Πήγα να δοκιμάσω το μικρόφωνο του ναού και άκουσα τη φωνή μου να επιστρέφει από τα μεγάφωνα με τέτοιο βόμβο, που τρόμαξα. Το έκλεισα αμέσως!

Είμαι νεωκόρος εγώ, ξέρω μέχρι πού φτάνει η αρμοδιότητά μου. Άμα αρχίσουν τα μηχανήματα να διαμαρτύρονται, φωνάζω τον ηλεκτρολόγο.

Ύστερα διάβασα για τη σημερινή έκτακτη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου με θέμα το Σινά. Τα δημοσιεύματα μιλούσαν για τηλεδιάσκεψη με τον Αρχιεπίσκοπο Συμεών και για στήριξη στο πρόσωπό του.

Άφησα το κατσαβίδι και κάθισα να ενημερωθώ για την ψηφιακή πρόοδο.

Μόνο που, σύμφωνα με τις πληροφορίες που μου δόθηκαν για την επικοινωνία, η περιγραφή ήταν κάπως διαφορετική.

Στην αρχή προβλήματα με το τηλέφωνο, κατόπιν αναμονή, ύστερα δυσκολία να συνεννοηθούν και, ενδιαμέσως, αναζήτηση της ανοιχτής ακρόασης.

Εδώ ομολογώ ότι ζήλεψα. Εγώ, όταν ψάχνω το κουμπί του μεγαφώνου, λέω ότι ψάχνω το κουμπί. Δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι εκείνη την ώρα αναβαθμίζω τις επικοινωνιακές υποδομές της ενορίας.

Η περιγραφή, εφόσον αποδίδει όσα συνέβησαν, είναι τραγελαφική. Ένα σοβαρό εκκλησιαστικό ζήτημα στο τραπέζι και η συνεννόηση να σκοντάφτει στο ακουστικό.

Να περιμένουν οι συνοδικοί να ακούσουν τον συνομιλητή τους και να περιμένει, υποθέτω, και το τηλέφωνο κάποιον να το χειριστεί.

Για μια στιγμή φαντάστηκα τη συσκευή στο κέντρο του τραπεζιού, με όλους τους Συνοδικούς σκυμμένους επάνω της. Καθαρά δική μου η εικόνα!

Έχω σκύψει κι εγώ έτσι πάνω από το φωτοτυπικό, περιμένοντας να βγάλει το πρόγραμμα της Μεγάλης Εβδομάδας. Το φωτοτυπικό, πάντως, δεν το είπαμε ποτέ τυπογραφείο.

Κάπως έτσι μια τηλεφωνική επικοινωνία μπορεί να αποκτήσει στο διαδίκτυο εικόνα, πλατφόρμα και τεχνολογικό μεγαλείο.

Στο τέλος φοβάμαι πως θα διαβάσουμε ότι υπήρξε και διαδραστική συμμετοχή. Επειδή πατούσαν τα κουμπιά!

Για την ουσία, τα δημοσιεύματα περιγράφουν στήριξη της Συνόδου προς τον νέο Αρχιεπίσκοπο Σινά.

Ο πρώην Σιναίου Δαμιανός, όμως, δεν το βάζει κάτω. Με επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, την οποία κοινοποιεί στους συνοδικούς, επιμένει στην αντίθεσή του στη συμφωνία. Και αναγνωρίζει δίκιο, ως προς την άρνησή τους να την υπογράψουν, στους μοναχούς με τους οποίους ο ίδιος έχει συγκρουστεί.

Υπενθυμίζει μάλιστα στον Ιερώνυμο την υστεροφημία τους, στην ηλικία που βρίσκονται, και τον καλεί να μη συνδεθεί η Εκκλησία της Ελλάδος με αυτό που ο ίδιος χαρακτηρίζει «ντροπιαστική πώληση» της Μονής.

Εδώ ξανακοίταξα το μικρόφωνο. Διότι ο Δαμιανός, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν χρειάζεται ανοιχτή ακρόαση για να ακουστεί.

Στέλνει το χαρτί και ανεβαίνει μόνη της η ένταση.

Κι έχει ενδιαφέρον αυτή η εκκλησιαστική συνεννόηση: να έχεις συγκρουστεί με κάποιους και να φτάνεις να τους αναγνωρίζεις δίκιο στο επίμαχο ζήτημα.

Εγώ μέχρι τώρα δυσκολευόμουν να παραδεχτώ ότι ο ψάλτης είχε δίκιο για τη θέση του αναλογίου.

Όσο για την υστεροφημία, αυτή δεν μπαίνει σε αναμονή. Ούτε διορθώνεται αργότερα με καλύτερο σήμα.

Και πάνω που νόμιζα ότι εξαντλήθηκαν τα θέματα της ημέρας, υπάρχει και η πληροφορία για ακόμη μία παραίτηση Μητροπολίτη νησιωτικής Μητροπόλεως.

Απρόσμενη, απ’ όσα μου μεταφέρθηκαν. Η Σύνοδος, όπως φαίνεται, δεν την έκανε δεκτή ούτε αυτή τη φορά...

Εδώ άφησα κάτω το ξεσκονόπανο. Διότι καταλαβαίνω να δυσκολεύεσαι να μπεις σε μια συνεδρίαση από το τηλέφωνο.

Να δυσκολεύεσαι όμως και να βγεις, έχοντας υποβάλει παραίτηση δύο φορές, θέλει άλλη υπομονή.

Τελικά το «παρακαλώ αναμείνατε» φαίνεται πως ακούγεται και χωρίς ακουστικό!

Και κάτι τελευταίο, που εμένα του νεωκόρου μου κάνει εντύπωση.. έκτακτη συνεδρίαση για ένα τόσο σοβαρό θέμα και δελτίο Τύπου δεν είδαμε.

Αφού συγκλήθηκαν εκτάκτως για να ενημερωθούν, δεν περίσσευαν και δυο γραμμές για να ενημερωθούμε κι εμείς;

Εκτός αν και το δελτίο Τύπου βρίσκεται στην αναμονή. Ας μην κλείσουμε ακόμη το τηλέφωνο!

Ο ΝΕΩΚΟΡΟΣ