Μὲ Ὄρθρο καὶ θεία Λειτουργία ἄρχισε καὶ ἡ σημερινή ἡμέρα τῶν ΕΟΡΤΙΩΝ μας. 

Στὶς 12 τὸ μεσημέρι ἐψάλη Ἱερὰ Παράκληση στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο τὴν ἐγκυμονοῦσα καὶ διαβάστηκαν εἰδικὲς εὐχὲς γιὰ ἄτεκνα ζευγάρια καὶ ἐπίτοκες γυναῖκες. 

Στὶς 6:00 τὸ ἀπόγευμα τελέσθηκε ὁ Ἑσπερινὸς καὶ Μικρὸς Ἁγιασμὸς μετὰ παραθέσεως πλειάδος ἱερῶν λειψάνων πρὸς προσκύνηση καὶ εὐλογία πάντων τῶν πιστῶν. 

Στὴν τέλεση τοῦ Μικροῦ Ἁγιασμοῦ ἔλαβε μέρος καὶ ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Βαρνάβας Θεοχάρης, ὁ ὁποῖος στὸ τέλος ἁγίασε τοὺς πιστοὺς. Σὲ ὅλους τοὺς παρευρεθέντες πιστοὺς διανεμήθηκαν φιαλίδια μὲ Ἁγιασμό.

Στὶς 7:00 μ.μ. ἔγινε ἡ ὁμιλία τῆς ἡμέρας ἀπὸ τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Βαρνάβα Θεοχάρη, Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, μὲ θέμα: «Ὁ Μέγας Βασίλειος, ὁ φωστὴρ τῆς Ἐκκλησίας».

Προσφωνώντας τὸν ὁμιλητὴ ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ, π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου, τὸν καλωσόρισε λέγοντας: «Μὲ πολλὴ χαρὰ σήμερα ὑποδεχόμεθα στὸν Ἱερὸ Ναό μας τὸν ἀγαπητὸ ἐν Χριστῷ ἀδελφὸ καὶ συλλειτουργὸ Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Βαρνάβα Θεοχάρη,Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τὸν εὐχαριστοῦμε πού, παρὰ τὸν φόρτι τῶν ἐργασιῶντου, δέχθηκε τὴν πρόσκλησή μας νὰ συμμετάσχη στὰ ΕΟΡΤΙΑ 2024. 

Χαιρόμαστε ἐπίσης ποὺ μαζὶ μὲ ἐσᾶς ἦρθαν καὶ ἐκλεκτοὶ πατέρες, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Θεσπιῶν κ. Παῦλος καὶ ὁ π. Ἐλευθέριος Κουναλάκης ἀπὸ τὴν Μητρόπολη Περιστερίου.

Τὰ ΕΟΡΤΙΑ εἶναι μιὰ ὡραία εὐκαιρία πρὸς πνευματικὴ κατάρτιση. Μάλιστα ἡ ἱερὰ πανήγυρη τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου ποὺ συνδέεται ἄρρηκτα  μὲ τὴν μεγάλη γιορτὴτῶν Χριστουγέννων, εἶναι μιὰ εὐκαιρία τὰ ΕΟΡΤΙΑ νὰ μᾶς προετοιμάσουν νὰ ὑποδεχθοῦμε αὐτὸ τὸ μεγάλο γεγονός. 

Μὲ τὶς εὐχὲς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος τοῦ καὶ Ποιμενάρχου μας, κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ τοῦ Β΄, ὁ ὁποῖος ἐπιδαψιλεύει καὶ ἐπευλογεῖ τὶς δραστηριότητες ὅλων τῶν ἐνοριῶν καὶ τῆς δικής μας, ἐφέτος μᾶς ἔδωσε τὴν εὐλογία νὰ συνεορτασθῆ ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος μὲ τὸν Μέγα Βασίλειο, ἀφοῦ θὰ φιλοξενήσουμε στὸν Ναό μας τὴν δεξιὰ χεῖρα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ποὺ θὰ παραμείνη στὸν Ναό μας ἐπὶ ἕνα 10ήμερο. 

Τιμώντας τὸν Μέγα Βασίλειο, τιμοῦμε τοὺς πατέρες τῶν Γραμμάτων καὶ αὐτοὺς ποὺ ἀγωνίσθηκαν νὰ θεμελιώσουν τὴν χριστιανικὴ πίστη μέσα σὲ δύσκολες ἐποχές. 

Κι ἐπειδὴ ἀμφισβητεῖται ἀπὸ πολλοὺς ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων, ἐμεῖς ἀποφασίσαμε νὰ ἀφιερώσουμε τὰ ΕΟΡΤΙΑ μας στὸν Μέγα Βασίλειο μὲ ὁμιλίες ἐκλεκτῶν ὁμιλητῶν, πού, ὅποιος τὶς παρακολουθήση, θὰ μυηθῆ σὲ πατέρες παλαιούς, τὰ θεμέλια τῆς πίστεώς μας. 

Καὶ ἡ δική σας παρουσία ἐδῶ σήμερα θὰ μᾶς δώση τὴν εὐκαιρία νὰ ἀποκομίσουμε κάτι ἐκλεκτὸ ἀπὸ τὸν Μεγάλο μας Ἅγιο.

Σᾶς καλοσωρίζουμε στὸν Ναό μας καὶ εὐχόμαστε καὶ σὲ σᾶς ποὺ καθημερινὰ κοπιάζετε ὑπὲρ τὸ δέον στηρίζοντας τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο, νὰ σᾶς δίνη δύναμη ὁ Θεὸς ὥστε νὰ ἀνταποκρίνεσθε στὴν δύσκολη καὶ εὐθυνοφόρα θέση στὴν ὁποία βρίσκεσθε καὶ νὰ χαίρεται καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ νὰ ἀπολαμβάνη αὐτὰ ποὺ ὁραματίζεται Σᾶς παρακαλῶ νὰ μεταφέρετε στὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπό μας, ἐσεῖς ἡ δεξιὰ χείρ του, τὸν σεβασμό μας, τὴν ἀγάπη μας, τὴν ὑπακοή μας καὶ νὰ τοῦ πεῖτε ὅτι τὰ πνευματικά του παιδιὰ έδῶ στὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο ἀγωνίζονται ὥστε τὸ ποίμνιο αὐτὸ νὰ πλησιάση τὸν Θεό μας καὶ μέσα ἀπὸ αὐτὲς τὶς λειτουργικὲς καὶ λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις».

Λαμβάνοντας τὸν λόγο ὁ π. Βαρνάβας δοξολόγησε τὸν Θεό μας γιὰ τὶς πολλὲς καθημερινές Του εὐλογίες καὶ εὐχαρίστησε τὸν π. Θεμιστοκλῆ, τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Συμβούλιο καὶ τοὺς πατέρες γιὰ τὴν εὐκαιρία ποὺ τοῦ δόθηκε, ἐξέφρασε καὶ τὴ χαρά του γιὰ τὴν παρουσία τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἁγίου Θεσπιῶν, ποὺ κι ἐκεῖνος ἐπιτελεῖπολὺ σημαντικὴ διακονία κοντὰ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο.

Εἰσερχόμενος στὸ θέμα του ξεκίνησε μὲ μαρτυρίες Πατέρων σχετικὰ μὲ τὴν προσωπικότητα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς τὸν χαρακτηρίζει «παιδείας ἁπάσης ἔμπλεων», ὁ δὲ Μ. Φώτιος «ἄριστον ἐν πᾶσι τοῖς αὐτοῦ λόγοις».

Ὑπῆρξε ὁ Μ. Βασίλειος, σχολιάζει ὁ π. Βαρνάβας, σοφὸς καὶ στὴν θύραθεν καὶ στὴν κατὰ Θεὸν σοφία καὶ ἄριστος στοὺς λόγους του, ποὺ ἀποτελοῦν χῶρο στὸν ὁποῖο καὶ ξεδιψοῦμε καὶ φωτιζόμαστε καὶ ἀναπαυόμαστε. Ἡ σοφία του γεννιέται καὶ ἀναδεικνύεται μέσα ἀπὸ τὴν βύθισή του στὰ βάθη τοῦ Θεοῦ συλλέγοντας τὸν πολύτιμο μαργαρίτη τῆς γνώσεως καὶ πλουτίζοντας τὸν κόσμο μὲ σοφία.

Ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἀναφέρει ὅτι μὲ τὶς προτροπές του ἄνοιξε τὶς ἀποθῆκες τῶν πλουσίων καὶ μοίρασε τροφὴ σὲ ὅσους πεινοῦσαν, χόρτασε μὲ ψωμὶ τοὺς φτωχοὺς καὶ γέμισε μὲ ἀγαθὰ τοὺς πεινασμένους.

Ὁ Μ. Βασίλειος, συνἐχισε ὁ π. Βαρνάβας, ἐμιμήθη τὸν ζῆλο τοῦ Πέτρου, τὸ νεῦρο τοῦ Παύλου, τῶν υἱῶν τοῦ Ζεβεδαίου τὴν μεγαλοφωνία. Ὅλων τῶν μαθητῶν ἐμιμήθη τὴν ἁπλότητα καὶ τὴν λιτότητα. Μιὰ μορφὴ, πάνω στὴν ὁποία «χεὶρ Κυρίου ἦν». 

Μὲ τὴν παρουσία τοῦ χεριοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ στὴν δική μας ζωὴ καὶ τὴν σημασία της συνέχισε ὁ π. Βαρνάβας τὴν ὁμιλία του. Ὁ Θεός, ἀνέφερε, ἁπλώνει τὸ χέρι Του σὲ κάθε ἄνθρωπο γιὰ νὰ μᾶς παρηγορήση, νὰ μᾶς στηρίξη, νὰ μᾶς σώση. Αὐτὸ τὸ χέρι μᾶς προστατεύει ἀπὸ τὶς ἀλλεπάλληλες δυσκολίες, ποὺ μᾶς πικραίνουν καὶ μᾶς φοβίζουν. 

Εἶναι τὸ χέρι ποὺ κρατᾶ τὰ σύμπαντα, ποὺ ἀγκάλιασε τὴν πανάχροντο Μάνα Του, ποὺ εὐλόγησε, θαυματούργησε, θεράπευσε καὶ ἐλευθέρωσεἀπὸ τὰ δεινά. Αὐτὸ τὸ χέρι μᾶς ὁδηγεῖ καὶ καθοδηγεῖ τὴν σκέψη μας, ὅταν θέλουμε νὰ ἀφήσουμε  τὸν ἑαυτό μας στὰ χέρια του. Σὲ δύο πράγματα μᾶς ὠθεῖ  τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ: στὴν πίστη καὶ στὴν συνάντηση μαζί Του. 

Στὴν συνέχεια ἀναφέρθηκε στὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποίο μποροῦμε νὰ καλλιεργήσουμε τὴν πίστη μας στὸν Θεὸ, μέσα σὲ μιὰ κοινωνία «συγκύπτουσα ἀπὸ τὴν ἁμαρτία», ὅπως χαρακτηριστικἀ εἶπε. Μέσα σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ὅλοι κοιτάζουν τὸ συμφέρον τους, τὸν ἐγωισμό καὶ τὶς ἐπιθυμίες τους. Σὲ μιὰ τέτοια κοινωνία δὲν μπορεῖς νὰ ἐμπιστευθῆς κανέναν. 

Ὅταν κανεὶς δὲν ἁπλώνει χέρι βοηθείας, δὲν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ διακρίνη ὅτι τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ εἶναι διαθέσιμο. Ὁ Μ. Βασίλειος προτείνει τοὺς ἑξῆς τρόπους γιὰ νὰ βλέπουμε τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ στὴν ζωή μας:

α)Τὴν διαρκῆ ἐνθύμηση τοῦ Θεοῦ 

β)Τὴν μὲ τὸν ἀγαθὸ λόγο καταστολὴ τῶν ἀσεβῶν λογισμῶν ποὺ ἐξεγείρονται  

   κατὰ τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ καὶ 

γ) Τὴν μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. 

Σ’αὐτοὺς ποὺ θεωροῦν τὸν Θεὸ αἴτιο τοῦ κακοῦ ὁ μέγας Ἱεράρχης ἀπαντᾶ ὅτι ὁ Θεὸς καταστρέφει τὸ κακό, τὸ κακὸ δὲν προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεὀ. 

Ὅλες οἱ φυσικὲςκαταστροφὲς καὶ οἱ ἀπώλειες ἀπὸ ὁποιαδήποτε αἰτία, γίνονται γιὰ τὸν σωφρονισμὸ αὐτῶν ποὺ ἐπιζοῦν. 

Ὁ Θεὸς μὲ δημὀσια μάστιγα σωφρονίζει τὴν παλλαϊκὴ κακία. Τὸ κυρίως κακὸ εἶναι ἡ ἁμαρτία καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν βούλησή μας.

Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἄν ἐμεῖς ζητοῦμε τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Ἡ διαπίστωση εἶναι ὅτι ἐμεῖς ἔχουμε ἀποξενωθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό. 

«Οἱ συμφιλιώσεις μὲ τὴν κακία εἶναι πράγματι βλαβερές», προσθέτει ὁ Μ. Βασίλειος. 

Ἄν κατανοήσουμε, υπογραμμίζει ὁ π. Βαρνάβας, ὅτι ἔχουμε ἀνάγκη τὸν Κύριο καὶ ὅτι ὅσα κακὰ συμβαίνουν στὴν ζωή μας δὲν προέρχονται ἀπὸ Ἐκεῖνον, τότε κάνουμε τὸ δεύτερο βῆμα, νὰ Τὸν συναντήσουμε.  Τόνισε ὅμως ὅτι ἡ διαδρομὴπρὸς τὴν συνάντηση αὐτὴ δὲν εἶναι ἀσυννέφιαστη. 

Περπατᾶμε σὲ μιὰ ὁμίχλη δυσκολιῶν, πτώσεων καὶ πειρασμῶν. Εἶναι ἕνας ἐπίπονος ἀγώνας. Ἡ συνάντηση αὐτὴ γίνεται μέσα ἀπὸ βροχὴ δακρύων, μέσα ἀπὸ τὴν συνοδεία φόβου καὶ πόνου, κάτω ἀπὸ τὸ βουητὸ τῶν ἀναστεναγμῶν. 

Μέσα στὸν σφοδρὸ ἄνεμο τῆς ἀπιστίας, μέσα στὸ χαλάζι τῆς ἀμφιβολίας, τῆς εἰρωνείας καὶ τῶν ὕβρεων προχωροῦμε πρὸς συνάντηση μὲ τὸν Κύριό μας. 

Ὁποιαδήποτε ἄλλη κατεύθυνση εἶναι καὶ ἄκαρπη καὶ ἄσκοπη. Προχωροῦμε εἰς πεῖσμα τοῦ διαβόλου, τοῦ συμβιβασμένου κόσμου, τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ μας, ποὺ μᾶς πολεμᾶ μὲ τὴν ραθυμία, τὴν ἀναβλητικότητα, τὴν δειλία, τὴν ἄγνοια. 

Ὅπλα μας στὸν ἀγώνα ἐναντίον αὐτοῦ ποὺ μᾶς φράζει τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας κατὰ τὸν Δαμασκηνό, εἶναι ἡ σύνεση καὶ ἡ ἐπιμονή. Ἐκεῖνος ποὺ προστρέχει στὸν Κύριο, δὲν χάνει τὸν σκοπὸ τῆς πορείας του. 

Ὁ Μ. Βασίλειος λέει ὅτι πολλοὶ προσέρχονται στὸν ἐνάρετο βίο, λίγοι ὅμως δέχονται τὸν ζυγό του, γιατὶ στοὺς βιαστὲς ἀνήκει ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 

Ὡς βία πρέπει νὰ ἐννοήσουμε, σύμφωνα μὲ τὸν Μ. Βασίλειο, τὴν καταπόνηση τοῦ σώματος ποὺ ὑπομένουν ἑκούσια οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, καθὼς ἀρνοῦνται τὰ δικά τους θελήματα καὶ τηροῦν ὅλες τὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ. 

Ἂν τρέξουμε καὶ Τὸν ἀναζητήσουμε, σημειώνει ὁ π. Βαρνάβας καταλήγοντας, θὰ εἰσπράξουμε τὸ μεγάλο δῶρο ποὺ εἶναι ἡ ζωντανὴ σχέση μὲ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. 

Κάνει ὅμως τὴν διαπίστωση ὅτι ἐμεῖς τρέχουμε νὰ ξεδιψάσουμε σὲ διάφορα πηγάδια. Πηγάδια γνώσεως, ὑλικῶν ἀγαθῶν, κοινωνικῶν ἐπαφῶν. Διψᾶμε γιὰ ἀγάπη, χαρά, ἀνάπαυση, ἐλπίδα. 

Αὐτὰ τὰ πηγάδια ὅμως ἔχουν πολλὰ λασπόνερα. Μᾶς ξεδιψοῦν ἐπιφανειακά, ἀλλὰ ταυτόχρονα μᾶς δηλητηριάζουν. Δὲν ξεδιψᾶμε στὰ θολὰνερά. Μόνο Ἕνας μπορεῖ νὰ μᾶς ξεδιψάσει ἀληθινὰ καὶ ὁλοκληρωτικά. Κι αὐτὸς ὀνομάζεται Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. 

Ἀκολούθησε Ἐνοριακὸ Ἀρχονταρίκι, ὅπου ὁ π. Βαρνάβας συνομίλησε μὲ τοὺς ἐνορίτες καὶ ἀπάντησε σὲ ἐρωτήματα.

Στὶς 8:00 μ.μ. ἔγινε τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ ἡ μονολόγιστη εὐχὴ. 

Τὴν ἡμέρα ἔκλεισε ἡ Ἱερὰ Παράκληση στὸν Ἅγιο Ἀπόστολο καὶ Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη τὸν Θεολόγο.