Μέσα σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης και πνευματικής περισυλλογής, όπως αρμόζει στις Ιερές ημέρες της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τελέσθηκε σήμερα στον Ιερό Μητροπολιτικό και Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αθηνών, ο Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγχωρήσεως, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας ιδιαίτερης πορείας εσωτερικής ανανέωσης και πνευματικού αγώνα.
Την Ακολουθία τέλεσε ο εφημέριος του Ιερού Ναού Πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Νίκου, πλαισιούμενος από τον Προϊστάμενο του Ιερού Ναού Πρωτοπρεσβύτερο π. Θωμά Συνοδινό, τον Πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο Χρυσόπουλο και τους διακόνους π. Ιωάννη Καρπασινό και π. Φιλάρετο Αποστόλου.
Η Ακολουθία τελέστηκε με εκκλησιαστική ευπρέπεια και σεμνότητα, μέσα σε ατμόσφαιρα που καλλιεργεί τη σιωπή της καρδιάς και την προσευχητική διάθεση των πιστών.
Τους κατανυκτικούς και μεγαλοπρεπείς ύμνους απέδωσε με ιδιαίτερη εκφραστικότητα, ακρίβεια και ύφος εκκλησιαστικό ο Βυζαντινός Χορός, υπό τη διεύθυνση του Άρχοντος Πρωτομαΐστορος της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας κ. Γεωργίου Δεμελή.
Στο τέλος της Ακολουθίας, ο πατήρ Θωμάς απηύθυνε λόγους πνευματικής οικοδομής προς το εκκλησίασμα, αναφερόμενος στην κατανυκτική περίοδο που διανύουμε.
Με λόγο ουσιαστικό και πατρικό, τόνισε ότι η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν αποτελεί απλώς μια περίοδο νηστείας ή εξωτερικών τυπικών, αλλά μια πρόσκληση για βαθύτερη εσωτερική μεταμόρφωση.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη της κατάνυξης της ψυχής, επισημαίνοντας ότι ο κάθε χριστιανός καλείται αυτές τις ημέρες να στραφεί με ειλικρίνεια προς τον εσωτερικό του κόσμο, να επανεξετάσει τη σχέση του με τον Θεό και τον συνάνθρωπο, να καλλιεργήσει το πνεύμα της μετανοίας, της ταπεινώσεως και της συγχωρήσεως.
Υπογράμμισε δε ότι η αληθινή πνευματική πορεία ξεκινά από τη συνειδητοποίηση, την αυτογνωσία και την έμπρακτη αγάπη.
Παράλληλα, εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Άρχοντα Πρωτομαΐστορα της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας κ. Γεώργιο Δεμελή και τον πολυμελή Χορό του για την εξαιρετική απόδοση των ύμνων, η οποία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ενίσχυσε το κατανυκτικό κλίμα της Ακολουθίας και προσέφερε στους πιστούς μια εμπειρία ουσιαστικής προσευχής και πνευματικής ανάτασης.
Κατά το καθιερωμένο και ιδιαίτερα συμβολικό έθος της ημέρας, οι Ιερείς ζήτησαν συγχώρηση μεταξύ τους, δίνοντας το ζωντανό παράδειγμα της ταπεινώσεως και της αδελφικής αγάπης, ενώ στη συνέχεια κάλεσαν το πλήρωμα της Εκκλησίας να προσέλθει εν μετανοία, λαμβάνοντας ευχή και συγχώρηση.
Η ιερή αυτή στιγμή, βαθιάς πνευματικής σημασίας, υπενθύμισε σε όλους ότι η πορεία προς το Πάσχα είναι πρωτίστως πορεία καρδιάς — πορεία συμφιλίωσης, ειρήνης και εσωτερικού φωτισμού.
