Την Κυριακή προ της Υψώσεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων λειτούργησε στον Ι. Ναό Αγίου Γεωργίου Ταύρου πλαισιωμένος από τον εκλεκτό προϊστάμενο του Ναού Αρχιμ. Χριστοφόρο Καμπίτση.
Η αποστολική περικοπή της ημέρας έδωσε αφορμή για το κήρυγμα.
1. Στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία, είπε ο Σεβασμιώτατος παίρνοντας ακριβώς αφορμή από το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας, είχε προκύψει ενα θέμα: Αν οι πιστοί έπρεπε να εφαρμόζουν τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου ή όχι.
Υπήρχαν οι "συντηρητικοί " πιστοί,που επέμεναν να εφαρμόζουν αυτές τις διατάξεις. Αυτοί προέρχονταν κυρίως από τους εξ Ιουδαίων Χριστιανούς. Και υπήρχαν και οι φιλελεύθεροι, που δεν ακολουθούσαν αυτές τις διατάξεις. Αυτοί ήσαν οι εξ εθνών πιστοί.
Το θέμα αυτό,που χώριζε τότε τους πιστούς,δεν υπάρχει πιά. Η Αποστολική Σύνοδος τότε αποφάσισε οριστικά ότι οι πιστοί δεν υποχρεούνται να εφαρμόζουν τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου.
Πάντοτε όμως έχουμε πιστούς συντηρητικούς και φιλελεύθερους ή " προοδευτικούς " όπως θα τους χαρακτηρίζαμε σήμερα.
2. Οι συντηρητικοί λένε : το παλαιό είναι δοκιμασμένο, το νέο είναι επικίνδυνο.
Οι φιλελεύθεροι λένε : το παλαιό είναι ξεπερασμένο, το νέο σημαίνει πρόοδο.
Και οι δύο κάνουν λάθος. Ο χρόνος δεν είναι κριτήριο αξιολογήσεως των πραγμάτων.
Στην Εκκλησία υπάρχουν τα αναλλοίωτα στοιχεία και τα εποχικά. Σφάλλουν οι φιλελεύθεροι, όταν θέλουν να αλλοιώσουν ή να καταργήσουν τα αναλλοίωτα - δόγμα, ήθος ( η βιωμένη πίστη γεννά το ήθος ) - και σφάλλουν οι συντηρητικοί, όταν δίνουν στα εποχικά στοιχεία αιώνιο κύρος.
Παράδειγμα: Η διδασκαλία του Ευαγγελίου είναι αναλλοίωτη. Όμως η γλώσσα μπορεί να αλλάζει. Αυτό το αυτονόητο σήμερα, στις αρχές του 20ού αιώνος, προκάλεσε μεταξύ πιστών συγκρούσεις, επενέβη ο στρατός και υπήρξαν οκτώ νεκροί και εβδομήντα τραυματίες. Τα λεγόμενα "ευαγγελικά".
Άλλο παράδειγμα : Μέσα στο Ευαγγέλιο και μάλιστα στις επιστολές του Απ. Παύλου υπάρχουν συμβουλές ,που εκφράζουν τους κανόνες ευπρεπείας της εποχής εκείνης,που δεν ισχύουν σήμερα. Όπως το θέμα της κώμης των ανδρών ή της εμφανίσεως των γυναικών.
Ο Ιερός Φώτιος τονίζει "εν οις ουκ έστι πίστις το αθετούμενον,ούτε τους φύλακας αδικείν, ούτε τους μη παραδεξαμένους παρανομείν, ορθώς αν τις κρίνειν οιδώς διορισαιτο ". Μόνον όταν "αθετείται η πίστις " μένουμε ανυποχώρητοι !
3. Ας προσέξουμε, λοιπόν! Ας μη καταδικάζουμε τους άλλους, που έχουν μιά διαφορετική άποψη και μάλιστα για θέματα δευτερεύοντα και επουσιώδη.
Γιατί τότε κινδυνεύουμε να παρασυρθούμε απο τον θρησκευτικό φανατισμό. Να γίνουμε υπερασπιστές του Θεού. Ο Θεός όμως δεν χρειάζεται αυτόκλητους δικηγόρους. Αρκεί να καταθέτουμε με την ζωή μας την μαρτυρία μας. Ας μη γινόμαστε κήνσορες και δικαστές των πάντων.
"Αληθεύοντες εν αγάπη" (Εφεσίους δ, 15) μας παραγγέλει ο Απ. Παύλος.
Ούτε αλήθεια χωρίς αγάπη, πού οδηγεί σε καταδικαστέους φανατισμούς, ούτε αγάπη χωρίς αλήθεια, που οδηγεί σε ανεπίτρεπτους συμβιβασμούς.
Απάντηση είναι η "καινή κτίσις" όπως μας λέγει σήμερα ο Απόστολος.
Αν ενσωματωνόμαστε στον Χριστό και στην Εκκλησία, ανθεί μέσα μας η καινή κτίσις.
Τότε ο άνθρωπος γίνεται Χριστοφόρος και Θεοφόρος. Δεν φιλονικεί. Αλλά με την ζωή του ακτινοβολεί.
