Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης
Διαβάσαμε πριν λίγες ημέρες την δημοσίευση του άρθρου 14 του Συντάγματος της Ελληνικής Ορθοδόξου Αρχιεπισκοπής και τον κατάλογο εκλογίμων υποψηφίων για την χηρεύουσα Ιερά Μητρόπολη Σικάγου.
Δεν θα σχολιάσουμε το "Σύνταγμα" το οποίο ίσως ακούγεται πολύ Αμερικάνικο, αλλά ούτε τα ονόματα που συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο γιατί δεν έχουμε πρόθεση να θίξουμε κανένα πρόσωπο.
Όμως δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε το ότι στον κατάλογο συμπεριλαμβάνονται τουλάχιστον 10 ονόματα ιερέων εν χηρεία, και όχι το όνομα ενός καταξιωμένου Μητροπολίτη!
Ένας Μητροπολίτης που εργάστηκε σκληρά και έγραψε λαμπρή ιστορία όχι μόνο στο Σικάγο, αλλά και σε πολλά άλλα μέρη της Αμερικής.
Όχι μόνο στην Ασία, στην Κίνα, στις Φιλιππίνες, στην Ινδία, στην Ινδονησία, στην Σιγκαπούρη αλλά και σε πολλά άλλα μέρη αφού μέχρι σήμερα συνεχίζει να στηρίζει τους απανταχού αδύναμους αδελφούς μας.
Δεν υπάρχει το όνομα ενός Δεσπότη που είναι γέννημα θρέμμα της Αμερικής, που τιμά την ελληνική του καταγωγή και που είναι περήφανος για την ελληνική του καταγωγή μα που πάνω από όλα τιμά το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο.
Πήγε στην Ασία για να υπηρετήσει την Μητέρα Εκκλησία και την Ιεραποστολή, δεν έφυγε λιποτάκτης ή προδότης, έφυγε για να εργαστεί στον αυθεντικό αμπελώνα του Κυρίου.
Έκτισε Ναούς, Σχολεία, Ορφανοτροφεία, Ιδρύματα για παιδιά με ειδικές ανάγκες, βάπτισε χιλιάδες μη Έλληνες Ορθοδόξους.
Χειροτόνησε δεκάδες κληρικούς που υπηρετούν μέχρι σήμερα λαμπρά την Εκκλησία γιατί είχαν καλό δάσκαλο και πατέρα, ενώ έδωσε φαγητό σε χιλιάδες πεινασμένα παιδιά.
Όχι μόνο φαγητό αλλά πάνω από όλα μόρφωση και λίγη ελπίδα και ένα πλατύ χαμόγελο.
Κι εμείς μένουμε στην ανορθόδοξη τυπολατρία που εν δυνάμει είναι και ρατσιστική.
Ο ρατσισμός όμως δεν έχει καμία θέση στην Ορθοδοξία, και τέτοιου είδους διατάξεις είναι φαίνονται άκρως ρατσιστικές.
Το μόνο αρμόδιο όργανο για την εκλογή Επισκόπου είναι ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης και η περί αυτόν Αγία και Ιερά Σύνοδος.
Αν θέλετε πραγματικά να δείξετε πως είστε αυθεντικοί Αμερικάνοι, τότε μην αντιγράφετε τον τρόπο ζωής κατά το ήμισυ αλλά εξ ολοκλήρου.
Γιατί στην Αμερική τους Επισκόπους τους εκλέγει ο λαός και όχι μόνη της η τοπική Ιεραρχία.
Ας αφήσουμε λοιπόν τα κοσμικά στην πάντα και ακολουθήσουμε τον παραδοσιακό Ορθόδοξο τρόπο.
Πρέπει να σεβαστούμε τον αγώνα και την προσφορά του Μητροπολίτη Δαρδανελίων κ. Νικήτα, που μόνο εκείνος και οι συνεργάτες του ξέρουν κάτω από τι δύσκολες και εχθρικές συνθήκες έζησε στην Ιεραποστολή, που ούτε στον εφιάλτη μας δεν το έχουμε ζήσει..
Άρα το λιγότερο που πρέπει να γίνει είναι να συμπεριληφθεί το όνομά του στο τριπρόσωπο.
Η Εκκλησία δεν χρωστά σε κανέναν αλλά όλοι χρωστάμε στην Εκκλησία. Η Εκκλησία όμως τιμά και αναγνωρίζει.
Εκτός πάλι αν το επιδιωκόμενο είναι ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής να προέρχεται από την τάξη των εν χηρεία.
Αφουγκραστείτε λοιπόν τον παλμό του κόσμου......