Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και πνευματική κατάνυξη εορτάστηκε η μεγάλη δεσποτική εορτή της Κυριακής της Πεντηκοστής στον ανακαινισμένο Ιστορικό Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Πλάκα.
Της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αχαΐας, κ. Αθανάσιος, πλαισιούμενος από τον Προϊστάμενο του Ιερού Ναού, Αρχιμανδρίτη π. Ισίδωρο Κάτσο, Επίκ. Καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, και τον εφημέριο του Ιερού Ναού, π. Κωνσταντίνο Λαγό.
Ο Σεβασμιώτατος, που διηκόνησε την Εκκλησία της Ελλάδος στο Γραφείο Εκπροσωπήσεώς της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και που κατά εικοσαετή και πλέον παράδοση τελεί στον Ιερό Ναό τη θεία λειτουργία της Μ. Πέμπτης, διακρίνεται από ιδιαίτερη αγάπη για την Κερκυραϊκή μουσική παράδοση που φιλοξενείται στον Ιερό Ναό από ογδοηκονταετίας.
Στο θεολογικά μεστό κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο τον Β’, για την άδειά του να χοροστατήσει στον Ιερό Ναό και ανέπτυξε με αμεσότητα και πνευματικό βάθος τη σημασία της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος τότε και σήμερα, εστιάζοντας στη διάκριση ανάμεσα στην κοσμική γνώση και τη Σοφία του Θεού, η οποία και μόνο οδηγεί στη θέωση.
Ο Σεβασμιώτατος, μεταξύ άλλων, τόνισε: «Σε κάθε Θεία Λειτουργία, σε κάθε στιγμή της χριστιανικής μας ζωής, επικαλούμαστε το Άγιο Πνεύμα ζητώντας να μας χαρίσει τη Σοφία.
Όχι όμως τη σοφία του κόσμου τούτου, αλλά εκείνη που ο κόσμος αδυνατεί να συλλάβει και να προσφέρει. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει εξερευνήσει την απεραντοσύνη του σύμπαντος, έχει μετρήσει την ταχύτητα του φωτός, έχει θαυμάσει την απίστευτη φυσική νομοτέλεια που διέπει την κτίση.
Παρά, όμως, τον πακτωλό των επιστημονικών γνώσεων που κατέχει, του λείπει εκείνο που είναι διαχρονικό, αιώνιο και απόλυτο: η αγάπη. Η αγάπη είναι ο καρπός και το επιστέγασμα της αληθινής, της άνωθεν Σοφίας.
Πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, το Παράκλητον Πνεύμα κατήλθε στους Μαθητές του Κυρίου και, μέσω της αποστολικής διαδοχής, πάντοτε κατέρχεται και είναι παρόν στην Εκκλησία. Κι όμως, ο κόσμος συνεχίζει να συνταράσσεται από πολέμους, μίση και διενέξεις.
Αυτή ακριβώς την αληθινή ειρήνη αναζητούμε ακόμη σήμερα· την ειρήνη που πηγάζει από τη Σοφία του Αγίου Πνεύματος και η οποία συμπορεύεται πάντοτε με την αγάπη.
Στην ακολουθία του Εσπερινού ψάλλουμε και παρακαλούμε το Άγιο Πνεύμα: ‘καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος’. Τι ζητούμε, λοιπόν, να καθαρίσει; Ζητούμε να καθαρίσει τους ρύπους και τα τραύματα της ψυχής μας.
Ο θάνατος νικήθηκε και θεραπεύτηκε οριστικά από τον Αναστάντα Ιησού Χριστό. Οι ρύποι, όμως, της αμαρτίας καθαρίζονται από το Άγιο Πνεύμα. Και τότε, όταν η ψυχή αποκαθίσταται στο αρχαίο κάλλος, ο άνθρωπος μεταμορφώνεται και γίνεται ‘θεός κατά χάριν’.»
Κατά τη θεία λειτουργία την Κερκυραϊκή χορωδία διηύθυνε ο ανανεωτής και χοράρχης αυτής, κ. Διονύσιος Βυθούλκας, ενώ τους ύμνους του Εσπερινού της Γονυκλισίας απέδωσε αριστοτεχνικά ο δεξιός ψάλτης του Ιερού Ναού, μουσικοδιδάσκαλος κ. Πέτρος Δασκαλοθανάσης.
