(ἀπό τόν χαιρετισμό σέ μιά ἀπό τίς βασικές διοργανώσεις ἑορτασμοῦ τῆς ἐπετείου τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν Ἐθνεγερσία, στά πλαίσια τοῦ παράλληλου ἑορτασμοῦ τῶν Ἐλευθερίων τοῦ νομοῦ Κιλκίς)
Ἡ γλώσσα εἶναι ἕνα “ἐργαλεῖο διαχρονικῆς ἐπικοινωνίας”.
Καί ὁ πολιτισμός εἶναι ἕνα “ἐργαλεῖο διαχρονικῆς δημιουργίας”.
Ὅπως συμβαίνει μέ κάθε γλώσσα καί μέ κάθε πολιτισμό, ἔτσι καί ἡ ἑλληνική γλώσσα καί ὁ ἑλληνικός πολιτισμός δέν “μεταφράζονται” ἐπακριβῶς σέ ἄλλες γλῶσσες καί πολιτισμούς.
Ἡ γλώσσα μας κάποτε πρίν ἀπό αἰῶνες ἦταν διεθνική, σάν πολιτική γλώσσα, σάν γλώσσα πολιτικοῦ διαλόγου τῶν πολιτισμῶν.
Ἡ γλώσσα μας δέν θά μποροῦσε σήμερα νά εἶναι διεθνής γλώσσα (ὄχι ἀπλά γιά ἱστορικούς καί μόνο λόγους, συρρίκνωσης τοῦ μεταβυζαντινοῦ ἑλληνισμοῦ).
Διεθνεῖς γλῶσσες σήμερα εἶναι οἱ γλῶσσες ὄχι ἁπλά τῆς ἐπιστήμης καί τῆς προόδου, ἀλλά κυρίως τῆς οἰκονομικῆς διαχείρισης καί τῆς διακτυακῆς “συναλλαγῆς” καί “ἀπογραφῆς”, οἱ “πρακτικές” γλῶσσες, ὄχι οἱ “ποιητικές” γλῶσσες. Αὐτές οἱ “πρακτικές” γλῶσσες εἶναι οἱ γλῶσσες (ἐκτός τῶν ἄλλων) εἰδικά μερικῶν λαῶν καί ἀνθρώπων πού “ἔκλεψαν” τά ἀρχαῖά μας (ὅλων τῶν αἰώνων) καί τά “μετέφρασαν” σέ ἐμπορεύσιμα ἀγαθά πλουτισμοῦ.
Παρ᾽ ὅλες τίς συμβάσεις καί τά πρωτόκολλα καί τίς συμφωνίες, δέν θέλουν νά “συζητοῦν” σέ ἕνα ἐπίπεδο ἐλεύθερου διαλόγου. Θέλουν νά ἐπιβάλλουν τίς πρακτικές ἑνός ἄνισου μονολόγου, πού λέγεται “λογική τοῦ διαδικτύου”, “οἰκονομία τοῦ ἐμπορίου”, “οἰκονομία τῆς ἀγορᾶς”, “οἰκονομία τῆς πλεονεκτικῆς διαχείρισης”, “ἀνισοκατανομή τοῦ διεθνοῦς πλούτου”, “ἰδιοτέλεια”, ἐξιδανίκευση τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων στά χέρια τῆς ὀλιγαρχίας (κάτω ἀπό προσχήματα).
Καί αὐτά ὅλα στηρίζονται στόν ἐξιδανικευμένο πολιτισμό τοῦ διαφωτισμοῦ καί τοῦ σημερινοῦ μεταδιαφωτισμοῦ. Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι ὁ δισεκατομμυριοῦχος πού ἐπιδοτεῖ τό συμφυρμό τῶν λαῶν (ὄχι ἀπό ἀνθρωπιά, ἀλλά γιά τίς ἀνάγκες τῆς ἀγορᾶς καί τοῦ καλύτερου ἐλέγχου) σέ ἀνύποπτο χρόνο δήλωνε: “προσοχή, μήν καταστρέψουμε τό διαφωτισμό” (δηλαδή τό σημερινό ὑπέδαφος τοῦ προηγμένου ἀπρόσωπου ἀνθρωπισμοῦ τῆς οἰκονομίας).
Αὐτή ἡ πρακτική κι αὐτή ἡ λογική (κατ᾽ ἀνάγκην) διέπει τούς πολιτικούς καί οἰκονομικούς σχεδιασμούς κάθε κοινωνίας καί κάθε πολιτείας, σχεδόν διεθνῶς.
Ἀλλά (νά τό ξέρουμε πολύ καλά) ὅτι αὐτό εἶναι μιά ἐργαλειοποίηση τῶν ἀνθρωπίνων μέ στόχο τήν αὔξηση τοῦ κέρδους, τόν πολλαπλασιασμό, τήν μετοχοποίηση τοῦ κόσμου. Μπορεῖ νά φαίνεται πανέξυπνη αὐτή ἡ λογική… μπορεῖ νά φαίνεται ρεαλιστική αὐτή ἡ πρακτική… μπορεῖ νά κρίνεται ἀναγκαία αὐτή ἡ “γλώσσα τῆς οἰκονομικῆς ἀγορᾶς”…
Ὅμως, ὑπάρχει καί ἡ “γλώσσα” τῆς ἀνθρωπιᾶς. Ὑπάρχει τό “ἰσοζύγιο” μεταξύ λεβεντιᾶς καί θυσίας. Ὑπάρχει ὁ πολιτισμός τῆς κοινωνίας τῶν προσώπων, ἡ συμμετοχή σ᾽ αὐτό τό “πρός + ὄψη”, σ᾽ αὐτό πού εἴμαστε σάν σχέση καί σάν κοινωνία καί σάν συμμετοχή. Αὐτή εἶναι ἡ “γλώσσα” τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας τοῦ 1821 καί τοῦ 1913. Αὐτή εἶναι ἡ γλώσσα τῶν ἐπετείων μας πού γιορτάζουμε ἐφέτος καί θά γιορτάσουμε τοῦ χρόνου.
Πρέπει βεβαίως νά γίνουμε “γλωσσομαθεῖς”, γιά νά σταθοῦμε στόν σημερινό κόσμο τῆς ἀγορᾶς καί τῆς διεκδίκησης, τῆς φτώχειας τῶν λαϊκῶν μαζῶν καί τῶν μνημονίων καί τῆς διεθνοῦς πρακτικῆς.
Νά μάθουμε νά μιλοῦμε τή “γλώσσα” μιᾶς τέτοιας ἀπαραίτητης προόδου (πού εἶναι ἀπρόσωπη, πού εἶναι ἀριθμητική, πού εἶναι γλώσσα συναλλαγῶν καί οἰκονομίας, πού εἶναι τό “γλωσσάριο” τῶν ὀλίγων σέ πεῖσμα τῶν πολλῶν καί τῶν λαῶν). Ἀλλιῶς δέν θά μποροῦμε σάν πολιτεία, σάν δημόσιο, νά σταθοῦμε καί νά ἐξυπηρετήσουμε τά ἡμέτερα.
Ἀλλά ποτέ νά μήν ξεχνᾶμε καί τήν ἱστορική καί παραδοσιακή μας “γλώσσα” τοῦ φιλότιμου καί τῆς ἀνθρωπιᾶς καί τῆς λεβεντιᾶς.
Καί αὐτήν τήν γλώσσα τοῦ φιλότιμου καί τῆς λεβεντιᾶς, τῆς συμμετοχῆς καί τῆς θυσίας, τήν τραγουδοῦν τά τραγούδια μας καί οἱ χοροί μας οἱ παραδοσιακοί. Εἶναι ἡ ποιητική καί ἡ μουσική μετάφραση τῆς ἱστορίας μας, τῆς κεντρικῆς ἰδέας τῶν ἀγώνων μας.
Συγχαρητήρια καί ἔπαινος καί εὐλογίες στόν κ. Ἀντιπεριφερειάρχη Κιλκίς καί στόν κ. Δήμαρχο Κιλκίς πού συνεργάστηκαν μέ τούς ἐκπροσώπους τῆς Μητροπόλεως, γιά τήν ἀποψινή προγραμματισμένη ἐκδήλωση. Πρίν ἀκόμη μᾶς ἀφήσει ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Ἐμμανουήλ εἶχε σχεδιαστεῖ αὐτό πού συνεχίστηκε σάν προγραμματισμός καί σήμερα πραγματοποιεῖται.
Εὐλογίες καί εὐχαριστίες καί θερμά συγχαρητήρια προκαταβολικά σέ ὅσους συμμετέχουν.
Ὁ Κύριος καί Θεός νά ἐπευλογοῦν τή μικρή ἤ τή μεγάλη συνεισφορά τοῦ καθενός γιά τήν διδασκαλία τῆς ἱστορικῆς, τῆς μουσικῆς καί τῆς χορευτικῆς “γλώσσας” τοῦ φιλότιμου καί τῆς λεβεντιᾶς, τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς ἐπετειακῆς μας γιορτῆς τῶν 200 χρόνων ἀπό τό 1821 καί τῶν 108 χρόνων ἀπό τό 1913.
Εὐχαριστίες στό γνωστό μας ἐκπαιδευτικό καί ἱστοριοδίφη, τόν διατελέσαντα ἐπιθεωρητή πρωτοβάθμιας ἐκπαίδευσης κ. Χρῆστο Ἴντο, πού θά μᾶς δώσει ἐναύσματα γνώσης καί ἤθους, γιά νά γίνουν ἔπειτα χορός καί τραγούδι ἤθους καί ὕφους.
†Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου
Δημήτριος
Τοποτηρητής τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πολυανῆς & Κιλκισίου
