Στον πανηγυρίζοντα Ι. Ναόν Αγ. Σοφίας Ταύρου χοροστάτησε κατά τον Εσπερινό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων πλαισιωμένος από τον Πρωτοσύγκελλο Αρχιμ. Βαρνάβα Θεοχάρη, τον εκλεκτό προϊστάμενο Πρωτοπρ. Γεώργιο Δημητριάδη και ιερείς συμπανηγυριστές.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος ξεκίνησε με την φράση:
Η ζωή χωρίς Χριστό είναι θάνατος. Ενώ ο θάνατος με τον Χριστό και χάριν του Χριστού είναι ζωή!
Αυτήν την μεγάλη αλήθεια την πίστευαν και την επιβεβαίωσαν με το μαρτύριό τους οι εορταζόμενες σήμερα Άγιες: Η Πίστη, η Ελπίδα και η Αγάπη και η μητέρα τους Αγ. Σοφία.
1. Η ζωή χωρίς Χριστό είναι θάνατος.
Μα δεν ζουν οι άνθρωποι,που αγνοούν τον Χριστό ή αδιαφορούν για τον Χριστό ; Βεβαίως ζουν. Επιβιώνουν βιολογικά. Όμως,όταν η Εκκλησία ομιλεί για ζωή, εννοεί ζωή στην πληρότητά της.
Ζωή δηλ.που ο άνθρωπος θα την απολαμβάνει σε μια κατάσταση εσωτερικής πληρότητας,ισορροπίας και ανέσεως. Αλλά και σε αρμονία με τους άλλους ανθρώπους και το περιβάλλον γύρω του.
Ζωή δηλ.για την Εκκλησία δεν σημαίνει απλή επιβίωση. Δεν σημαίνει απλώς ύπαρξη,αλλά συνύπαρξη με τον Θεό και τον άνθρωπο.
Σημαίνει κοινωνία του κτιστού με το Ακτιστο. Του ανθρώπου με τον Θεό και τον άνθρωπο εν Χριστώ.
2. Συμβαίνει αυτό; Κάθε άλλο! Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν συμβιώνουν. Απλώς επιβιώνουν. Δεν ζουν σε σχέση, αλλά σε σχάση.
Η ζωή όμως βρίσκεται στην σχέση, όχι στο χωρισμό,στην διαίρεση , στην σχάση.
Γι' αυτό και ζουν σε μια κατάσταση εσωτερικής συγχύσεως, άγχους, αγωνίας,ανασφάλειας. Δεν ξέρουν «τί τέξεται η επιούσα». Τί τους ξημερώνει.
Και μη έχοντας πού να στηριχθούν, πνίγονται, πολλές φορές, στην απαισιοδοξία, στην απελπισία και στην κατάθλιψη.
Αυτή είναι η χωρίς Χριστό ζωή πολλών ανθρώπων σήμερα. Και η κατάσταση αυτή αντανακλά και στους άλλους ανθρώπους γύρω τους και στο περιβάλλον γενικότερα.
3. Θα ήθελα,όμως,η εορτή να μάς οδηγήσει και σε κάποιες άλλες σκέψεις. Πώς οι νεαρές εκείνες κόρες,παιδούλες σχεδόν, έδειξαν τέτοιο ηρωϊσμό κυριολεκτικά;
Η Μητέρα τους, η Αγ. Σοφία, μαζί με το μητρικό της γάλα είχε διαποτίσει τις καρδιές τους με την αγάπη και την πίστη στο Χριστό.
Σήμερα παραπονούμεθα για την παραβατικότητα των ανηλίκων. Όμως διερωτηθήκαμε πώς οι σύγχρονοι γονείς διαπαιδαγωγούν τα παιδιά τους;
Προσπαθούν, βέβαια, να τα εξοπλίσουν με όσο το δυνατόν περισσότερα εφόδια. Όμως Χριστό τους δίνουν; Αλλά χωρίς Χριστό όλα δυστυχώς μηδενίζονται κάποτε. Ας προβληματισθούμε.
