Το πρωί της Πέμπτης 15 Οκτωβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο Βεροίας η καθιερωμένη μηνιαία Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας.

Κατά την έναρξη της συνάξεως ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως, Αρχιμ. Δημήτριος Μπακλαγής, αναφέρθηκε σε ζητήματα διοικητικής και οργανωτικής φύσεως, δίνοντας τις απαραίτητες κατευθύνσεις για τις επικείμενες εκδηλώσεις των Ελευθερίων στις τέσσερις πόλεις της Ιεράς Μητροπόλεως, τη Βέροια, τη Νάουσα, την Αλεξάνδρεια και τη Χαλάστρα.

Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων απευθύνθηκε στους ιερείς και μίλησε για το κηρυκτικό έργο της Εκκλησίας, αναφέροντας μεταξύ πολλών άλλων: Τήν περασμένη Κυριακή στό εὐ­αγ­γελικό ἀνάγνωσμα πού ἀκού­σθηκε στούς ἱερούς μας ναούς ἦταν ἡ παραβολή τοῦ Σπορέως, μία ἀπό τίς παραβολές τοῦ Κυρίου μας, μέ τήν ὁποία μᾶς δίδει μία εἰκόνα τοῦ κηρυκτικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν ἱερέων της καθώς καί τῶν ἀποτελεσμάτων αὐτοῦ τοῦ ἔργου.

Πρώτιστη ἀποστολή τῆς Ἐκκλη­σίας τοῦ Χριστοῦ καί ὅσων διακο­νοῦν σέ αὐτή «εἰς τόπον καί τύπον τῶν ἁγίων ἀποστόλων», δηλαδή τῶν ἱερέων, καί κατ᾽ ἐπέκτα­ση καί ὅσων λαϊκῶν πιστῶν συστρατεύ­ονται σ᾽ αὐτό τό ἔργο, εἶναι τό κή­ρυγ­μα καί ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγ­γελίου. «Πορευθέντες μαθητεύσα­τε πάντα τά ἔθνη», εἶναι ἡ ἐντολή τοῦ Χριστοῦ, γιατί ἡ μαθητεία στόν λόγο τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση τῆς πίστεως καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί φυσικά τῆς σωτη­ρίας τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ὁποία ἀπο­τελεῖ καί τόν τελικό σκοπό τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ καθενός μας προσωπικά.

Ὁ Χριστός εἶναι ὁ καλός Σπορέας, ὁ ὁποῖος σπέρνει τόν σπόρο τοῦ λόγου του στίς ψυχές τῶν ἀνθρώ­πων ἀδιακρίτως. Τό ἐρώτημα ὅμως πού τίθεται εἶναι κατά πόσον ἐμεῖς, στούς ὁποίους ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκ­κλησία διά τοῦ Ἐπισκόπου ἀνέθε­σαν τό ἔργο τῆς σπορᾶς τοῦ λόγου του μποροῦμε νά ἀνταποκριθοῦμε στήν ἀποστολή αὐτή.

Μέ ἄλλα λόγια τό ἐρώτημα εἶναι ἀφενός πῶς μποροῦμε νά ὁμιλή­σουμε καί νά μεταδώσουμε στούς ἀνθρώπους τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ἀφετέρου πῶς μποροῦμε νά γίνου­με αὐτό πού ὁ Θεός θέλει ἀπό μᾶς προκειμένου νά διακονήσουμε τό ἔργο τῆς κατηχήσεως τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἀλλά καί κάθε ἀνθρώπου μέ τόν ὁποῖο ἐρχόμαστε σέ ἐπαφή καί θέλουμε νά τοῦ ποῦμε δύο λόγια γιά τόν Θεό.

Θά μοῦ πεῖτε, βέβαια, ὅτι ὅλοι γνωρίζουμε τό Εὐαγγέλιο καί ὅλη τήν Ἁγία Γραφή καί ὅλα τά λόγια τοῦ Θεοῦ. Νομίζω ὅμως ὅτι τό σημαντικό εἶναι νά ἐμβαθύνουμε περισσότερο σέ ὅλα αὐτά, γιά νά δοῦμε τό ὅλο πνεῦμα τῆς διακονίας μας, τό ὅλο πνεῦμα τοῦ ἔργου τό ὁποῖο ἐπιτελοῦμε.

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι μόνο τά λόγια μας, δέν εἶναι μόνο αὐτά πού θά ποῦμε στόν συνάνθρωπό μας, ἀλλά εἶναι καί τό παράδειγμά μας, εἶναι καί ἡ ζωή μας, εἶναι καί ὅλη ἡ ἀναστροφή μας.

Διότι δέν ἀρκεῖ μόνο ὁ λόγος μας, γιά βοηθήσουμε τόν ἀδελφό μας, χρειά­ζεται καί ἡ ζωή μας νά συμ­βαδίζει μέ τόν λόγο καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτό εἶναι τό δύσκο­λο. Εὔκολα τά λόγια, τά ἔργα εἶναι δύσκολα, καί ἐκεῖνο τό ὁποῖο χρειά­ζεται ὁ συνάνθρωπός μας δέν εἶναι τά λόγια ἀλλά τά ἔργα. Χρειάζεται νά δεῖ ὅτι ὅσα τοῦ συστήνουμε ὡς καλά καί σωτήρια, δέν τά συστήνουμε ἁπλῶς, ἀλλά τά ἐφαρμόζουμε καί ἐμεῖς οἱ ἴδιοι στή ζωή μας. Δέν χρειάζονται ἑπομέ­νως μόνο λόγια χωρίς ἔργα, ἀλλά οὔτε καί ἔργα χωρίς λόγια. Ὑπάρ­χουν καί τά δύο, καί «λόγος ἔμπρα­κτος καί πράξη ἔλλογος», ὅπως λένε οἱ πατέρες.

Γιά τή διδασκαλία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ στούς ἄλλους ἀνθρώπους, θά πρέπει νά ἑτοιμαζόμαστε. Νά μελε­τοῦμε, τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τά ἔργα τῶν πατέρων. Ἐκεῖ θά δοῦμε μέ πόση σοφία καί καί πόση διάκριση οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας προσλάβαναν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τόν μετέδιδαν. Ἀλλά καί ταυτόχρονα θά πρέπει νά ἐπι­διώκουμε νά ὠφελούμαστε ἀπό ἔμπειρους κληρικούς, ἱεροκήρυκες καί θεολόγους, ἀπό ἔμπειρους δα­σκάλους. Νά ἀκοῦμε ὁμιλίες ἄλ­λων, νά ἀκοῦμε ἄλλους ἀνθρώ­πους, ἄλλους κληρικούς καί θεο­λό­γους πῶς ὁμιλοῦν καί πῶς μετα­δίδουν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά μάθουμε καί ἐμεῖς τή διακονία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.

Ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη προσφέ­ρει πολλές τέτοιες εὐκαιρίες γιά νά μάθουμε καί νά καταρτισθοῦμε στό κήρυγμα τοῦ θείου λόγου εἴτε στό πλαίσιο τῆς θείας Λειτουργίας εἴτε σέ ἄλλες εὐκαιρίες στίς ἐνορίες σας.

Δέν εἶναι μόνο τό γραπτό κήρυγ­μα πού διανέμει ἡ Ἱερά μας Μη­τρόπολη γιά κάθε Κυριακή. Εἶναι τό κήρυγμα σέ μεγάλες ἑορτές καί πανηγύρεις, στίς ὁποῖες πολλοί ἀπό ἐσᾶς συμμετέχετε. Δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι τό κήρυγμα δέν γίνεται μόνο γιά τούς λαϊκούς ἀδελφούς μας ἀλλά καί γιά τούς κληρικούς, καί καλό εἶναι ὅλοι νά τό ἀκοῦμε προσεκτικά.

Ὑπάρχουν ἀκόμη οἱ καθιερωμέ­νες ὁμιλίες τῶν Ἀκαδημαϊκῶν Δια­λόγων, τῶν Ἁγιορειτῶν πατέρων τά Σάββατα καί τίς Κυριακές τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, οἱ ἱερα­τικές Συνάξεις, οἱ Ἡμερίδες τῶν ἱερέων, οἱ ἐκδηλώσεις τῶν Παυ­λείων, τά Συνέδρια τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως καί τόσες ἄλλες εὐκαιρίες πού προσφέρονται κατά τή διάρκεια τοῦ ἔτους. Ἔχουμε χρέ­ος νά τίς παρακολουθοῦμε καί ἐμεῖς, ὄχι ὅμως μόνο τυπικά καί ἀπό ὑποχρέωση, ἀλλά οὐσιαστικά μέ προσοχή καί διάθεση μαθητείας, διότι ὅλοι ἔχουμε νά μάθουμε καί νά ὠφεληθοῦμε ἀπό αὐτές. Δέν θά πρέπει ἁπλῶς νά συστήνουμε αὐ­τές τίς πνευματικές εὐκαιρίες στούς ἐνορίτες καί ἐμεῖς νά ἀπου­σιά­ζουμε.

Μέσα ἀπό αὐτές καί θά διδα­χθοῦμε πολλά ἀλλά καί θά διδα­χθοῦμε πῶς μποροῦμε νά μεταδί­δουμε μέ τόν σωστό τρόπο τόν λό­γο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά δίδει στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων πού μᾶς ἀκοῦν καρπόν τριάκοντα καί ἑξή­κο­ντα καί ἑκατόν εἰς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν καί τῶν ἀδελφῶν μας ἀλλά καί τῶν δικῶν μας, στούς ὁποίους ὁ Χριστός ἐμπιστεύθηκε τή σπορά τοῦ λόγου του, ἐμπιστεύ­θηκε τή σωτηρία τῶν ἀδελφῶν μας.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ