Την Τρίτη 13 Νοεμβρίου το βράδυ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην Ιερά Αγρυπνία που τελέστηκε στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και της Αγίας Οικογενείας αυτού.

Κατά την διάρκεια της Ιεράς Αγρυπνίας τέθηκε σε προσκύνηση το ιερό λείψανο του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά που αποθησαυρίζεται στην Iερά Mονή.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

«Σύ τήν καρδίαν καλῶς … καθαρ­θείς, τοῦΠνεύματος ἐχρημάτισας τέ­μενος».

Αὐτός στόν ὁποῖο ἀναφέρονται οἱ στίχοι τοῦ κανόνος πού προέ­ταξα δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν ἑορ­τα­ζόμενο καί τιμώμενο μέγα ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ἅγιο Γρη­γό­ριο τόν Παλαμᾶ, ἕναν ἀπό τούς προστάτες τῆς Ἱερᾶς μας Μο­νῆς, στήν ὁποία χάριτι Θεοῦ θη­σαυρί­ζε­ται μικρό τμῆμα τοῦ χα­ριτοβρύ­του καί θαυματουργοῦ λει­­ψά­νου του, ἀλλά καί τῆς Ἱερᾶς μας Μη­τροπόλεως, καθώς ὁ κορυ­φαῖος αὐ­­τός ἱεράρχης καί θεολό­γος, ὁ σπουδαῖος ἀσκητής καί μύ­στης τοῦ ἀκτίστου φωτός, ἁγίασε μέ τήν παρουσία του, τόσο τή δική του ὅσο καί τῶν ἀδελφῶν του, καί τήν ἄσκη­σή του τήν περιοχή μας.

Ἀλλά καί ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔγρα­ψε τούς στίχους αὐτούς γιά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ, δέν εἶ­ναι κάποιος τυχαῖος.

Εἶναι ὁ φίλος καί συνασκητής του, ἕνας ἄνθρω­πος ὁ ὁποῖος τόν γνώριζε πολύ καλά καί ἔζησε καί ἀγωνίσθηκε μα­ζί του ὑπέρ τῆς ὀρθοδόξου πί­στεως.

Εἶναι ὁ ἅγιος Φιλόθεος ὁ Κόκ­κινος, πα­τριάρχης Κωνσταντι­νου­πόλεως, ὁ ὁποῖος πρῶτος τί­μησε τόν ἅγιο Γρηγόριο ὡς ἅγιο καί ἀνέγραψε τό ὄνομά του στίς ἁγιολογικές δέλτους τῆς κατ᾽Ἀνα­το­λάς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ Συνοδικό Τόμο.

Ἀλλά οἱστίχοι αὐτοί δέν ἀποτε­λοῦν μόνο ἐγκώμιο στόν τιμώ­με­νο ἅγιο ἱεράρχη, ἀποτελοῦν καί ἕνα δίδαγμα ζωῆς γιά ὅλους ἐμᾶς πού ἑορτάζουμε τή μνήμη του, ἀπο­τελοῦν μία ἱερά παρακατα­θή­κη ἑνός ἁγίου, ὁ ὁποῖος ἀξιώθηκε νά φθάσει στή θέα τοῦἀκτίστου φωτός καί στή θέωση.

«Σύ τήν καρδίαν καλῶς … καθαρ­θείς, τοῦΠνεύματος ἐχρημάτισας τέ­­μενος». Ἀφοῦ καθάρισες, λέγει ὁ ἅγιος Φιλόθεος ἀπευθυνόμενος στόν ἅγιο Γρη­γόριο τόν Παλαμᾶ, καλῶς τήν καρδία σου, ἔγινες ναός τοῦ ἁγίου Πνεύματος.

Αὐτή εἶναι ἡ ἱερά παρακαταθήκη τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου. Ἡκά­θαρ­­­ση τῆς καρδίας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀνα­γκαία καί ἀπαραίτητη προϋπό­θεση γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος ναός τοῦ ἁγίου Πνεύματος.

Συχνά ὑποτιμοῦμε τήν ἀξία καί τήν ἀναγκαιότητα τῆς καθάρσεως. Ἔχουμε συμβιβασθεῖ μέ τήν ἁμαρ­τω­λότητα τῆς ἀνθρωπίνης μας φύ­­σεως. Ἔχουμε συμφιλιωθεῖμέ τίς πτώσεις τῆς καθημερινότητός μας.

Ἔχουμε ἀμβλύνει τό αἰ­σθη­τή­ριο τῆς συνειδήσεώς μας ἐξαι­τίας καί ὅσων βλέπουμε γύρω μας, στόν κόσμο, ὅπου ἐπλεόνασε ἡ ἁμαρτία, καί συγκρίνουμε τόν ἑαυ­­τό μας ὄχι μέ τούς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας, πού βίωσαν σέ τέ­λειο βαθμό τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ἀλλά μέ τόν κόσμο, καί ἔτσι αὐτο­δικαιωνόμεθα.

Ἤ πάλι νομίζουμεὅτι ἀρκεῖ μία ἐπι­φα­­νεια­κή κάθαρση τῆς ψυ­χῆς μας, μία τυπική συμμετοχή μας στό μυ­στήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξο­μο­λογήσεως, μία συμ­βατική ἐξα­γό­ρευση κά­ποι­ων ἁμαρτιῶν μας, καί ἀποφεύ­γου­με νά ἐρευνοῦμε καί νά ἀποκα­λύ­πτουμε τά μύχια τῆς ψυ­χῆς μας, «τά ἄδηλα καί τά κρύ­φια», καί νά τά καθαρί­σου­με μέ τήν ἐξομολό­γη­ση, καί κυρίως μέ τή μετάνοια καί τόν ἀγώνα μας νά διατηροῦμε τήν ψυχή μας ἀληθινά καθαρή.

Ἔτσι πείθουμε συχνά τόν ἑαυτό μας ὅτι ἀρκεῖ αὐτή ἡ ἐπιφανειακή κάθαρση καί μποροῦμε νά οἰκοδο­μή­σουμε πλέον στήν ψυχή μας τόν ναό τοῦΘεοῦ, ἐφησυχάζοντας ὅτι ζοῦμε τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ἐφόσον ἐκ­κλησιαζόμεθα, προσευχόμεθα καί μετέχουμε στό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας.

Ὅλα αὐτά μπορεῖ νά εἶναι καλά καί χρήσιμα καί ὠφέλιμα καί πρέ­πει νά τά κάνουμε, ἀλλά μέ αὐτά μόνο οἰκοδομοῦμε τόν ναό τοῦἁγίου Πνεύματος στήν ψυχή μας ἐπάνω σέ ἐπισφαλῆθεμέλια, ἐφό­σον δέν ἀγωνιζόμεθα γιά τήν πραγ­μα­τική κάθαρση τῆς ὑπάρ­ξεώς μας.

Βεβαίως ἡ ἀπόλυτη κάθαρση εἶ­ναι στόχος πού δέν ἐπιτυγχά­νε­ται εὔκολα καί ἀπαιτεῖ διά βίου προ­σπάθεια καί ἀγώνα, ὅμως τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ ἀναπληρώνει τά ἐλλεί­πο­ντα γιά ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπι­διώκουν συνειδητά τήν κάθαρση τῆς καρδίας τους καί δέν ἀδια­φο­ροῦν, νομίζοντας ὅτι μποροῦν νά πα­ραπλανήσουν μαζί μέ τόν ἑαυτό τους καί τόν Θεό.

Γι᾽ αὐτό, ἐάν θέλουμε νά γίνουμε καί ἐμεῖς ναός τοῦ ἁγίου Πνεύ­μα­τος, καί νά ἀπολαύσουμε αὐτό τό προνόμιο πού ἔχει δώσει ὁ Θεός σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θά θε­λήσουν νά τό ἀξιοποιήσουν καί νά τό ζήσουν, καί τό ὁποῖο ἀποτελεῖ τήν οὐσία τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, ἄς ἀκολουθήσουμε τόν δρό­μο τῆς κα­θάρσεως τῆς καρδίας μας πού ὑπο­δεικνύει ἡ Ἐκκλησία μας καί τόν ὁποῖο βάδισε καί ὁ ἑορ­τα­ζό­μενος καί τιμώμενος ἅγιος Γρη­γό­ριος ὁ Παλαμᾶς.

Καί αὐτός διέρχεται πρωτί­στως ἀπό τή θέ­λησή μας νά καθάρουμε τόν ἑαυτό μας, ἀκόμη καί ἄν πᾶμε κόντρα σέ συνήθειες καί σέ ἀδυ­να­μίες πού μᾶς εὐχαριστοῦν.

Καί ἀκό­­μη ἀπό τήν ἀποφασιστι­κό­τητά μας νά ἐρευ­­νή­σουμε καί νά ἐξετά­σουμε συστη­μα­­τικά τήν ψυχή μας καί νά μήν κρύ­ψουμε τίποτε ἀπό ὅλα ὅσα θά ἀνα­καλύψουμε, ἀλλά νά μετανοήσου­με γι᾽ αὐτά εἰλικρι­νῶς ἐνώ­πι­ον τοῦ Θεοῦ καί νά τοῦ ζητήσουμε τήν ἄφεση καί τήν ἀπαλ­λαγή μας ἀπό αὐτά.

Καί τέλος περιλαμβάνει τήν ἐπί­κλη­ση τῆς βοηθείας τοῦΘεοῦ γιά νά μᾶς φωτίσει τό σκότος, ὅπως προσευ­χό­ταν καί τό ζητοῦμε ὁ ἅγι­ος Γρηγόριος, ὥστε νά δοῦμε τί ὑπάρχει μέσα μας, καθώς τό σκο­τάδι, πού δημιουργεῖ ἡ πονηρία τοῦ διαβόλου, δέν μᾶς ἀφήνει νά ἀνακαλύψουμε γιά νά μήν μπο­ρέ­σου­με νά καθάρουμε τήν ψυχή μας.

Μόνο ἔτσι θά μπορέσουμε νά γί­νουμε καί ἐμεῖς ναός τοῦ ἁγίου Πνεύ­ματος, ὅπως θέλει ὁ Θεός γιά τόν καθένα μας.

Καί εὔχομαι πατρικά ὁ Θεός διά πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, νά μᾶς ἀξιώσει αὐτῆς τῆς καθάρσεως, ὥστε νά μπορέ­σου­με νά δοῦμε καί ἐμεῖς τό πρό­σω­πό του, διότι «οἱκα­­θαροί τῇ καρ­δίᾳ τόν Θεόν ὄψο­νται», τόν ὁποῖο καί ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Πα­λαμᾶς βλέ­πει πρόσωπο πρός πρό­σωπο, εὐφραινόμενος αἰωνίως στή βα­σι­λεία τῶν οὐρανῶν. Ἀμήν.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ