Μέσα στόν Ἰούνιο ―γιά τήν ἐπαρχία μας― δεσπόζουσα ἡ βασική ἐνοριακή πανήγυρις, τῆς Παναγίας-Ἄξιόν Ἐστιν. Καθιερωμένη ἀπό μᾶς καί γιά τήν παρήχηση τῆς φερωνυμίας τῆς κωμοπόλεως (Ἀξιούπολη, ἐκ τοῦ ποταμοῦ Ἀξιοῦ). Ἐπιβλητικός ὁ θεομητορικός Ναός, πολυεπίπεδος, στίς παρυφές τοῦ λόφου τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, μέ τόν ἄλλοτε κυρίως ἐνοριακό μεταβυζαντινό ναό.
Στό ἄκρως ἐντυπωσιακό ἀρχιτεκτονικό σύνολο ―πού προσδίδει μιά χαρακτηριστική ἐκκλησιαστική αἰσθητική στήν πόλη― ἐπίκεντρος δεσπόζει καί ἑλκύει ὁ Ναός τῆς Κυρίας Θεοτόκου, μέ ἐνσωματωμένο τό θαυμάσιο παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς (σέ ὑψηλότερο τοῦ κυρίως ναοῦ ἐπίπεδο, μέ τό βαπτιστήριο παιδιῶν καί ἐνηλίκων). Κάτωθεν αὐτῶν καί πρός ἀνατολάς, τά παρεκκλήσια τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ (μέ τό ἐξομολογητήριο) καί τῆς Ἁγίας Μαρίνης, στόν θαυμάσια ἀξιοποιημένο ἡμιϊσόγειο χῶρο μέ τήν εὐρυχωρότατη αἴθουσα ἑορτασμῶν (μέ σκηνή πρός τά δυτικά) καί πολλαπλῶν ποιμαντικῶν ἐκδηλώσεων καί δεξιώσεων τῆς δραστήριας αὐτῆς Ἐνορίας. Ἀνερχόμενοι ἀπό τήν ἡμιϊσόγεια αὐτή αἴθουσα, πρός τήν δυτική μαρμαρόστρωτη κυρίως εἴσοδο-ἔξοδο τοῦ μεγάλου Ναοῦ (μέ μιά διαδρομή πού ἐπάνωθέν της ἔχει τό νότιο αἴθριο τοῦ κυρίως Ναοῦ) περνᾶμε κι ἀπό τήν αἴθουσα νεανικῶν συνάξεων καί συναντήσεων τῶν ὡριμοτέρων.
Ὅμως, ὅλα αὐτά τά “ἐμψυχώνουν” οἱ ἄνθρωποι, ὁ αὐθόρμητος καί ἀεικίνητος ἐφημέριος πρωτ. Ἰγνάτιος Καλογεράκης (γεν. ἀρχιερατικός ἐπίτροπος), οἱ ἐνορίτες πού κατακλύζουν τό Ναό καί τόν ναοποιοῦν ναοποιούμενοι, οἱ ἐθελοντές καί ἐθελόντριες τῶν ἐνοριακῶν δράσεων καί οἱ προσκυνητές κάθε ἡλικίας.
***
Ἐφέτος, ἡ Παναγία μας μοίρασε τίς δαψιλίες τῆς φιλανθρωπίας καί φιλοτεκνίας Της σέ παιδιά καί ὡρίμους, μέ τήν προοιμιακή λιτανεία τῆς εἰκόνος Της ἀπό τό χῶρο τοῦ Ἡρώου πρός τόν Ναό Της, ἐν μέσῳ τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ. Συμμετοχή πολλῶν κληρικῶν ἀπό ὅλη τήν ἐπαρχία μας, ἱερέων, ἱερομονάχων καί διακόνων, μέ ἐπικεφαλῆς τούς Ἡγουμένους τῶν Ἱερῶν Μονῶν Παναγίας Γουμενίσσης ἀρχιμ. Ἀγαθάγγελο (τόν καί πρωτοσύγκελλο) καί Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου & Εἰρήνης Γουμενίσσης-Γρίβας ἀρχιμ. Βησσαρίωνα καί τούς ἐφημερεύοντες Ἱεροκήρυκες ἀρχιμ. Νικόδημο καί ἀρχιμ. Θεόκλητο.
Συμμετοχή ἐξόχως συμβολική τοῦ Δημάρχου Παιονίας κ. Κωνσταντίνου Σιωνίδη, μέ τόν Πρόεδρο τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου κ. Ἰωάννη Παντικίδη, τούς Ἀντιδημάρχους κ.κ. Γεώργιο Γεωργίτσαρο καί Κύρο Καλαβάζη καί τήν Πρόεδρο τῆς ΔΕ Ἀξιουπόλεως κα. Ἀναστασία Παπαδοπούλου, τοῦ Διοικητῆ τῆς 33ης Μ/Κ Ταξιαρχίας Ταξιάρχου κ. Θεόδωρου Ἐλευθεριάδη, τοῦ Διοικητῆ τοῦ Α.Τ. Πολυκάστρου-Ἀξιουπόλεως κ. Ἰωάννη Στρέζου. Τιμητική ἡ συνοδεία στρατιωτικοῦ ἀγήματος, μελῶν τῶν λαογραφικῶν Συλλόγων τῆς πόλεως καί τῆς Φιλαρμονικῆς τοῦ Δήμου.
Ἐπί κεφαλῆς ὅλων προσήλθομεν καί συλλιτανεύσαμε, μαζί μέ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δράμας κ. Δωρόθεο. Ὁ ἅγιος Δράμας μᾶς ἐκόμισε γιά τό κυρίως διήμερο τῆς θεομητορικῆς ἑορτῆς λειψανοθήκη τοῦ βραχίονος τοῦ Ὁσίου Γεωργίου τοῦ Νέου Ὁμολογητοῦ ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀναλήψεως τοῦ Σωτῆρος Σίψας-Δράμας. Συλλιτανεύθηκαν τιμητικά μαζί μέ τήν ἀνθοστολισμένη θεομητορική εἰκόνα πρός τόν Ναό καί ἐτέθησαν εἰς προσκύνησιν πάντων. Κατάμεστος ὁ Ναός καί στόν Ἑσπερινό τῆς ἑορτῆς καί τήν κυριώνυμη ἡμέρα, μέ συνεχή ροή τῶν προσκυνητῶν .
***
Στόν Ἑσπερινό καί τόν Ὄρθρο χοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Δράμας, εὐλογήσας τούς ἄρτους καί τούς δίσκους μέ τά κόλλυβα εἰς τιμήν τῆς Παναγίας καί τοῦ ὁσίου Γεωργίου τοῦ ἐν Δράμᾳ. Ἄς σημειωθεῖ ὅτι γιά ἕνα ἑξάμηνο διέμενε στήν ἐπαρχία μας, στό χωριό Μικρόδασος, ἀπό ὅπου οἱ συγγενεῖς του, γιά νά τοῦ διασφαλίσουν τήν ἐπιβίωση, τόν ἀπέστειλαν στήν Δράμα, πού ὑπῆρχαν κι ἐκεῖ συγγενεῖς καί συμπατριῶτες του, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀποκτήσει γαῖες πρός καλλιέργεια μετά τόν ξεριζωμό καί τοῦ ἐξασφάλισαν τά πρός τό ζῆν.
Ὁμιλώντας ἀφ᾽ ἑσπέρας ὁ χοροστατῶν Ἱεράρχης, ἀναφέρθηκε στήν ἀφετηρία τῆς τιμωμένης θεομητορικῆς ἑορτῆς, μέ τήν ἐμφάνεια τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ στό Ἀθωνικό κελλί “Ἐν τῷ ᾅδειν” στίς Καρυές καί τήν προοιμιακή συμπλήρωση μέ τό “Ἄξιόν ἐστιν…” τοῦ γνωστοῦ θεομητορικοῦ ὕμνου “Τήν τιμιωτέραν…”. Συνέχισε διά μακρῶν μέ τήν ἐπιλεκτική παρουσίαση ἐκ τῶν πολλῶν θαυμαστῶν τεκμηρίων τῆς ἁγιωσύνης τοῦ νέου ὁμολογητοῦ Ὁσίου Γεωργίου τοῦ Καρσλίδη καί τῆς πολυμαρτυρικῆς ζωῆς του, μέ τήν ὁποία ἀνταποκρίθηκε στήν ἁγιασμένη κλήση του ἀπό τόν Θεό. Μεταξύ τῶν πολλῶν, περιέγραψε τήν φετινή μυροβλυσία τῆς Κάρας τοῦ Ὁσίου, κατά τήν λιτάνευσή της μαζί μέ τήν Θεομητορική εἰκόνα τῆς Παναγίας Ἐλεούσης στό Μοναστήρι του, κατά τήν Διακαινήσιμο. Ἐνώπιον πάντων, ὁ βαστάζων τήν Κάρα κληρικός ἔδειχνε διάβρεκτα τά χέρια του ἀπό τό εὐωδιαστό μύρο πού εἶχε τρέξει! Καί ―ὅπως τοῦ ἐξήγησε τότε στή Σίψα ὁ Σεβασμιώτατος καί τό προσανέφερε πάλι στό πανηγύρι τῆς Ἀξιουπόλεως― ἦταν ἕνα δεῖγμα τρανό τῆς παρρησίας τοῦ Ὁσίου, τῆς παρουσίας του καί τῆς κλήσεώς μας νά ὁμολογοῦμε ὁπωσδήποτε τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ διά τῶν Ἁγίων, ὥστε νά κατανύσσονται οἱ ἄνθρωποι, νά μετανοοῦν καί νά εὐαρεστοῦν τόν Κύριο.
Ἐπειδή πολλοί εἶναι διστακτικοί νά ἀναφέρουν τίς ὅποιες θαυμαστές ἐμπειρίες ἔχουν ἀπολαύσει στή ζωή τους, Ὁ Μέγας Ἱεράρχης Βασίλειος δέν ἀφήνει περιθώρια ἀμφιβολιῶν γιά τήν ὠφέλεια πού θά προκύψει ἀπό τήν διήγησή τους, πού κατανύσουν καί ἐμπνέουν τούς πιστούς. Σέ ὁμιλία του «γιά τόν ἅγιο Μάμαντα προτρέπει τούς πιστούς νά διαλαλοῦν τίς θεόσταλτες ἐμπειρίες πού εἶχαν ἀπό τόν ἅγιο Μάρτυρα: “Νά ἐνθυµεῖσθε τό Μάρτυρα ὅσοι τόν ἀπολαύσατε στά ὄνειρά σας, ὅσοι τόν εἴχατε συνεργό στήν προσευχή σας, ὅσοι ἄρρωστοι γίνατε καλά, ὅσοι πήρατε πίσω τά παιδιά σας, ἐνῶ ἦταν νά πεθάνουν, ὅσοι πήρατε δι᾽ αὐτοῦ παράταση ζωῆς. Ὁ ἕνας νά τά διαδίδει στόν ἄλλο” (Εἰς τόν ἅγιον µάρτυρα Μάµαντα, ΕΠΕ, 7 §1). Ὁ Μέγας Βασίλειος παρακινεῖ ὅσους δέχθηκαν εὐεργεσίες ἀπό τόν ἅγιο Μάρτυρα, ἀκόμη καί μέ αἰσθητές ἐμφανίσεις τοῦ Ἁγίου σέ ὁράματα εἴτε σέ ἐνύπνια, ὄχι μόνο νά τίς ἐνθυμοῦνται μέ εὐγνωμοσύνη, ἀλλά καί νά τίς ὁµολογοῦν καί νά τίς διαδίδουν. Μιά τέτοια ὁμολογία συνεργεῖ ὡς ἀφυπνιστικός συγκλονισμός γιά τόν ὑπόλοιπο λαό καί ἐπιστηριγμός στήν ἐνάθληση τῆς πίστεως. Συνεργεῖ στήν εὐαγγελική καί (ἱερ)αποστολική ἐκκλησιαστική μαρτυρία γιά τήν ἱστορική Ἀποκάλυψη τοῦ Κυρίου, πού ἐπιβεβαιώνεται ἀνά τήν ἱστορία μέ τίς ἀποκαλυπτικές φανερώσεις τῶν Ἁγίων ὡς διαρκή ἀποκάλυψη τῶν ἐσχάτων». (βλ. ἡμέτερον βιβλίο “Ἡ ἀποκάλυψη καί οἱ ἐμφανίσεις...”, β΄ τ., σ. 27)
Δραττόμενος κἀγώ τῆς εὐκαιρίας, μετά τήν ὁμιλία τοῦ χοροστατοῦντος Ἀρχιερέως, ἀνέφερα στό ἐκκλησίασμα τοῦ Ἑσπερινοῦ δύο ἔκτακτα συμβάντα τῆς εὐλογίας τοῦ Ὁσίου τό 2022. Κατά τήν ἀγρυπνία μέ συμμετοχή τριῶν Ἱεραρχῶν στό Μοναστήρι τῆς Ἀναλήψεως, μετά τήν ἐκλογή τοῦ νέου Ποιμενάρχη, ἀλλά πρίν τήν ἐνθρόνισή του, οἱ πάντες εἶδαν καί μάλιστα ἀποτύπωσαν σέ βίντεο τήν μυροβλυσία τῆς τιμίας Κάρας του διά μέσου τῶν ὀστέϊνων ραφῶν τοῦ Κρανίου. Δέν διστάσαμε νά διαθέσουμε ἐκεῖνο τό θαυμαστό συμβάν στό διαδίκτυο, εἰς δόξαν Θεοῦ, ἔπαινον τοῦ Ὁσίου καί ἐπιστηριγμό τῶν πιστῶν. Ἕνα δεύτερο συμβάν ἐπισυνέβη στή σύζυγο τοῦ ἀρχιδιακόνου μας π. Μιχαήλ Ἰωάννα, τρίτεκνη μητέρα, θυγατέρα ἱερατικῆς οἰκογενείας καί ἀδελφή ἄλλης μιᾶς ἱερατικῆς οἰκογενείας. Ἡ διακόνισσα εἶχε σκληρούς ρόζους στά χέρια της, πού τῆς προξενοῦσαν πόνους καί πολλή δυσφορία, – δέν μποροῦσε νά ἡσυχάσει – ἀλλά δέν εὕρισκε γιατρειά παρ᾽ ὅλες τίς ἰατρικές θεραπεῖες. Κατά τήν ἐνθρόνιση τοῦ Σεβ. Δράμας, εὑρεθεῖσα οἰκογενειακῶς στό Μοναστήρι τῆς Ἀναλήψεως, μαζί μέ ἄλλους προσκυνητές προσκύνησε καί στό κελλάκι τοῦ Ὁσίου, ἔλαβε λάδι ἀπό τό καντηλάκι, ἔχρισε τά τρία παιδιά της καί ἄλειψε τά χέρια της. Τό ἑπόμενο πρωΐ διαπίστωσε ὅτι εἶχαν ἐξαφανισθεῖ οἱ ρόζοι τελείως! Ὅταν γιά δεύτερη φορά ἐπισκέφθηκε τό Μοναστήρι γιά νά εὐχαρηστήσει χρεωστικῶς τόν Ἅγιο, συνέπεσε στό Μοναστήρι νά βρεθεῖ γιά προσκύνημα καί ὁ γιατρός πού τῆς εἶχε δώσει τήν ἀγωγή γιά τήν θεραπεία της καί ἐξεπλάγη ὅταν διαπίστωσε ὅτι εἶχαν ἐξαφανισθεῖ ἐντελῶς τά ἐξογκώματα πού δημιουργοῦσαν τόν πόνο.
***
Τό πρωί, μετά τήν ὀρθρινή χοροστασία τοῦ ἁγίου Δράμας, προεξῆρχα τοῦ Ἀρχιερατικοῦ καί πολυϊερατικοῦ συλλειτούργου καί, στό τέλος, τόν εὐχαρίστησα γιά τήν ἔλευσή του καί τήν κομιδή τοῦ χαριτοβρύτου λειψάνου τοῦ Ὁσίου Γεωργίου.
Ἀναφέρθηκα ἐπίσης στήν, πρό 50ετίας περίπου, γνωριμία μας στήν Καβάλα, ὅπως καί ἑτέρων σημερινῶν στελεχῶν τῆς Μητροπόλεώς μας. Ἡ τωρινή καρποφορία τοῦ Συνιεράρχου ἐκ τῶν ἀνθρώπων τῆς συνοδείας μου ἦταν ἕνα δῶρο Θεοῦ, προαναγγελμένο σέ μένα ἀπό τόν θεοφορούμενο γέροντά μου ἤδη ἀπό τό 1974, ὅταν πρωτοεπισκέφθηκα τήν Καβάλα γιά τήν ἐνθρόνιση τοῦ μακαριστοῦ Φιλίππων κυροῦ Προκοπίου, πρός τιμή τοῦ ὁποίου εἶχα δημοσιεύσει ἕνα ἄρθρο, πού ἦταν πρωτοσέλιδο σέ ὅλες τίς τοπικές ἐφημερίδες. Ὁ πρῶτος τόν ὁποῖον, μέσα στήν πολυκοσμία, συνάντησα καί ζήτησα νά μέ πληροφορήσει πού εἶναι τό πρακτορεῖο γιά τίς ἐφημερίδες γιά νά προμηθευθῶ ἦταν ὁ τότε τελειόφοιτος τοῦ Γυμνασίου, πού ἑτοιμαζόταν γιά τίς ἐξετάσεις στό Πανεπιστήμιο, Βασίλειος Πάπαρης. Ἐπανακάμψας στήν Ἀθήνα, μοῦ ἀνέφερε ὁ γέροντάς μου ὅτι: “Ὁ Θεός σοῦ ἔδειξε τόν πρῶτο σου συνεργάτη”. Δέν μποροῦσα τότε νά τό συνειδητοποιήσω. Τό ἀντιλήφθηκα μετά ἀπό ἕνα χρόνο, πού ἑτοιμαζόμουν νά ἀφιερωθῶ στό Χριστό καί τήν Ἐκκλησία. Προαγωγός του νά τόν φέρει στό Μοναστήρι τοῦ Ἀποστόλου Σίλα, ὁ συμμαθητής καί φίλος του, σημερινός Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Ραφαήλ Γρίβας. Μετά ἀπό πολλές συζητήσεις κατάλαβα ποιός ἦταν αὐτός ὁ νεαρός πού εἶχα πρωτοσυναντήσει στήν Καβάλα κατά τήν ἐνθρόνιση.
Ἤθελα νά τονίσω μέ ἕνα ἁπλά διατυπωμένο παράδειγμα πῶς ἡ φιλάνθρωπη πρόνοια τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ οἰκονομεῖ τήν ζωή μας, πού καί αὐτή ὑπαρκτικά εἶναι δικό Του δῶρο διά τῶν γονέων μας.
Εὐλογία ἀπό Θεοῦ καί ἀνατροφοδοσία τῆς γονεϊκῆς δεοντολογίας ὡς πρός τήν ἔμπνευση τοῦ ἱεροῦ ἐνθουσιασμοῦ τῶν παιδιῶν τους ἦταν ἡ συμμετοχή ἀγοριῶν καί κοριτσιῶν, παιδιῶν ἱερατικῶν καί μή οἰκογενειῶν, στήν ἐκφώνηση ἐν χορῷ τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως καί τῆς Κυριακῆς Προσευχῆς.
Στό τέλος τῆς θείας Λειτουργίας, ἐπιδόθηκε ὡς εὐλογία ἀντίγραφο τῆς γνωστῆς παλαιοτέρας εἰκόνος τοῦ Κυρίου (ἡ γνωστή ἐγκαυστικῆς τέχνης εἰκόνα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Σινᾶ) στήν Ἀξιουπολίτισσα γερόντισσα κα. Ζωή, ἡ ὁποία ἐπί δεκαετίες συνεργοῦσε μέ ὅλη της τήν ψυχή καί ὑπηρετοῦσε τήν Ἐνορία, φιλοτίμως προστρέχουσα, ψάλλουσα στίς καθημερινές ἱερουργίες καί ἱ. Παρακλήσεις καί προσφέρουσα διαρκῶς τήν διακονία της. Ὁ Σεβασμιώτατος Δράμας ἐμνήσθη τῶν κοινῶν μας μόχθων καί κόπων ἀπό τό 1991 (πού ἱδρύθηκε ἡ Ἱ. Μητρόπολις Γουμενίσσης) γιά τόν ἱστορικό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καί τόν περίλαμπρο Ναό τῆς Παναγίας-Ἄξιόν Ἐστιν, μιά προσπάθεια τήν ὁποία διακονεῖ πλέον μέ μεγάλη φιλοτιμία ποιμαντική καί λειτουργική ὁ γεν. ἀρχιερατικός ἐπίτροπος π. Ἰγνάτιος, φροντίζοντας ἐπιπλέον καί καλλωπίζοντας τούς ναούς τοῦ Ἁγίου Φανουρίου καί τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων.
Ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης ἐπέδωσε μέ ἰδιόχειρη ἀφιέρωση στόν Σεβασμιώτατο Δράμας καί σέ μένα ἀπό ἕνα τόμο τῆς πρόσφατης περισπούδαστης ἱστορικῆς ἐκδόσεως τοῦ Δήμου μέ φωτογραφικά στιγμιότυπα ἀπό τήν ἱστορία τοῦ τόπου, ἔργο τοῦ γνωστοῦ συντ. ἐκπαιδευτικοῦ, ἱστορικοῦ καί συγγραφέως κ. Χρήστου Ἴντου ἐκ Γουμενίσσης.
Ἡ Ἐνορία δεξιώθηκε ὅλους τούς συνεκκλησιασμένους στήν εὐρυχωρότατη ἐνοριακή αἴθουσα.
Ὁ κυριώνυμος ἑορτασμός τῆς Παναγίας-Ἄξιόν Ἐστιν, τά λεγόμενα “Ἀξιουπολίτικα”, συνεχίσθηκαν, ἀνήμερα τῆς Ἀναλήψεως, μέ τήν ὑποδοχή τῆς ἱστορικῆς εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Φανουρίου ἀπό τήν Ρόδο, περιβεβλημένη μέ τά μαρτύρια πού εἶχε ὑποστεῖ, ἄλλη μιά ἱερή εὐλογία καί εὐλαβική εὐκαιρία ἐκκλησιακῆς ποιμαντικῆς τῆς ἐνορίας καί γενικότερα τῆς Παιονίας, πού γιά τρεῖς μέρες θά βρίσκεται στό Ἱ. Ναό τοῦ Ἁγίου Φανουρίου στήν Ἀξιούπολη. Ὅσον ἀφορᾶ τήν ἱερά εἰκόνα, εὑρέθη τόν 14ο αἰῶνα στή Ρόδο. Στό παλαιό τεῖχος τῆς πόλεως, σκάβοντας, ἀνακάλυψαν στό νότιο μέρος ἕνα ναό μέ κατεστραμμένες εἰκόνες ἀπό τήν πολυκαιρία. Μεταξύ αὐτῶν καί μία καλῶς διατηρημένη εἰκόνα, πού ὁ τότε Μητροπολίτης Ρόδου Νεῖλος ὁ Β΄ ὁ Διασπωρινός (1355-1369) διάβασε τό ὄνομα τοῦ Ἁγίου. Τά δώδεκα μαρτύρια πού ἦταν τριγύρω τῆς εἰκόνος πιστοποιοῦσαν ὅτι ἐπρόκειτο περί μάρτυρος. Στήν εἰκόνα “ὁ Μάρτυς παρουσιαζόταν: νά στέκεται ἀνάμεσα σέ στρατιῶτες καί νά δικάζεται ἀπό τόν ἡγεμόνα· νά πλήττεται ἀπ’ αὐτούς μέ πέτρες στό στόμα καί τήν κεφαλή· νά μαστιγώνεται πάλι ἀπ’ αὐτούς ἁπλωμένος κατά γῆς· νά κάθεται γυμνός καί νά ξέεται τό σῶμα του μέ σιδερένια νύχια· νά εἶναι κλεισμένος στή φυλακή· νά βασανίζεται μπροστά στό βῆμα τοῦ ἡγεμόνα· νά καίεται στά μέλη τοῦ σώματος τοῦ μέ ἀναμμένες λαμπάδες· νά εἶναι δεμένος σέ μάγγανο καί νά βασανίζεται· νά βρίσκεται ἀνάμεσα σέ θηρία ἀβλαβής· νά εἶναι ξαπλωμένος κατά γῆς καί νά πιέζεται τό σῶμα ἀπό ἕνα μεγάλο λίθο· νά εἶναι μέσα σέ εἰδωλολατρικό ναό βαστάζοντας στίς παλάμες του ἀναμμένα κάρβουνα καί ὁ διάβολος νά δραπετεύει στόν ἀέρα μέ θρήνους· νά στέκεται μέσα σέ ἕνα καμίνι φωτιᾶς ἔχοντας ὑψωμένα τά χέρια σέ σχῆμα δεήσεως».
Πολλές εὐχαριστίες ὀφείλουμε στόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ρόδου κ. Κύριλλον διά τήν ὁλοπρόθυμη συγκατάθεσή του νά ἀποσταλεῖ ἡ εἰκόνα τοῦ νεοφανοῦς Μάρτυρος Φανουρίου πρός τιμητική προσκύνηση στήν Ἱερά Μητρόπολή μας. Εὐχαριστίες πολλές, μέ ἐγκαρδιότητα καί στόν μεταφέροντα τήν θαυματουργή εἰκόνα, π. Μιχαήλ Κρητικοῦ, γιά τόν κόπο στόν ὁποῖο ὑποβλήθηκε. Ὁ ἅγιος Φανούριος νά ἐμπνέει καί νά φωτίζει τά διαβήματά μας πρός ἐπίγνωση τῶν ἀληθειῶν τῆς πίστεώς μας, ὥστε ὡς τηλαυγής φάρος νά μᾶς ποδηγετεῖ πρός τήν ὄντως ζωή, τήν αἰώνια ζωή.
†Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου Δημήτριος