Τόν τελευταῖο καιρό, κοντά στά ἄλλα διεθνῆ καί περιφερειακά προβλήματα πού ἐπιμερίζονται σέ ὅλους μας, προέκυψαν ἐκ νέου οἱ προκλήσεις τῆς γείτονος χώρας στήν ΑΟΖ τῆς χώρας μας καί τῆς Κύπρου, οἱ ἐπιχειρήσεις διοχέτευσης μεταναστῶν καί ἰσοπέδωσης τῶν συνόρων καί τῆς πατρίδας μας καί οἱ τωρινές νέες ὀξεῖες ἀπειλές γιά ἕνα τοπικό διεκδικητικό πόλεμο.
Ἀπό κοντά σέ ὅλα αὐτά, μέ κατευνασμένες καί τίς δημόσιες ἀντοχές μας ἀπό τά μέτρα κατά τοῦ νέου κορωναϊοῦ, ἦρθε καί ὁ μεγάλος καημός μας γιά τήν ἐπαναβεβήλωση τῆς Ἁγίας Σοφίας!
Αὐτή ὅμως ἡ νέα βεβήλωση τῆς δομικῆς καί λειτουργικῆς χρηστικότητας τοῦ ἱστορικοῦ Ναοῦ, τοῦ ἀφιερωμένου στήν προαιώνια Ἐνυπόστατη Σοφία τοῦ Πατρός, στόν Κύριό μας, ὅσο κι ἄν φαίνεται ἀφελές, εἶναι μιά ὕβρις καί ἐν ταὐτῷ νέμεσις κατά τῶν τολμητιῶν.
Αὐτή ἡ ἀλαζονεία ἤδη λειτούργησε καί θά συνεχίσει νά λειτουργεῖ ὡς τωρινή καθάρσιμη ἀφύπνιση τοῦ Ἑλληνισμοῦ (καί σύνολης τῆς Ὀρθοδοξίας), ἀλλά καί παράδειγμα ὑπομνηστικό πρός μικρούς καί μεγάλους γιά ὅσα ἱστορικά ἐγκλήματα ἀναιδῶς καί κτηνωδῶς ἐπιτέλεσαν κατά τῆς Ρωμιοσύνης ἐπί 600 χρόνια.
Ἡ ἱερότητα τῆς Μεγάλης (αὐτῆς) Ἐκκλησίας εἶναι ἀκαθαίρετη. Ἡ ταυτότητά της εἶναι ἑστῶσα, δέν καταπίπτει.
Καί μόνο τό ἱδρυτικό καί συστατικό της ὄνομα “Ἁγία Σοφία” (ἡ Σοφία τοῦ Πατρός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ) διαλαλεῖ στά Ρωμέϊκα καί σέ ὅλες τίς γλῶσσες τοῦ κόσμου ὅτι εἶναι χριστιανικός Ναός, ἁγιασμένος μέ τόσες ἱερουργίες θείας συγκαταβάσεως.
Ὅσες ἐπικαλύψεις κι ἄν τολμηθοῦν, δέν πρόκειται νά παραλλάξουν τήν μοναδική χριστιανική του ἱερότητα.
Ἡ πρόκληση ὅμως ἀπευθύνεται σέ ὅλη τήν Οἰκουμένη, στήν UNESCO τοῦ περιώνυμου Ο.Η.Ε. (ὅπου ὅμως κυριαρχοῦν τά οἰκονομικά-ἐμπορικά συμφέροντα τῶν τρανῶν).
Ἡ πρόκληση ὅλως περιέργως εἶναι ἕνα ἔμμεσο κάλεσμα εἰδικά γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς τῆς Ἑλλάδος σέ ἕνα συναγερμό πόνου, κλαυθμοῦ, προσευχητικῆς ταπείνωσης καί προσευχητικῆς ἀνάτασης, συλλογικῶν δεήσεων “πρός τόν μόνον δυνάμενον σῶσαι”.
Τήν Παρασκευή 24 Ἰουλίου, στίς 12 τό μεσημέρι, θά σημάνουν πένθιμα γιά 10' οἱ καμπάνες τῶν ἐκκλησιῶν.
Στίς Ἱερές Μονές μας τῆς “Παναγίας Γουμενίσσης” καί τοῦ “Ἁγίου Ραφαήλ” καί στίς μεγάλες ἐνορίες τῶν Κωμοπόλεων, τό ἀπόγευμα τῆς Παρασκευῆς θά ψαλεῖ ὁ Μεγάλος Παρακλητικός Κανόνας στήν Παναγία, καί τό ἴδιο βράδυ τίς 9 μμ θά ψαλεῖ ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος καί θά τελεσθεῖ Ἀγρυπνία, ὡς ἐκκλησιαστική κραυγή ἱκεσίας πρός τήν Παναγία μας καί τήν ἁγία Θεοπρομήτορα Ἄννα καί δι᾽ Αὐτῶν πρός τόν Σωτήρα καί Θεό μας, “ὅπως ἵλεως γένηται ἡμῖν” καί σ᾽ αὐτήν τήν ὀδυνηρή συγκυρία τῆς νέας ἱστορικῆς κρίσεως. (Οἱ ἱερές αὐτές Ἀκολουθίες μποροῦν νά τελεσθοῦν προαιρετικά καί σέ ὅσες Ἐνορίες δυνηθοῦν).
Σέ βάθος χρόνου, τουλάχιστον μέχρι τέλη Αὐγούστου, κάθε βράδυ ἀπό τίς 10 μέχρι τίς 10.15΄ (ὅπως πράξαμε γιά τήν πρώτη ἔξαρση τοῦ κορωναϊοῦ) νά λέμε ὅλοι μας, ὅπου κι ἄν βρισκόμαστε, μέ τό νοῦ καί τό στόμα μας τίς δεητικές προσευχές:
• “Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ πανσόφους τούς ἁλιεῖς ἀναδείξας…” (τό τροπάριο τῆς Πεντηκοστῆς, τό δοξολογικό πρός τήν Ἐνυπόστατη Σοφία τοῦ Πατρός),
• “Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τά νικητήρια…” (τό τροπάριο τῆς Μεγαλόχαρης)
• καί γιά ἕνα τέταρτο τῆς ὥρας συνεχῶς “Μέγα τό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὑπεραγία Θεοτόκε σκέπε ἡμᾶς”.
Εἶναι μιά ἀναγκαιότητα τοῦ πνευματικοῦ νόμου γιά τίς κρίσιμες συγκυρίες πού διερχόμεθα, οἱ ὁποῖες καί ἐντείνονται, ἀλλά δέν κλονίζουν τήν πίστη μας στό ζῶντα Θεό.
Μέ Πατρικές εὐχές καί εὐλογίες πρός ὅλους
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
†Ὁ Γουμενίσσης, Γεφύρας, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ