Την Κυριακή των Αγίων Πάντων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο, προέστη της Θ. Λειτουργίας και εκήρυξε τον θ. Λόγον στο πυκνό εκκλησίασμα, στον πανηγυρίζοντα Ι. Ναό των Αγ. Πάντων Καλλιθέας.

Τον πλαισίωσαν οι ιερείς του Ναού.

Στην περικοπή της προς Εβραίους Επιστολής,που ακούσαμε, είπε ο Σεβασμιώτατος, αναφέρονται τα κατορθώματα των Αγ. Πάντων της Προ Χριστού εποχής, των Αγίων δηλ. της Π. Διαθήκης.

Όμως επειδή τα κατορθώματα αυτά τα επέτυχαν και οι μετά Χριστόν άγιοι πάντες, γι´αυτό ορίστηκε να διαβάζεται σήμερα αυτή η περικοπή.

1. Από τα πολλά κατορθώματα,που αναφέρονται στην Επιστολή θα υπογραμμίσουμε τρία,που επέτυχαν οι Άγιοι Πάντες «διά της πίστεως»:

«Κατηγωνίσαντο Βασιλείας»
«Ειργάσαντο δικαιοσύνην»
«Επέτυχον επαγγελιών».

Αν θέλαμε να χαρακτηρίσουμε τις τρείς αυτές φράσεις θα λέγαμε : ηρωϊσμός, συνέπεια ζωής,τελικός θρίαμβος.

2. Ο ηρωϊσμός είναι βασικό χαρακτηριστικό της γνήσιας πίστεως. Αδύνατοι και χλιαροί και άτονοι δεν έχουν θέση στην στρατιά των Αγίων.

Οι Αγιοι Πάντες είχαν την συνείδηση ότι «ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως»! (Β Τιμ. α,7).

Έτσι αντιμετώπισαν μαρτύρια φρικτά. Θηριομάχησαν,όρθωσαν το ανάστημά τους μπροστά σε Βασιλείς και ηγεμόνες,που τους ζητούσαν να αρνηθούν τον Χριστό.

Νέοι, γέροι, παιδιά, άνδρες, γυναίκες, πλούσιοι, φτωχοί, αξιωματούχοι και απλοί άνθρωποι.

Ένα κοινό χαρακτηριστικό είχαν: το ηρωϊκό φρόνημα.

3. Έχουμε ακούσει,βέβαια πολλά για τον ηρωϊσμό νέων Μαρτύρων, όπως του Αγ. Γεωργίου,του Αγίου Δημητρίου και άλλων. Αλλά έχουμε και υπέργηρους μάρτυρες - ήρωες.

«Αφήστε με να με αλέσουν τα δόντια των θηρίων,για να ευρεθώ καθαρός άρτος του Χριστού», έλεγε ο γέρων Ιγνάτιος Αντιοχείας καθώς τον οδηγούσαν στην Ρώμη, για να τον ρίξουν στα θηρία του Κολοσσαίου.

Και όταν ζήτησαν από τον υπέργηρο ιερέα άγιο Χαράλαμπο, να αρνηθεί τον Χριστό, απάντησε με νεανικό θάρρος: Τόσα χρόνια υπηρετώ τον Χριστό και δεν με λύπησε και μου ζητάτε να τον αρνηθώ;

Βασανίστηκε σκληρά και αποκεφαλίστηκε σε ηλικία 113 ετών!

4. Και μετά τον ηρωϊσμο έρχεται η συνέπεια. Ο πιστός δεν ομολογεί τον Χριστό με τα λόγια μόνο,αλλά και με την ζωή του. Αυτό ας μη το ξεχνάμε !

«Ειργάσαντο δικαιοσύνην» τονίζει η Επιστολή. Η λέξη δικαιοσύνη στην Αγ. Γραφή έχει πολύ ευρύτερη έννοια από αυτήν που της δίνουμε σήμερα.

Δικαιοσύνη σημαίνει την πληρότητα των αρετών. Και ο δίκαιος άνθρωπος είναι ο ενάρετος,ο άνθρωπος του Θεού. Αυτός,που αγωνίζεται,ώστε η ζωή του να είναι σύμφωνη με την πίστη του.

Στα διλήμματα της ζωής να μη διαλέγει την εύκολη λύση,αλλά την σύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Και αυτό προϋποθέτεει κάποτε θυσία. Χρειάζεται δύναμη ψυχής,που αντλεί ο πιστός από τον Χριστό.

5. Οι Μάρτυρες θυσίασαν την ζωή τους χάριν του Χριστού. Από εμάς ζητείται να ζήσουμε όπως θέλει ο Χριστός.

Έτσι,όπως οι Άγιοι Πάντες «επέτυχον επαγγελιών» και εμείς οι σημερινοί πιστοί δεν θα επιτύχουμε μόνο μια παροδική ευτυχία σ ´αυτήν την ζωή,αλλά θα κατακτήσουμε την αιώνια ευτυχία. Θα επιτύχουμε « επαγγελίαν ζωής της νυν και της μελλούσης» !

Και η ζωή μας στην γη θα έχει την ευλογία του Θεού κα θα μάς περιμένει ο Χριστός στην αιώνια ανοιχτή αγγαλιά Του!