρίσεις. Εάν ξεχωρίζουμε.

Είναι πολύ άδικο να αναλωθούμε σε τέτοια διλήμματα.

Αντί να μορφώνουμε τον Χριστό στις ψυχές που μας εμπιστεύθηκε η Εκκλησία να ασχολούμαστε με το εμβόλιο.

Αντί ο λόγος μας να ενώνει και να παρηγορεί, να διχάζει και να αγχώνει.

Ας δώσουμε στον κόσμο την προοπτική του Παραδείσου και όχι την πρόσκαιρη αποτελεσματικότητα (ή μη) μιας ασθένειας.

Ας του μιλήσουμε για την ανοσία της αμαρτίας.

Και ας του δώσουμε τα εμβόλια της αιωνιότητας που είναι τα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας μας.