Φωτο: Η δίκη του απολογητή και μάρτυρα Αγίου Ιουστίνου του Φιλοσόφου, ο οποίος αποκεφαλίστηκε το 165 μ.Χ. επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου, ενός από τους σημαντικότερους στωικούς φιλοσόφους (πίνακας του Fra Angelico, περίπου το 1450)

Της Ράνιας Γάτου στην Romfea.gr

Ποιήτριας – Δοκιμιογράφου – Εικαστικού

Την Αγία και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα της Ζωηφόρου Αναστάσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, ψάλλουμε, σε ήχο πρώτο, στους Ναούς στη συλλογική λατρεία του Όρθρου – και ουδέποτε σε ατομική λατρεία στα σπίτια μας εκτός αν οι κληρικοί είναι αιρετικοί, κατά τον Μέγα Αθανάσιο, Πατριάρχη Αλεξανδρείας, τον πρόμαχο της Ορθόδοξης Πίστης που βασίζεται στο αποκλειστικό θεμέλιο αυτής, στην Ανάσταση του Χριστού - και τους ακόλουθους τρείς (3) ύμνους της 9ης ωδής του Κανόνα αυτής, το ποίημα αυτό που έγραψε ο μεγαλύτερος Δογματολόγος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και Ομολογητής της Πίστεως, Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: 

«Φωτίζου, φωτίζου, η νέα Ιερουσαλήμ. Η γαρ δόξα Κυρίου, επί σε ανέτειλε. Χόρευε νυν, και αγάλλου Σιών. Συ δε αγνή, τέρπου Θεοτόκε, εν τη εγέρσει του τόκου σου». 

Θεολογική προσέγγιση του πρώτου ύμνου: 

Να φωτίζεσαι, να φωτίζεσαι, η νέα Ιερουσαλήμ. 

Η Νέα Ιερουσαλήμ είναι και η αληθινή Εκκλησία του Χριστού και η Βασιλεία των Ουρανών (τόσο με τη υποκειμενική της έννοια στην παρούσα ζωή όσο και με την αντικειμενική της έννοια στη μετά το θάνατο του πιστού ή μετά τη Δευτέρα Παρουσία Του Χριστού ζωή).

Η Βασιλεία των Ουρανών είναι η ενατένιση το γαλήνιου, κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, Προσώπου του Θεανθρώπου Χριστού που ακτινοβολεί το άκτιστο φως της Θείας Χάρης, το οποίο είναι η πηγή κάθε ευτυχίας.

Αυτή τη Θεία Χάρη προσλαμβάνει στην παρούσα ζωή κάθε πιστός ανάλογα με την ακριβή πίστη του και τον ειλικρινή αγώνα του της πνευματικής ζωής, ή στην μετά το θάνατό του ή τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού ζωή, ανάλογα με το αν αγάπησε και πόσο τον Θεάνθρωπο Χριστό με την ψυχή του (σκέψεις, συναισθήματα, επιθυμίες) και με το σώμα του στον Παράδεισο (από το θάνατό του μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού) ή τη Βασιλεία των Ουρανών (από τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και ατελεύτητα) αντιστοίχως. 

Διότι η δόξα Κυρίου ανέτειλε σε σένα. 

Η δόξα Κυρίου είναι η Θεία Χάρη. Η Θεία Χάρη ανέτειλε στην αληθινή Εκκλησία του Χριστού, μέσω των μυστηρίων και των λοιπών αγιαστικών πράξεων, που τελούνται από τους ιερείς μέσα στις Εκκλησίες, δηλαδή μέσα στους Ναούς, και μέσω των αγίων αρετών, τις οποίες προσκτάται ο πιστός με την ακριβή του πίστη στον Θεάνθρωπο Χριστό και με τον ειλικρινή αγώνα του της πνευματικής ζωής για την καταπολέμηση των παθών και την πρόσκτηση των αρετών μέσω της Θείας Χάρης. Με τη Θεία Χάρη χαρίζονται οι άγιες αρετές, δηλαδή δεν αποτελούν ηθικό κατόρθωμα φιλοσοφικού χαρακτήρα.

Επίσης, η Θεία Χάρη ανέτειλε αυτόματα στο Θεανθρώπινο Πρόσωπο του Χριστού, το οποίο είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Στη Βασιλεία των Ουρανών, πριν τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, βρίσκεται μόνο η Παναγία Μητέρα Του, αναμένοντας και τους πιστούς που θα σωθούν τόσο κατά τον θάνατό τους (και οι οποίοι μέχρι τότε πηγαίνουν στον Παράδεισο), όσο και κατά την Ανάσταση των Νεκρών στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. 

Να χορεύεις τώρα, και να αγάλλεσαι Σιών. 

Η Σιών είναι η αληθινή Εκκλησία του Χριστού, οι πραγματικά  αγωνιζόμενοι, με την ακριβή πίστη και την ειλικρινή πνευματική ζωή, για την οντολογική σωτηρία τους. Δηλαδή οι πραγματικά αγωνιζόμενοι για τη σύνταξή τους με τους αμνούς (δηλαδή  με τους σωσμένους) και όχι με τα ερίφια (δηλαδή τους κολασμένους) κατά την Ανάσταση των Νεκρών και κατά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

Ο Χριστός  προσωπικά, ως ένσαρκος Θεός Λόγος (δηλαδή με θεία και ανθρώπινη φύση) θα κρίνει (σύμφωνα και με την Παλαιά και με την Καινή Διαθήκη) όλα τα έλλογα όντα τα οποία δημιούργησε, αγγέλους και ανθρώπους, όταν ήταν άσαρκος Θεός Λόγος, ως Εκτελεστής της Δημιουργίας για λογαριασμό της Δημιουργού Αγίας Τριάδος (σύμφωνα με το πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής, το Βιβλίο της Γενέσεως). Υπενθύμιση της Κρίσεως κάνει η Εκκλησία προς τους πιστούς στο Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κρίσεως κατά την Κυριακή της Απόκρεω, προετοιμάζοντάς τους για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η οποία με τη σειρά της τους προετοιμάζει για τον πνευματικό εορτασμό και την πνευματική αγαλλίαση των Σεπτών Παθών και της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Σωτήρα. 

Η Σιών δεν είναι τα τυπικά μέλη της Εκκλησίας που γιορτάζουν μόνο φολκορικά το Πάσχα, δηλαδή με γλέντια και φαγοπότια. 

Η Σιών δεν είναι οι πολιτικοί που ανάβουν κερί ή συμμετέχουν σε δοξολογίες, χωρίς να πιστεύουν καν, αν και τυπικά μπορεί να είναι μέλη της θεσμικής Εκκλησίας. Διότι όταν διεθνείς παράγοντες το επιβάλλουν, αυτοί οι πολιτικοί μπορούν να στραφούν κατά της αληθινής Εκκλησίας και να διώξουν τους πιστούς της.

Μάλιστα στην πολιτική τους αυτή μπορούν να προσεταιριστούν ακόμη και τη θεσμική Εκκλησία, δηλαδή τους Μητροπολίτες, αν και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις τους. Μπορούν να αποφασίσουν αντισυνταγματικά και αντίθετα προς το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με πρόσχημα την προληπτική προστασία της δημόσιας υγείας από τον κορωναϊό, την απαγόρευση της συμμετοχής των λαϊκών στη Θεία Λειτουργία και μάλιστα την Αγία και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα, 

1) είτε για να μην μολυνθούν οι πιστοί από το, κατά την άποψή τους, ψωμί και κρασί, ενώ αυτά τα είδη έχουν μετουσιωθεί από το Άγιο Πνεύμα, κατά την Ορθόδοξη Δογματική, σε Σώμα και Αίμα Χριστού, με τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων, 

2) είτε για να αποστερήσουν τους πιστούς από την ένωσή τους με το Χριστό μέσω της μεταλήψεως του Αχράντου Σώματος και Αίματός Του. Και τούτο, ενώ σε άλλες Ορθόδοξες χώρες, όπως στη Βουλγαρία, τη Σερβία, τη Γεωργία, τη Ρωσία, όπου οι λαϊκοί θα συμμετέχουν στη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Κοινωνία – ενώ θα τηρούνται τα υγειονομικά μέτρα των αρμόδιων αρχών - και μάλιστα την Αγία και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα, και όπου οι κυβερνήσεις τους δεν έφθασαν στο σημείο του διωγμού με πρόσχημα την προληπτική προστασία της δημόσιας υγείας από τον κορωναϊό. 

Και εσύ αγνή Θεοτόκε να τέρπεσαι κατά την Ανάσταση από τους νεκρούς του γιού σου (ως προς την ανθρώπινη φύση) και Θεάνθρωπου Ιησού Χριστού, ο οποίος έχει θεία και ανθρώπινη. 

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός υπέστη τα Σεπτά Πάθη και την επονείδιστη αλλά σωτηριώδη Σταύρωσή Του και την φθορά του θανάτου με την ανθρώπινη φύση Του, χωρίς να υποστεί το Άγιο Σώμα Του διαφθορά, δηλαδή αποσύνθεση. Αλλά αναστήθηκε σωματικά από τους νεκρούς, επανενώνοντας ο Ίδιος την Παναγία Ψυχή Του και το Πανάγιο Σώμα Του, με τη θεία φύση Του. 

Θεολογική προσέγγιση του δεύτερου ύμνου

«Ώ θείας, ώ φίλης, ώ γλυκυτάτης σου φωνής. Μεθ’ ημών αψευδώς γαρ επηγγείλω έσεσθαι, μέχρι τερμάτων αιώνος Χριστέ. Ήν οι πιστοί άγκυραν ελπίδος, κατέχοντες αγαλλώμεθα». 

Ώ θεία, ώ φιλική, ώ πάρα πολύ γλυκιά φωνή που έχεις Εσύ Κύριε Ιησού. 

Ξεχειλίζουν τα ιερά και ταυτόχρονα λυρικά συναισθήματα του ποιητή του Κανόνα της Αγίας και Μεγάλης Κυριακής του Πάσχα, του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, για τη φωνή του Κυρίου Ιησού Χριστού, που είναι θεία, φιλική και γλυκύτατη.

Ο Χριστός υποσχέθηκε με τρόπο που δεν μπορεί να διαψευσθεί, αφού είναι ο Θεάνθρωπος,, - στους Μαθητές του και μέσω αυτών σε όλους τους αληθινούς πιστούς Του - ότι θα είναι μαζί με τους αληθινούς πιστούς Του, μέχρι τη λήξη της ιστορίας από τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού

[οπότε θα λάβουν χώρα, κατά τον αψευδή Λόγο του Θεού, η κρίση των ανθρώπων και των αγγέλων, η ανακαίνιση του σύμπαντος και η μετατροπή του σύμπαντος σε Βασιλεία του Θεού, όπου θα βρίσκονται οι σωσμένοι και θα ενατενίζουν κατά πρόσωπο το Θεανθρώπινο Πρόσωπο του Χριστού, αντλώντας άφατη μακαριότητα (ευτυχία)], 

με τους εξής δύο (2) τρόπους (κατά τον Καθηγητή της Δογματικής, Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς):

1) μέσω των ιερών μυστηρίων και μάλιστα του υποχρεωτικού μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας που τελείται, κατά την Ορθόδοξη Δογματική, από ιερέα μέσα στο Ναό πάντοτε με την παρουσία των λαϊκών και ουδέποτε χωρίς αυτούς, ακόμη  και σε περιόδους επιδημιών από μολυσματικές νόσους και μάλιστα πολύ περισσότερο σε τέτοιες περιόδους (οπότε η Παράδοση της Εκκλησίας προβλέπει την εντατικοποίηση της συλλογικής δημόσιας θείας λατρείας και δημόσιας πνευματικής ζωής και ειδικότερα δημόσιας μετανοίας για την απαλλαγή των ανθρώπων από τη συμφορά της μολυσματικής νόσου), και 

2) μέσω των αγίων αρετών τις οποίες ο Χριστός χαρίζει μέσω του Αγίου Πνεύματος με την ακριβή πίστη και με την ειλικρινή πνευματική ζωή τους. 

Θεολογική προσέγγιση του τρίτου ύμνου

«Ώ Πάσχα το μέγα, και ιερώτατον Χριστέ. Ώ σοφία και Λόγε, του Θεού και δύναμις. Δίδου ημίν εκτυπώτερον, σου μετασχείν, εν τη ανεσπέρω ημέρα της Βασιλείας σου».

Ώ Πάσχα το μεγάλο και ιερότατο Χριστέ.

Ο ποιητής του Κανόνα της Αγίας και Μεγάλης Κυριακής του Πάσχα, Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός – έκθαμβος από τη Λαμπροφόρο και Ζωηφόρο Ανάσταση του Χριστού, η οποία εγγυάται και προαναγγέλλει και την Ανάσταση από τους νεκρούς όλων των ανθρώπων είτε για τη Βασιλεία των Ουρανών είτε για την Κόλαση, κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού – αναφωνεί σε κλητική πτώση τα εξής: Πόσο μεγάλο και ιερότατο Πάσχα είσαι Εσύ Χριστέ. 

Ο Χριστός ο ίδιος είναι το Πάσχα και στις ακόλουθες τρεις (3) διαδοχικές περιπτώσεις Πάσχα. 

Το πρώτο Πάσχα ήταν όταν ο Χριστός, ως Άσαρκος Θεός Λόγος, έσωσε, μέσω της ηγεσίας του Προφήτη και Κυβερνήτη Μωϋσή, από τη δουλεία των Αιγυπτίων τους Εβραίους, για να τους οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας, προκειμένου να αποκτήσουν πατρίδα, η οποία θα αποτελούσε το πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα ενσαρκωνόταν, δηλαδή στην οποία θα γεννιόταν η Παναγία Μητέρα Του, ως προς την ανθρώπινη φύση του, η οποία στη συνέχεια θα τον γεννούσε ως Θεάνθρωπο, δηλαδή ένα Πρόσωπο με δύο φύσεις,  θεία και ανθρώπινη.

Διότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι αμήτωρ (χωρίς μητέρα) εκ Πατρός (του πρώτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Θεού Πατέρα), αφού γεννήθηκε, ως προς τη θεία Του φύση, από τη θεία φύση του Θεού Πατέρα αϊδίως (δηλ. πριν τη δημιουργία του χωροχρόνου του σύμπαντος) και απάτωρ (χωρίς πατέρα) εκ μητρός (από την Παναγία Μητέρα Του την Παρθένο Μαρία), αφού γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία, χωρίς να βλάψει καθόλου την παρθενία της, κατόπιν της συλλήψεώς Του ως Θεανθρώπου (ενός Προσώπου με δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη) στα σπλάχνα της Παναγίας και Παρθένου Μητέρας Του, με την επισκίαση του Αγίου Πνεύματος και την ευδοκία του Θεού Πατέρα. 

Το δεύτερο Πάσχα είναι η Θεία Οικονομία Του, δηλαδή η εξάλειψη των αμαρτημάτων όλων των ανθρώπων με τη Σταυρική Θυσία Του, η οποία εξάλειψη επιβεβαιώθηκε και αποδείχθηκε από την Ανάστασή Του από τους νεκρούς, και η συμφιλίωση όλων των ανθρώπων με το πρώτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, τον Θεό Πατέρα. Η Ανάσταση του Χριστού από τους νεκρούς, που είναι οντολογική και όχι ηθική, αποτελεί την απόδειξη της απολυτρώσεως των ανθρώπων από την αμαρτία, τον διάβολο και τον θάνατο, κατά το νέο Χρυσόστομο της Σερβίας, Καθηγητή της Δογματικής, Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς.

Και η Πεντηκοστή, με την οποία ιδρύθηκε από το Άγιο Πνεύμα η Εκκλησία της Καινής Διαθήκης, δηλαδή το Μυστικό Σώμα του Χριστού - στο οποίο μπολιαζόμαστε όπως τα κλήματα στο αμπέλι για να έχουμε ζωή (δηλαδή Θεία Χάρη στον αιώνα (στην ιστορική μας ζωή) και τους αιώνες των αιώνων (στην ανέσπερη Όγδοη Ημέρα της Βασιλείας του Θεού) - αποτελεί την απόδειξη της Αναστάσεως του Χριστού από τους νεκρούς, όπως επισήμανε επανειλημμένα ο νέος Χρυσόστομος της Ελλάδος, Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος.

Δηλαδή η Πεντηκοστή αποτελεί απόδειξη ότι ο Χριστός δεν είναι ένας θρησκευτικός απατεώνας που ισχυρίστηκε ότι είναι ο κατά την Παλαιά Διαθήκη Μεσσίας - όπως άλλοι θρησκευτικοί απατεώνες το ισχυρίστηκαν ψευδώς και βλάσφημα - αλλά είναι ο Μεσσίας και Λυτρωτής των Εβραίων και των λοιπών Εθνών τον οποίο προφήτευσε όλη η Παλαιά Διαθήκη, η οποία επαληθεύθηκε από άποψη γεγονότων στην Καινή Διαθήκη. 

Ώ σοφία και Λόγε και δύναμη του Θεού

Ο ποιητής του Κανόνα της Αγίας και Μεγάλης Κυριακής του Πάσχα, ο μεγαλύτερος Δογματολόγος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, επικαλείται τον Κύριο Ιησού Χριστό δοξολογικά, αναγνωρίζοντας, μέσω καταφατικής θεολογίας, τρεις ιδιότητες του Θεού Λόγου, άσαρκου στην Παλαιά Διαθήκη και ένσαρκου στην Καινή Διαθήκη. Ο Χριστός είναι η Σοφία (και η Επιστήμη) του Θεού. Ο Χριστός είναι ο Λόγος του Θεού. Ο Χριστός είναι η Δύναμη του Θεού. Οι ιδιότητες αυτές  του Χριστού αποδεικνύονται και από την Παλαιά και από την Καινή Διαθήκη. 

Δώσε μας, Χριστέ, να μετέχουμε σε Σένα πιο έντονα στην ανέσπερη Ημέρα της Βασιλείας Σου. 

Αναφέρεται στο τρίτο Πάσχα η παράκληση του ποιητή του Κανόνα της Αγίας και Μεγάλης Κυριακής του Πάσχα, Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, προς τον Χριστό να μας χαρίσει το έλεός Του να μετέχουμε στο Χριστό, δηλαδή να ενωνόμαστε με τον Χριστό, εντονότερα και βαθύτερα («εκτυπώτερον») στην ανέσπερη Όγδοη Ημέρα της Βασιλείας του, η οποία θα αρχίσει από τη Δευτέρα Παρουσία Του, που θα τερματίσει την ιστορία.

Το τρίτο Πάσχα είναι η εντονότερη και βαθύτερη («εκτυπώτερη») ένωση των σωσμένων με τον Χριστό στη Βασιλεία Του, μέσω της πρόσκτησης από αυτούς του εκπεμπόμενου ακτίστου φωτός (το οποίο είναι ο φορέας πάσης μακαριότητας, δηλαδή κάθε ευτυχίας) από το Θεανθρώπινο Πρόσωπό Του, ανάλογα με τον βαθμό δεκτικότητας προσλήψεως την οποία θα έχουν ήδη αποκτήσει κατά την επίγεια ζωή τους με βάση τη βίωση της ακριβούς πίστη και τον βαθμό εντάσεως της ειλικρινούς πνευματικής ζωής, κατά το λόγιο του Αποστόλου Παύλου «αστήρ αστέρος διαφέρει εν δόξη» (Α΄ Κορινθ. 15, 41).

Δηλαδή υπάρχει μια θεολογική διαβάθμιση της συμμετοχής των πιστών στο Πάσχα του Χριστού ως εξής: α) το πρώτο ή νομικό (Εβραϊκό) Πάσχα είχε μικρότερη συμμετοχή (ένωση) στον άσαρκο Θεό Λόγο από μέρους των πιστών Εβραίων, β) το δεύτερο ή Ορθόδοξο Πάσχα έχει μεγαλύτερη συμμετοχή (ένωση) των πιστών Ορθοδόξων στον ένσαρκο Θεό Λόγο, τον Παθόντα και Αναστάντα, Ανελθόντα εις τους ουρανούς, και πάλιν Ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς, και γ) το τρίτο ή Πάσχα της Όγδοης (αφού οι ημέρες της δημιουργίας του Θεού, κατά το βιβλίο της Γενέσεως, ήταν επτά) και Ανέσπερης Ημέρας της Βασιλείας του Θεού θα έχει τη μέγιστη αναλογική συμμετοχή (ένωση) των σωσμένων πιστών στον δοξασμένο ένσαρκο Θεό Λόγο αιωνίως και ατελευτήτως, τη μεγαλύτερη σε ποιότητα και βαθμό απόλαυση της θείας μακαριότητας. 

Από την ανωτέρω θεολογική προσέγγιση των τριών (3) ύμνων της 9ης ωδής του Κανόνα της Αγίας και Μεγάλης Κυριακής του Πάσχα, τον οποίο σύνθεσε ποιητικά ο Μεγαλύτερος Δογματολόγος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και Ομολογητής της Ορθόδοξης Πίστης Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, διαπιστώνουμε τη σύνδεση της Ανάστασης του Χριστού με τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, με την Ανάσταση όλων των ανθρώπων από τους νεκρούς, με την Κρίση αγγέλων (λόγω της υπερήφανης κατά του Θεού στάσης του Εωσφόρου και του τάγματός του που εξέπεσαν από την άνω φωτοφορία και έγιναν σκοτεινοί άγγελοι ή δαίμονες) και ανθρώπων (ανάλογα με την εφαρμογή ή τη μη εφαρμογή της Ορθόδοξης πίστης στα έργα τους κατά την επίγεια ζωή τους). 

Οι σημερινοί ποιμένες, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων, δεν μας δίνουν, όπως όφειλαν, το παράδειγμα της εφαρμογής της Ορθόδοξης πίστης στα έργα μας κατά την επίγεια ζωή μας. Όλως αντιθέτως! Μας συμβουλεύουν να υποτασσόμαστε άκριτα και αθεολόγητα στα κελεύσματα της κρατικής εξουσίας δήθεν για την προληπτική προστασία μας από τη λεγόμενη «πανδημία του κορωναϊού», όταν αυτά τα κελεύσματα παραβιάζουν άμεσα και καταφανώς την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση. 

Τα κελεύσματα της κρατικής εξουσίας, υπό το πρόσχημα της προληπτικής προστασίας της δημόσιας υγείας, δημιουργούν μια αιρετική αντίληψη «Εκκλησίας», παραβιάζοντας το 9ο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν» (στην οποία δεν αντιδρούν ούτε την καταγγέλλουν οι Μητροπολίτες, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων), επιτρέποντας κατ’ εξαίρεση τη συμμετοχή των κληρικών στο υποχρεωτικό μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που ταυτίζεται με το μυστήριο της Εκκλησίας, και αποκλείοντας τους λαϊκούς από τη συμμετοχή τους στο ίδιο υποχρεωτικό μυστήριο της Εκκλησίας, στο οποίο η συμμετοχή των λαϊκών είναι υποχρεωτική κατά την Ορθόδοξη δογματική. 

Οι σημερινοί Μητροπολίτες εγκατέλειψαν τον αγώνα τους υπέρ της Πίστεως, τον οποίο διεξήγαγαν υπό στην ηγεσία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, προβάλλοντας αντίσταση στην κατάργηση από την τότε κυβέρνηση Σημίτη του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες, για να μη επιβάλλει στους Ορθοδόξους πολίτες στη συνέχεια άλλη κυβέρνηση τη διεθνή ψηφιακή ταυτότητα, με τσιπ εμφυτευμένο στο χέρι ή με ηλεκτρονικό τατουάζ στο μέτωπο.

Για την ανάγκη επιβολής της διεθνούς ψηφιακής ταυτότητας σε όλους τους πολίτες όλων των χωρών του κόσμου μίλησε πρόσφατα ο Bill Gates, προκειμένου να καταχωρείται στο μικροτσίπ ο υποχρεωτικός εμβολιασμός κατά του κορωναϊού, όταν ανακαλυφθεί το σχετικό εμβόλιο, ή, κατά άλλων ενδεχόμενων μελλοντικών λεγόμενων «πανδημιών». Βέβαια είναι γνωστό ότι ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β΄ τότε αρνήθηκε ρητά να λάβει μέρος σε εκείνον τον αγώνα των Μητροπολιτών, των κληρικών, των μοναχών και των λαϊκών. 

Τα κελεύσματα της κρατικής εξουσίας, υπό το πρόσχημα της προληπτικής προστασίας της δημόσιας υγείας, βλασφημούν το Άγιο Πνεύμα, το οποίο κατά το υποχρεωτικό μυστήριο της Θείας Λειτουργίας μετουσιώνει το ψωμί και το κρασί σε Σώμα και Αίμα Χριστού, κατά την Ορθόδοξη Δογματική, προκειμένου να συμμετάσχουν οι πιστοί στη Θεία Κοινωνία (και οι Μητροπολίτες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν αντιδρούν ούτε καταγγέλλουν αυτή τη βλασφημία του Αγίου Πνεύματος).

Διότι απαγορεύουν την υποχρεωτική, κατά την Ορθόδοξη Δογματική, συμμετοχή των λαϊκών στη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Κοινωνία, δήθεν για να μη μολυνθούν από το Άγιο Ποτήριο από τον κορωνοϊό, όταν τέτοιος μολυσμός αποκλείεται παντελώς τόσο από την Ορθόδοξη Δογματική όσο και από την εκκλησιαστική ιστορία και πράξη, ακόμη και σε περιόδους μολυσματικών ασθενειών, δεδομένου ότι δεν έχουν τεκμηριωθεί ιστορικά και στατιστικά περιπτώσεις μολύνσεως πιστών από τη Θεία Κοινωνία. 

Το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης  Παραλειπομένων Β΄ αναφέρει ότι μια επιδημία (είτε φυσική είτε τεχνητή ως προϊόν βιολογικού πολέμου) είναι παιδαγωγική τιμωρία του Θεού προς τα μέλη της Εκκλησίας που αποστατούν και αμαρτάνουν, είτε είναι άρχοντες (εκκλησιαστικοί και πολιτικοί) είτε αρχόμενοι. Συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο 7 και στους στίχους 12-14, του ίδιου αγιογραφικού βιβλίου, περιέχεται ο Λόγος του Θεού για το θέμα της εκάστοτε θανατηφόρας επιδημίας, ως εξής:

«Και ώφθη Κύριος τω Σαλωμών την νύκτα και είπεν αυτώ. (…) [Και τότε παρουσιάστηκε ο Κύριος στον Σολομώντα τη νύκτα και είπε σε αυτόν.]

Εάν συσχώ τον ουρανόν και μη γένηται υετός, και εάν εντείλωμαι τη ακρίδι καταφαγείν το ξύλον, και αποστείλω θάνατον εν τω λαώ μου, [Αν κλείσω τον ουρανό και δεν πέφτει βροχή, και αν διατάξω τις ακρίδες να καταφάγουν τα δέντρα, και αν στείλω θανατηφόρα επιδημία στο λαό μου]

και εάν εντραπή ο λαός μου εφ’ ούς επικέκληται το όνομά μου επ’ αυτούς, και προσεύξωνται και ζητήσωσι το πρόσωπόν μου και αποστρέψωσιν από των οδών αυτών των πονηρών, και εγώ εισακούσομαι εκ του ουρανού και ίλεως έσομαι ταις αμαρτίαις αυτών και ιάσομαι την γην αυτών [και αν ο λαός μου, στον οποίο έχω θέσει το όνομά μου, ταπεινωθεί και προσευχηθεί και ζητήσει το πρόσωπό μου και αφήσουν τις πονηρίες τους (αποστασίες και αμαρτίες), τότε και εγώ θα εισακούσω την προσευχή τους από τον ουρανό και θα συγχωρήσω τις αμαρτίες τους και θα θεραπεύσω τη χώρα τους]. 

Δηλαδή μια θανατηφόρα επιδημία επιβάλλεται από τον αληθινό Θεό στα μέλη της Εκκλησίας που είναι πολίτες μιας χώρας, ως παιδαγωγική τιμωρία για τις αποστασίες και τις αμαρτίες των αρχόντων (εκκλησιαστικών και πολιτικών) και των αρχομένων. Η θανατηφόρα επιδημία θεραπεύεται από τον αληθινό Θεό, υπό τις εξής προϋποθέσεις: 1) ο λαός (στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εκκλησιαστικοί και πολιτικοί άρχοντες), όλος μαζί και όχι ατομικά ο καθένας, να ταπεινωθεί ενώπιον του αληθινού Θεού και να μη λατρεύουν ψευτο-θεούς, π.χ. του τύπου του Ντεϊσμού ή Αφηρημένου Θεού, 2) ο λαός (στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εκκλησιαστικοί και πολιτικοί άρχοντες), όλος μαζί και όχι ατομικά ο καθένας, να προσευχηθεί προς τον αληθινό Θεό και να ζητήσει το πρόσωπό Του για την απαλλαγή της χώρας τους από τη θανατηφόρα επιδημία, 3) ο λαός (στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εκκλησιαστικοί και πολιτικοί άρχοντες), όλος μαζί και όχι ατομικά ο καθένας, να μετανοήσουν ειλικρινά για τις αποστασίες και τις αμαρτίες τους. 

Σημειωτέον ότι: Α. Ο όρος «αποστασίες» σημαίνει ότι ο λαός (στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εκκλησιαστικοί και πολιτικοί άρχοντες) λάτρεψαν όχι τον αληθινό Θεό, αλλά ψευτο-θεούς, πίσω από τους οποίους – κατά την ιουδαιο-χριστιανική παράδοση – κρύβεται ο Σατανάς.

Και Β. Το να προσευχηθεί ο λαός (στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εκκλησιαστικοί και πολιτικοί άρχοντες) και να ζητήσουν το πρόσωπό  Του σημαίνει το να προσευχηθούν μέσα στους Ναούς. Διότι το πρόσωπο του Θεού, το λεγόμενο «κατενώπιον της δόξης Του», στη μεν Παλαιά Διαθήκη βρισκόταν όπου ήταν η Κιβωτός της Διαθήκης και όταν αυτή τοποθετήθηκε στο Ναό τον οποίο έκτισε ο Βασιλιάς Σολομών, τότε το πρόσωπο του Θεού (το κατενώπιον της δόξης Του) ήταν τα Άγια των Αγίων, όπου μια φορά το χρόνο έμπαινε ο Αρχιερέας. Στη δε Καινή Διαθήκη το πρόσωπο του Θεού (ή το κατενώπιον της δόξης Του) είναι η θέση μπροστά στην Αγία Τράπεζα, όπου στέκεται ο ιερέας όταν τελεί τη Θεία Λειτουργία. Γι’ αυτό το λόγο κανένας άντρας, πλην του ιερέα που λειτουργεί, δεν μπορεί να περάσει από εκείνη τη θέση, αλλά όσοι βρίσκονται στο Ιερό, περνούν από τη μια πλευρά του στην άλλη πίσω από την Αγία Τράπεζα. 

Ύστερα από τα παραπάνω, έχει αρνητική εκκλησιαστική σημασία η πολιτική της απαγόρευσης από την κυβέρνηση της συμμετοχής των λαϊκών στη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Κοινωνία και γι’ αυτό συνιστά διωγμό της αληθινής Εκκλησίας, έστω και αν κληρικοί εμφανίζονται με δηλώσεις τους που υποστηρίζουν αυτή την πολιτική της κυβέρνησης. Διότι με την απαγόρευση της συμμετοχής όλου του λαού (στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εκκλησιαστικοί και πολιτικοί άρχοντες) στη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Κοινωνία – τηρουμένων βεβαίως των προβλεπόμενων υγειονομικών μέτρων αποστάσεων ή και μασκών) - επιδιώκεται από πλευράς της κυβέρνησης το να μη εκπληρωθούν οι ανωτέρω τρεις (3) όροι που είναι απαραίτητοι, προκειμένου να θεραπεύσει ο αληθινός Θεός τη χώρα από τη θανατηφόρα επιδημία (και όχι βεβαίως «πανδημία») του κορωναϊού, ενώ η κυβέρνηση δημοσίως ισχυρίζεται ότι επιβάλλει την απαγόρευση της Θείας Λειτουργίας και της Θείας Κοινωνίας στους λαϊκούς για λόγους προληπτικής προστασίας της δημόσιας υγείας. 

Δηλαδή η κυβέρνηση πάνω από τον πραγματικό Ιατρό, τον αληθινό Θεό, θέτει μια ιατρική επιστήμη διαπλεκόμενη με την κρατική εξουσία. Διότι δεν συμβουλεύεται θεσμικά, για την αντιμετώπιση της λεγόμενης «πανδημίας του κορωναϊού», μια ανεξάρτητη από την κυβέρνηση ομάδα  καθηγητών Ιατρικής, αλλά μόνο – εξ όσων είναι γνωστό - συγκεκριμένο καθηγητή Ιατρικής, ο οποίος συνεργάζεται με τον πρωθυπουργό και τον υφυπουργό πολιτικής προστασίας και διαχείρισης κρίσεων. 

Οι Μητροπολίτες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, αγνοούν ή δεν θέλουν να κηρύξουν τον Λόγο του Θεού για το θέμα της θανατηφόρας επιδημίας που αναφέρεται στο Β΄ Παραλειπομένων, κεφ. 7, στίχοι 12-14 – όπως τα συγκεκριμένα χωρία του Λόγου του Θεού διαχρονικά εφαρμόζονται στη γνήσια Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την οποία, για πρώτη φορά στην εκκλησιαστική ιστορία, δεν ακολουθεί θεσμικά η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, έχοντας παρεκκλίνει στην εκκοσμίκευση της κυβερνητικής πολιτικής - στα πλαίσια της καθιερωμένης διαπλοκής τους με την κρατική εξουσία, με την εξαίρεση θεμάτων εκκλησιαστικής περιουσίας ή μισθοδοσίας, για τα οποία εμφανίζονται διατεθειμένοι να αντιδράσουν, όπως είναι ευρύτερα γνωστό από τα μέχρι τώρα ιστορικά δεδομένα. 

Τα κελεύσματα της κρατικής εξουσίας, υπό τον πρόσχημα της προληπτικής προστασίας της δημόσιας υγείας, απομακρύνουν τους Ορθοδόξους πιστούς από τη Ορθοδοξία και τους οδηγούν στον Προτεσταντισμό.

Διότι κύριο χαρακτηριστικό του Προτεσταντισμού είναι η ατομική λατρεία και η ατομική αυθεντία και αλάνθαστο κάθε Προτεστάντη, η οποία δημιουργήθηκε κατά τους θρησκευτικούς πολέμους της Ευρώπης, ως αντίδραση στην ανθρώπινη αυθεντία και αλάνθαστο του Πάπα στη Β΄ χιλιετία του Χριστιανισμού. 

Τα κελεύσματα της κρατικής εξουσίας, υπό τον πρόσχημα της προληπτικής προστασίας της δημόσιας υγείας, απομακρύνουν τους Ορθόδοξους πιστούς από τον Θεάνθρωπο Χριστό και τους οδηγούν στον αφηρημένο Θεό του Ντεϊσμού, τον οποίο ακολουθεί ο διαχριστιανικός και ο διαθρησκειακός Οικουμενισμός τον οποίο ακολουθούν τυπικά Ορθόδοξοι κληρικοί κάθε βαθμού και καθηγητές θεολόγοι. Διότι ο Ντεϊσμός, από το Διαφωτισμό μέχρι σήμερα, πολεμά τη θεία φύση του Χριστού, επειδή προσπαθεί ανόητα να εξισώσει τον Κύριο Ιησού Χριστού με τους λεγόμενους «μύστες της ανθρωπότητας», δηλαδή τους ιδρυτές ανθρωπογενών θρησκειών. 

Ο Λόγος του Θεού, στον μεσσιανικό 2ο Ψαλμό, στίχοι 2 και 4-7, τον οποίο συνέθεσε ο Προφητάνακτας (δηλαδή Προφήτης και Βασιλιάς των 12 φυλών του Ισραήλ) Δαυϊδ - ο οποίος αμάρτησε και μετανόησε ειλικρινά, αλλά ουδέποτε αποστάτησε από τον αληθινό Θεό - γελοιοποιεί τους κοσμικούς και θρησκευτικούς άρχοντες που μισούν και πολεμούν τον αληθινό Θεό, δηλαδή τον Θεάνθρωπο Χριστό, ως εξής: 

«Παρέστησαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχοντες συνήχθησαν  επί το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του
Χριστού αυτού. (…)

Ο κατοικών εν ουρανοίς εκγελάσεται αυτούς (θα τους γελοιοποιήσει), και ο Κύριος εκμυκτηριεί αυτούς (= θα τους κοροϊδέψει). 

Τότε λαλήσει προς αυτούς εν οργή αυτού και εν τω θυμώ αυτού ταράξει αυτούς. 

Εγώ δε κατεστάθην βασιλεύς υπ’ αυτού επί Σιών όρος το άγιον αυτού, (= εγώ ο Ιησούς Χριστός, με την ανθρώπινη φύση μου, χρίστηκα από τον Άγιο Τριαδικό Θεό, του οποίου είμαι Δεύτερο Πρόσωπο ως προς τη θεία μου φύση, ως αιώνιος βασιλιάς στην πόλη Ιερουσαλήμ), 

διαγγέλλων το πρόσταγμα Κυρίου. Κύριος είπε προς με. Υιός μου εί συ, εγώ σήμερον γεγέννηκά σε (= δίνοντας ως νομοθέτης το Νόμο της Χάρης της Καινής Διαθήκης. Ο Θεός Πατέρας είπε προς εμένα τον Ιησού Χριστό. Είσαι γιός μου, που γεννήθηκες αϊδίως (δηλαδή πριν τη δημιουργία του σύμπαντος) από τη θεία ουσία μου, εγώ σε γέννησα σήμερα, όταν σε ανέστησα από τον Τάφο και δόξασα την ανθρώπινη φύση την οποία σου έδωσα υπερφυσικά, από το Άγιο Πνεύμα και την Παρθένο Μαρία)» [Η Παλαιά Διαθήκη  (μετά συντόμου ερμηνείας) τομ. 10, υπό Παν. Τρεμπέλα, εκδ. «ο Σωτήρ», σελ. 24-25). 

Πριν λίγες μέρες, η Ντόρα Μπακογιάννη, σε συνέντευξή της σε ραδιοφωνικό σταθμό, αναφέρθηκε στη δημιουργία παγκόσμιας κυβέρνησης ως αποτέλεσμα της κρίσης της λεγόμενης «πανδημίας» του κορωναϊού. Είπε, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Θα υπάρξει μια άλλη είδους παγκόσμια διακυβέρνηση με άλλου είδους ισορροπίες. Μετά από αυτή την κρίση θα δείτε ότι οι θεσμοί μας θα αλλάξουν άρδην. Θα δείτε και ότι οι παγκόσμιοι θεσμοί θα αλλάξουν, θα δείτε ότι και οι αλλαγές που θα συντελεστούν κατά τη γνώμη μου – μπορεί κάποιος που να με ακούει να λέει τι λέξει αυτή – θα είναι ανάλογες με τις αλλαγές που έγιναν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».

Το μήνυμα του Γιώργου Παπανδρέου για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου αφορούσε τη δημιουργία παγκόσμιας κυβέρνησης ως αποτέλεσμα της κρίσης της λεγόμενης «πανδημίας» του κορωναϊού. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, και τα κατωτέρω: «Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την ανάγκη μιας παγκόσμιας δημοκρατικής διακυβέρνησης. Και την ανάγκη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, που θα έχει στο επίκεντρό του, το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων, με σεβασμό παράλληλα στον κοινό μας πλούτο, το περιβάλλον». 

Προχθές ο Ευάγγελος Βενιζέλος προανήγγειλε το τσιπάρισμα των πολιτών με πρόφαση τη λεγόμενη «πανδημία» του κορωνοϊού. Συγκεκριμένα ρώτησε τη δημοσιογράφο του Open TV, η οποία του έπαιρνε συνέντευξη, το εξής: «γιατί … δεν επικαλείστε  την πρόταση του Μπιλ Γκέιτς να υπάρξει ένα μικροτσίπ το οποίο να το φέρει κάθε άνθρωπος και έτσι να έχουμε βιομετρικά δεδομένα σε σχέση με τον ιό ή και με άλλες πανδημίες». 

Όπως το εκκλησιολογικό ιστορικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης «Πράξεις των Αποστόλων» αφορά τη διάσταση της ιστορικής πορείας της Εκκλησίας, έτσι και το εκκλησιολογικό εσχατολογικό βιβλίο της Αγίας Γραφής «Αποκάλυψη» αφορά την προφητική πορεία της αληθινής Εκκλησίας του Χριστού. Βέβαια, καθηγητές θεολόγοι, όπως και κληρικοί, κάνουν καθεστωτικές και αντίθετες προς τους Αγίους Πατέρες ερμηνείες της Αποκάλυψης, της οποίας η ορθή πατερική ερμηνεία (ως προς το θεολογικό της μέρος και ως προς τα γεγονότα που μέχρι τώρα έχουν πραγματοποιηθεί) προσβάλλεται από τους οπαδούς του Ντεϊσμού ή Αφηρημένου Θεού, οι οποίοι ταυτόχρονα ισχυρίζονται ότι είναι τυπικά Ορθόδοξοι και έχουν θεσμικές ιδιότητες (καθηγητή θεολογίας, κληρικού). 

Ο Θεάνθρωπος Χριστός, μέσω του Ευαγγελιστή Ιωάννη, στο τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, στην Αποκάλυψη, στο 13ο κεφάλαιο, στίχοι 16-18, μας λέγει, για την προστασία μας από το πνεύμα του Αντιχρίστου και τα όργανά του και για την εξασφάλιση της σωτηρίας μας (δεδομένου ότι, κατά τους Αγίους Πατέρες, όποιος πάρει το τσιπάκι, δεν θα έχει τη δυνατότητα να μετανοήσει), τα ακόλουθα: 

«Και ποιεί πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελευθέρους κα τους δούλους, ίνα δώσουσι αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών, και ίνα μη τις δύναται αγοράσαι ή πωλήσαι ει  μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του του ονόματος αυτού. Ώδε η σοφία εστίν. Ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου. Αριθμός γαρ ανθρώπου εστί. Και ο αριθμός αυτού χξστ (666)» 

Η απόδοση στη Νεοελληνική των παραπάνω τριών στίχων της Αποκάλυψης είναι η εξής: 

Και επιβάλλει [ο κατεξοχήν Αντίχριστος-Σατανάς (που είναι διαφορετικός από τον αντίχριστο άνθρωπο που θα υπάρξει, κατά τους Αγίους Πατέρες), με τα όργανά του, μέσω των αρχών - αφού η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο Σατανάς είναι ο άρχοντας ή θεός του κόσμου τούτου [Ιωαν. 12, 31 (ο άρχων του κόσμου τούτου). Β΄, Κορινθ. 4, 4 (ο θεός του αιώνος τούτου)] - σε όλους, τους μικρούς και τους μεγάλους, τους πλούσιους και τους φτωχούς, τους ελεύθερους και τους δούλους, να δεχθούν στους εαυτούς τους χάραγμα (= σφραγίδα απαρνήσεως του Χριστού και συντάξεως με τον Αντίχριστο) στο δεξί τους χέρι (εμφυτευμένο τσιπάκι ψηφιακής ταυτότητας, το οποίο θα περιέχει και το αποκλειστικό ηλεκτρονικό χρήμα) ή στα μέτωπά τους (ηλεκτρονικό τατουάζ ψηφιακής ταυτότητας, το οποίο θα περιέχει και το αποκλειστικό ηλεκτρονικό χρήμα), και κανένας να μη μπορεί να αγοράσει ή να πουλήσει, παρά μόνο αυτός που έχει το χάραγμα (= τη σφραγίδα του Αντιχρίστου, με την οποία διαγράφεται η σφραγίδα του Χριστού που μπαίνει στους πιστούς με το μυστήριο του Χρίσματος, που τελείται μαζί με το μυστήριο της Βαπτίσεως, με την επάλειψη των σημείων του σώματος του βαπτιζομένου και με την ευχή του Ιερέα «Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου. Αμήν»), τον αριθμό του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματός του. Εδώ φαίνεται η σοφία. Όποιος έχει νου (δηλαδή δεν παραδίνει το νου του, με τον οποίο τον προίκισε ο δημιουργός Θεός Λόγος, στην εκάστοτε πολιτική κυβέρνηση και σε όσους Μητροπολίτες ιερείς, μοναχούς ή καθηγητές θεολογίας την ακολουθούν άκριτα κα αθεολόγητα), ας ερμηνεύσει τον αριθμό του θηρίου. Διότι είναι αριθμός ανθρώπου. Και ο αριθμός αυτού 666». 

Η κρατική εξουσία, υπό το πρόσχημα της προληπτικής προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κορωναϊό, παραβιάζει τη συνταγματική και διεθνή ελευθερία της λατρείας των Ορθόδοξων πιστών και ειδικότερα των λαϊκών κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση του Χριστού, απαγορεύοντάς τους να συμμετέχουν στη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Κοινωνία.

Όπως απέδειξαν νομικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν τις προηγούμενες ημέρες στη ROMFEA.GR, υπό το καθεστώς της δημόσιας έκτακτης ανάγκης, το οποίο επιβλήθηκε στη χώρα μας από τα τέλη Φεβρουαρίου, η κρατική εξουσία απαγορεύεται από το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων να απαγορεύσει πλήρως, μέσω υπουργικών αποφάσεων, τη συμμετοχή των πιστών στη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Κοινωνία. Αλλά μπορεί μόνο να την περιορίσει νόμιμα για λόγους προληπτικής προστασίας της δημόσιας υγείας, επιβάλλοντας υγειονομικούς περιορισμούς (ένας πιστός ανά 15 τ.μ.,  απόσταση 2 μέτρων ο ένας πιστός από τον άλλο και ενδεχομένως υποχρεωτική χρήση μασκών), όπως πράττουν νόμιμα άλλες κυβερνήσεις (Βουλγαρίας, Σερβίας, Γεωργίας, Ρωσίας). 

Δηλαδή τα εύλογα ερωτήματα είναι τα εξής: Μόνον η ελληνική κυβέρνηση ενδιαφέρεται για την προληπτική προστασία της δημόσιας υγείας από τον κορωναϊό, απαγορεύοντας πλήρως τη θεία λατρεία για τους λαϊκούς και μάλιστα τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση του Χριστού;

Είναι αδιάφορες για την προστασία της δημόσιας υγείας από τον κορωναϊό οι κυβερνήσεις άλλων Ορθόδοξων χωρών που επίσης ακολουθούν τις πολιτικές του lockdown (κλεισίματος) και του social distancing (κοινωνικής απομόνωσης), όταν σέβονται την άσκηση του συνταγματικού και διεθνούς δικαιώματός των Ορθόδοξων πολιτών τους στην ελευθερία της λατρείας, επιβάλλοντας ταυτόχρονα κατά την άσκηση αυτής της λατρείας τους απαραίτητους για την προστασία της δημόσιας υγείας υγειονομικούς περιορισμούς αποστάσεων, και μάλιστα τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση του Χριστού; 

Η προφανής απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα δόθηκε παραπάνω. 

Όταν η κρατική εξουσία παραβιάζει το Σύνταγμα, τότε οι πολίτες υποχρεούνται να εφαρμόσουν την ακροτελεύτια διάταξη του άρθρου 120 παρ. 4 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει τα εξής: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία». 

Το Σύνταγμα απαγορεύει την υποταγή της Ελλάδος σε κάποια παγκόσμια κυβέρνηση. 

Το  Σύνταγμα απαγορεύει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό και το τσιπάρισμα των πολιτών για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κορωναϊό. 

Το Σύνταγμα απαγορεύει την πλήρη απαγόρευση της λατρείας, έστω και την προσωρινή, που διαρκώς παρατείνεται αορίστως, υπό καθεστώς έκτακτης δημόσιας ανάγκης, ενώ επιτρέπει μόνο την επιβολή υγειονομικών περιοριστικών μέτρων στην άσκηση της ελευθερίας της λατρείας. 

Όταν η κρατική εξουσία παραβιάζει το Σύνταγμα στο θέμα της θρησκευτικής ελευθερίας και ειδικότερα της ελευθερίας της λατρείας, τότε οι πολίτες υποχρεούνται να εφαρμόσουν την εντολή των Αποστόλων «Πειθαρχείν δεί Θεώ μάλλον ή ανθρώποις» (Πράξεις, 5, 29). 

Οι επιλογές που τίθενται σε κάθε πολίτη και Ορθόδοξο ιδίως για την Αγία και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα της Ζωηφόρου Αναστάσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού είναι οι εξής δύο: 

Α. Πάμε ανάσταση; Έστω έξω από τους ναούς με φόρμα Β (από το site forma.gov.gr) με τσεκάρισμα «φαρμακείο» και με τήρηση των υγειονομικών περιοριστικών μέτρων;

Μπορούμε μαζικά, για να λάβει η κυβέρνηση το μήνυμα της θεολογικής και πολιτικής αντίστασης του λαού στα δυσανάλογα προς την πραγματική υγειονομική κατάσταση από πλευράς πρόληψης (δεδομένου ότι μόνο ο καθηγητής κ. Τσιόρδας ακούγεται από την κυβέρνηση και κανένας άλλος καθηγητής Ιατρικής από την Ελλάδα ή το εξωτερικό) απαγορευτικά μέτρα που επιβάλλονται με τον εκφοβισμό της μόλυνσης;  Ή 

Β. Μένουμε σπίτι; Και στην Αγία και Μεγάλη Κυριακή της Ζωηφόρου Αναστάσεως του Χριστού; θα συνεχίσουμε να μην εφαρμόζουμε το Σύνταγμα και την εντολή των Αποστόλων για αντίσταση πολιτική και θεολογική αντιστοίχως, με αποτέλεσμα να τσιπαριστούμε, όταν τούτο αποφασιστεί, με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας;