
Την Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026, παραμονή της Δεσποτικής Εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος μετέβη αρχικά στο πανηγυρίζον Ιερό Παρεκκλήσιο του Σιδηροκάστρου.
Το εμβληματικό αυτό εκκλησάκι, κτισμένο στην κορυφή του βράχου που δεσπόζει πάνω από την πόλη προσφέρει μοναδική θέα στην ευρύτερη περιοχή.
Εκεί ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε κατά τον πανηγυρικό Εσπερινό, πλαισιούμενος από κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεως και με την συμμετοχή πλήθους πιστών.
Στην ομιλία του, τόνισε ότι ο Χριστός καλεί κάθε άνθρωπο να μεταμορφώνει τη ζωή του μέσα από τη μετάνοια και τη ζωντανή συμμετοχή στη ζωή της Εκκλησίας.
Ολοκληρώνοντας, ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά και ευλογημένα.
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος μετέβη στο Αετοβούνι, όπου και εκεί χοροστάτησε στον πανηγυρικό Εσπερινό στην παλαιά εκκλησία του χωριού αφιερωμένη στην Μεταμορφώση του Σωτήρος Χριστού.
Την Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026, ανήμερα της εορτής της Μεταμορφώσεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος μετέβη στην πανηγυρίζουσα ενορία του Θεοδωρίου.
Χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας με την συμμετοχή όλων των κατοίκων του χωριού.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο γεγονός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου στο Όρος Θαβώρ, επισημαίνοντας ότι η φανέρωση της ακτίστου δόξης του προαναγγέλλει τη νίκη επί του θανάτου και την Ανάσταση του Κυρίου όπως και την μεταμόρφωση και την ανάσταση όλων μας.
Ακολούθως, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση της ημέρας, ευλόγησε και διένειμε τα σταφύλια.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ευχήθηκε σε όλους τους πιστούς χρόνια πολλά, ευλογημένα και σωτήρια.
Παρεκάθησε στην πλούσια και εόρτια τράπεζα που προσφέρθηκε στην αίθουσα της ενορίας.
Ακολούθως ο Σεβασμιώτατος μετέβη στα Άνω Πορόϊα όπου σε μια σεμνή τελετή παρουσία της Δημοτικής Αρχής της Αστυνομικής Διεύθυνσης της Στρατιωτικής Ηγεσίας και πλήθους κόσμου μετά την ανάγνωση του Τρισαγίου ενεταφίασε τα οστά του ήρωος του 1941 Χρήστου Μαρουδή και της αδελφής του Ελένης τα οποία επαναπατρίστηκαν μετά από 60 χρόνια στον τόπο της θυσίας του.
Κατατέθηκαν στεφάνια από τους επίσημους και εκφωνήθηκαν επίκαιροι λόγοι.
Μετά τον Εθνικό Ύμνο που επαιάνισε η φιλαρμονική του χωριού οι φοιτήτριες των Κατασκηνώσεων της Χριστιανικής Ελπίδας τραγούδησαν εθνικά ηρωϊκά άσματα.















