Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Δημήτριος Πολιτάκης
Ιεροκήρυκας Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης

Κυριακή της Πεντηκοστής
(Ιωάν. Ζ΄ 37 52, η΄ 12)

Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει τον ερχομό του Παναγίου Πνεύματος και εκπληρώνεται η υπόσχεση την οποίαν είχε δώσει στους μαθητές Του ο Κύριος: «συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω. ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς·» (Ιωάννης ις', 7).

Η κάθοδος του Παναγίου και Ζωοποιού Πνεύματος στη ζωή της Εκκλησίας μας δεσπόζει στην υμνολογία αυτής της εορτής και τα πρώτα στελέχη της ξεκινούν μία ειρηνική πορεία, υπό την καθοδήγηση και την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος, μεταδίδοντας στα πέρατα του κόσμου την αλήθεια της πίστεως, το χαρμόσυνο και σωτήριο Ευαγγελικό μήνυμα.

Το Πανάγιο Πνεύμα καθοδήγησε τους μαθητές και υπήρξε η συνεκτική δύναμή τους.

Το Άγιο Πνεύμα «ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν» κατήλθε επ’ αυτούς και από απλούς και αγράμματους μεροκαματιάρηδες ψαράδες τους μετέβαλε σε διαπρύσιους κήρυκες της αληθείας, τους προσέφερε τη θεία σοφία και τους ανέδειξε ισχυρούς, ξεπερνώντας κάθε φόβο και ανασφάλεια, αφού ο φωτισμός που έλαβαν ενήργησε καθοριστικά στο στόχο που έθεσαν και προκάλεσε σεισμό στα μέχρι τότε δεδομένα της εποχής.

Το Άγιο Πνεύμα κατήλθε εκεί που ήταν συνηγμένοι οι μαθητές και αυτό σημαίνει ότι το λαμβάνουμε μόνο μέσα στην Εκκλησία και όχι στην ατομική απομόνωση, έτσι δημιουργείται η ενότητα μεταξύ Χριστού και πιστών.

Στη σημερινή Ευαγγελική διήγηση ο Κύριος ονομάζει τον εαυτό Του πηγή νερού που ξεδιψάει τους ανθρώπους.

Ομιλεί για το Πανάγιο Πνεύμα, το οποίο λαμβάνουν όσοι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό και συμμετέχουν στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας Του.

Με αυτόν τον τρόπο πραγματοποιείται η προσωπική πεντηκοστή του καθενός, μέσα στη Θεία Λειτουργία, μετέχοντας και κοινωνώντας του Αχράντου Σώματος και του Τιμίου Αίματος του Χριστού.

Η Εκκλησία είναι θεμελιωμένη πάνω στη Θεία Ευχαριστία και στην Πεντηκοστή.

Ο Κύριος παρουσιάζεται μυστικώς και φανερώνεται εντός των καρδιών δια του Αγίου πνεύματος, το οποίο δεν είναι μία αφηρημένη θεία ενέργεια, αλλά ένα από τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, που εκπορεύεται από τον Πατέρα και αναπαύεται στον Υιό.

Κατά την ημέρα της Πεντηκοστής το Άγιο Πνεύμα κατήλθε ως μεμονωμένη γλώσσα πυρός στον κάθε μαθητή και αυτό δείχνει ότι ενεργοποιεί τα ιδιαίτερα χαρίσματα και τις δυνατότητες του κάθε ανθρώπου και υπάρχει «μία αρμονία εν τη ποικιλία».

Το Άγιο Πνεύμα είναι εκείνο που συντελεί στο να οικειοποιηθεί ο άνθρωπος τις χάριτες που αναβλύζουν από τη Σταυρική θυσία του Χριστού οι οποίες είναι άπειρες και ενεργούν στον άνθρωπο που το δέχεται και το επικαλείται και ζει «εν πνεύματι αγίω».

Το Πανάγιο Πνεύμα είναι εκείνο που κατευθύνει όλη την Εκκλησία, τις Οικουμενικές Συνόδους, που παρίσταται σε κάθε μυστήριο της Εκκλησίας, που μετατρέπει τον άρτο και τον οίνο σε Σώμα και Αίμα Χριστού: «κατάπεμψον τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ προκείμενα δῶρα ταῦτα. Καὶ ποίησον τὸν μὲν ἄρτον τοῦτον τίμιον σῶμα τοῦ Χριστοῦ σου. τὸ δὲ ἐν τῷ ποτηρίῳ τούτῳ τίμιον αἷμα τοῦ Χριστοῦ σου. μεταβαλὼν τῷ Πνεύματί σου τῷ Ἁγίῳ».

Το Άγιο Πνεύμα οικοδομεί το Σώμα του Χριστού, χορηγεί, ενεργεί, αυξάνει και τελειώνει τα πάντα. Μας χαρίζει κάθε πλήρωμα ευλογίας στον παρόντα και στον μέλλοντα αιώνα.

Η απουσία Του γεννά τη σύγχυση, τη διαστροφή, το ψέμα, την αδυναμία, την αποτυχία, την κρίση και όλα τα δεινά.

Γι’ αυτό πρέπει μετά φόβου Θεού να επιμελούμαστε την κάθαρση από τα πολλά και ποικίλα πάθη που μας κυκλώνουν και να τα πολεμούμε με τα όπλα που αποτελούν καρπούς του Αγίου Πνεύματος, όπως η μετάνοια και η προσευχή.

Αδελφοί μου.

Ο μεγάλος Απόστολος των εθνών Παύλος μας προτρέπει: «Μή λυπεῖτε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον» ( Εφεσ. δ΄ 30 ) γιατί δε θα μπορέσει κανείς να βγει από το σκοτάδι που τον κυκλώνει και τον πνίγει σε αυτήν τη ζωή.

Ο φωτισμός μας πρέπει να γίνει αίτημα προσευχής, ιδιαίτερα σήμερα, ώστε το Άγιο Πνεύμα να σκεπάζει και να εμπνέει όλους σε μία πορεία ενότητας, ειρήνης και προόδου.

Ας παρακαλέσουμε λοιπόν και ας ευχηθούμε, το Πανάγιο Πνεύμα να επιφοιτήσει σε κάθε έναν από μας και με βεβαία πίστη να ομολογήσουμε προς Εκείνο: «ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος, καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν».