Την Κυριακή προ της Υψώσεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης Πετραλώνων πλαισιωμένος από του ιερείς του Ναού.

Στο κήρυγμά του πήρε αφορμή από το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας.

1. «Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω Σταυρώ του Χριστού» ( Γαλ. στ´14 ).

Παράδοξο να καυχιέται ο Απ. Παύλος για ένα ξύλο κατάρας,που πάνω του σπαρτάρησαν πλήθος κατάδικοι,ένοχοι και αθώοι.

Όμως με τον Χριστό το ξύλο της κατάρας έγινε ξύλο ευλογίας. Η αισχύνη έγινε τιμή. Ο Σταυρός του Χριστού απέκτησε λάμψη και μεγαλείο αιώνιο. Έφυγε η αισχύνη.

Την διαδέχθηκε η αίγλη! Και έγινε ένας παράδοξος διαχωρισμός. Χωρίστηκε η αίγλη από τον ονειδισμό. Οι άνθρωποι κράτησαν την αίγλη και απώθησαν τον ονειδισμό.

«Ουδείς νυν αισχύνεται τούτο,αλλά πάντες τούτω καλλωπιζόμεθα μάλλον ή στεφάνοις και διαδήμασι και μυρίων μαργαρητών περιβολαίς».(Κανείς δεν ντρέπεται για το σταυρό, αλλά τον θεωρούμε στολίδι πολύτιμο) (Ι.Χρυσόστομος).

2. Τον κάναμε τον Σταυρό επιστήθιο κόσμημα. Έγινε παράσημο. Σύμβολο τιμής και κοσμικής διακρίσεως. Και έφθασε το σύμβολο της θυσίας να γίνει σύμβολο κοσμικής δόξας.

Και ίσως κανείς μας από όσους φέρουμε τον Σταυρό με καύχηση δεν σκέφτεται ότι είναι σύμβολο αγώνων, κινδύνων και θυσίας.

Καμία «θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα» (Ρωμ. η ´ 35) δεν επαπειλεί τους σημερινούς σταυροφόρους.

Σήμερα ο Σταυρός έγινε σήμα ασφάλειας και κοσμικής αποκαταστάσεως. Δεν είναι ικρίωμα οδύνης, αλλά θρόνος αγαλλιάσεως.

3. Σήμερα ο Απόστολος Παύλος παραμονές της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού μάς δίνει ένα μήνυμα: Στις εποχές της καταπτώσεως, που ζήτε, υψώστε μάς λέγει, τις αρετές, που συμβολίζει ο Σταυρός.

Να θυμηθούμε το πνεύμα της θυσίας. Να νοιώθουμε καύχημά μας κάποιους χλευασμούς,ίσως, που θα υποστούμε δια Χριστόν.

Να φέρουμε με καύχηση τον «ονειδισμό» του Χριστού, ανεπηρέαστοι από το πνεύμα και την νοοτροπία του συγχρόνου κόσμου.

4. Γιατί πολλές φορές αντιμετωπίζονται οι πιστοί,αν όχι με περιφρόνηση, αλλά με συγκατάβαση. Μας θεωρούν αφελείς,που στην εποχή μας ακόμη μιλάμε για σταυρό και Χριστό.

Δυστυχώς όμως ο σύγχρονος άνθρωπος στην εν πολλοίς απόχριστιανικοποιημένη εποχή μας, παρά τα μεγάλα επιτεύγματα και τα μεγάλα λόγια, βυθίζεται συνεχώς και περισσότερο στην ανία, στην απόγνωση, στο εσωτερικό κενό, στην μοναξιά και στην δυστυχία. Γι' αυτό εμείς ας μη λυγίσουμε!

«Εξερχόμενοι προς αυτόν έξω της παρεμβολής,τον ονειδισμόν αυτού φέροντες» (Εβρ. ιγ 13 ).

Και ας καυχώμαστε για τον Σταυρό του Χριστού, ανεπηρέαστοι από την εκκοσμικευμένη εποχή μας.

Αυτόν τον ονειδισμό και τον σταυρό του Χριστού μέχρι θυσίας της ζωής των έφεραν ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης και οι συν Αυτώ Αρχιερείς, που τιμάμε σήμερα την μνήμη τους και πολύ δικαιολογημένα η Εκκλησία τους κατάταξε μεταξύ των Αγίων και μαρτύρων.

Και αυτοί σήμερα μας βροντοφωνάζουν: «είπερ συμπάσχομεν» με τον Χριστό και χάριν του Χριστού «και συνδοξασθώμεν» (Ρωμ. η ´ 17).