Εὐλογημένον τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διότι ἠξιώθη ὁ πιστός λαός τοῦ Θεοῦ νά ἑορτάσῃ τήν 179ην ἐπέτειον τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Μάρκου Βροντάδου Χίου.

Τήν Κυριακήν 29ην Σεπτεμβρίου 2024 ἐτελέσθη ἡ Ἀρχαιοτάτη Θεία Λειτουργία, ἡ ἀποδιδομένη εἰς τόν Εὐαγγελιστήν Μᾶρκον ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου, μέ τήν συμμετοχήν τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Πουλιᾶ καί τοῦ Ἀρχιδιακόνου π. Ἀποστόλου Λάρδα, ἱκανοῦ ἀριθμοῦ πιστῶν, παιδιῶν τῆς Κατασκηνώσεως «ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου κ.ἄ.

Τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος Χίου, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς ἀναφοράν περί του Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

Εἰς τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ἐτελέσθη Κτιτορικόν Μνημόσυνον καί ὁ Σεβασμιώτατος Χίου ἐδώρισεν εἰς τον Ἱ. Ναόν ἕν ἐγκόλπιον εἰκονίζον τόν Εὐαγγελιστήν Μᾶρκον, τό ὁποῖον τοῦ ἐδώρισεν ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος.

Οὔτε ἡ γραπτή, οὔτε ἡ προφορική παράδο­σις πληροφοροῦν πότε ἐτοποθετήθη ὁ θεμέλιος λίθος τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Μάρκου Βροντάδου. Γνω­ρίζομεν, ὅμως, ὅτι κατά τήν περίοδον τῆς γε­νουατοκρατίας ὑπῆρχεν εἰς τήν περιοχήν γε­νουατική ἔπαυλις μέ ναΐσκον τοῦ Ἁγ. Μάρκου. Ὁ Ζολώτας τόν θεωρεῖ ὡς τόν παλαιότερον τοῦ Βροντάδου μαζί μέ ἐκεῖνον τοῦ Ἁγ. Γεωργίου (Πηγάδα).

Κατά τήν περίοδον τῆς ἐν Χίῳ ἀρχι­ερατείας τοῦ Σωφρονίου ὑπῆρχεν εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν χειρόγραφον τοῦ 16ου αἰῶνος μαρ­τυροῦν τήν ὕπαρξιν τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Μάρκου μονο­κλίτου, ἀναλόγου τοῦ ἐκκλησιάσματος.

Μετά τά Ὀρλωφικά, ὅταν μεγάλος ἀριθμός ἐπαναστατῶν ἐδιώχθησαν ἀπό τήν Πελοπόννησον καί ἐγκατε­στάθησαν εἰς τήν περιοχήν, διευρύνθη ὁ Ναός ὥστε τήν 1ην Μαΐου 1783 νά ἀνοικοδομηθῆ δί­κλιτος μέ τό βόρειον κλῖτος ἀφιερωμένον εἰς τόν Ἅγ. Κωνσταντῖνον.

Κατά τήν Σφαγήν τοῦ 1822 ὁ Ναός ἐπυρπολήθη ἀπό τόν Κιουτσούκ Ἀχμέτ Μπέη καί μεταβλήθη εἰς σταῦλον, οἱ δέ Τοῦρκοι ἐμίαναν ἀκόμη καί τό σημεῖον τῆς Ἁγ. Τραπέ­ζης.

Τό 1830, μέ τήν ἐπάνοδον τῶν ἐκπατρισθέ­ντων Ἐνοριτῶν ἀπεφασίσθη ἡ ἀνακαίνισις τοῦ Ναοῦ ὡς τρικλίτου μέ τό νότιον κλῖτος ἀφιερω­μένον εἰς τόν Ἅγ. Νικόλαον. Αἱ ἐργασίαι ἤρχι­σαν τήν 12ην Μαρτίου 1845 καί τά ἐγκαίνια ἐτε­λέσθησαν τήν 30ήν Σεπτεμβρίου 1845 ἀπό τόν Χίου Σωφρόνιον, ἀργότερον Πατριάρχην Ἀλε­ξανδρείας, δηλονότι διάδοχον τοῦ Ἁγ. Μάρκου. Κατά τόν «χαλασμόν τῆς Χίου», τόν σεισμόν τοῦ 1881, ὁ Ναός κατεστράφη.

Ἡ ἀνακαίνισις ἤρχισεν τό 1885 καί τά ἐγκαίνια ἐτελέσθησαν τήν 25ην Ἀπριλίου 1889. Συγχρόνως ἀνηγέρθη κελίον, τοῦ ὁποίου τό ἰσόγειον ἐχρησιμοποιήθη ὡς Παρθεναγωγεῖον, ἐνῶ τό 1890 ἐλειτούργη­σεν εἰς τόν χῶρον καί ἡ Σχολή τοῦ Ἁγ. Μάρκου.

Τό 1958 ἀνηγέρθη τό κωδωνοστάσιον τοῦ Ναοῦ καί τό 1970 ἡ νέα ἐνοριακή αἴθουσα. Ὁ Ἱ. Ναός ἔχει τέμπλον μαρμάρινον μέ ἁγιο­γραφίαν Γ. Παναγιωτάκη, φυλάσσει τίμια λεί­ψανα τῶν Ἁγ. Ἀναργύρων καί ὕφασμα μέ τό αἷμα τοῦ Ἁγ. Ἀγγελῆ τοῦ Ἀργείου.

Τό 2013 ἐδέχθη τήν προσκυνηματικήν ἐπίσκεψιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου (10 Νοεμβρίου) καί τό 2015 τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου (13 Σεπτεμβρίου).

Εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τελεῖται ὁ πανηγυρικός ἑορτασμός τοῦ διά τῆς Ἐνο­ρίας διελθόντος Ἁγ. Ἀγγελῆ (3 Δεκεμβρίου) καί ἡ ἀρχαία Θεία Λειτουργία τοῦ Εὐαγγελι­στοῦ Μάρκου (30 Σεπτεμβρίου). Ἐπίσης, εἰς τόν Ἱερόν Ναόν ἔχει δωρηθῆ καί φυλάσσεται ὅλον τό ἀρχιερατικόν κειμηλιαρχεῖον τοῦ νῦν Μητροπολίτου.

Τό 2015 συνεστήθη καί λειτουργεῖ τό Ἵδρυμα «Πνευματικόν καί Πολιτιστικόν Κέντρον Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγ. Μάρκου Βροντάδου "Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΜΑΡΚΟΣ"» (ΦΕΚ 6758/21-4-2015) μέ χορωδίαν κυριῶν, διδασκαλίαν μαθημάτων πα­ραδοσιακῆς πηλοποιΐας, κ.ἄ.

Σημαντική τυγχάνει ἡ πνευματική διακο­νία μέ λειτουργίαν πολυαρίθμου Κατηχητικοῦ Σχολείου.