Στην σημερινή αποστολική περικοπή (Β Τιμόθ. δ, 5 - 8) σε τρείς μικρές προτάσεις περικλείεται όλη η ζωή, η εποποιία της ζωής, του Απ. Παύλου.

Καθώς ο Απόστολος βλέπει το τέλος να πλησιάζει,τον θάνατο να εγγίζει,καθώς βρίσκεται στις φυλακές της Ρώμης,παραδίδει τις υποθήκες του.

Κάνει ένα σύντομο απολογισμό της περιπετειώδους ζωής του και μέσα σε τρεις γραμμές περικλείει ολόκληρη την κόσμοϊστορική δράση του.

α. «Τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι». Η ζωή του ήταν ένας «καλός αγών». Σε αυτές τις δύο λέξεις περικλείει όλη την τραχύτητα, αλλά και την ευλογία της χριστιανικής ζωής.

Η ζωή του,όπως και κάθε πιστού,είναι ένας αγώνας. Όχι όμως οποιοσδήποτε αγώνας. Διότι μπορεί για κάποιους η ζωή να είναι αγώνας,για να κατακτήσουν αξιώματα, να συγκεντρώσουν χρήματα,να τρυγήσουν τις λεγόμενες «χαρές της ζωής».

Τίποτα από αυτά δεν εκφράζει τον αγώνα του πιστού. Αυτός ο αγώνας είναι «καλός». Είναι ένας αγώνας τραχύς,αλλά μεγαλειώδης. Είναι ένας αγώνας ανηφορικός,που όμως « απάγει εις την ζωήν»! (Ματθ. ζ, 14).

β. «Τον δρόμον τετέλεκα». Έφερα τον δρόμο «εις αίσιο πέρας». Όργωσε τον κόσμο. Πώς; «εν κοπώ και μόχθω,εν αγρυπνίαις πολλάκις, εν λιμώ και δίψει, εν νηστείαις πολλάκις, εν ψύχει και γυμνότητι» (Β Κοριν. ια, 27).

Και αυτός, που ετέλεσε το ασύλληπτο αυτό κατόρθωμα, καλεί τους πιστούς να διανύσουν τον δικό τους δρόμο.

Αυτόν, που χάραξε το χέρι του Θεού για τον καθένα μας. Τον προσωπικό μας δρόμο. Που όμως οδηγεί στον κοινό σκοπό.

Οι δρόμοι είναι πολλοί. Τόσοι όσοι και οι άνθρωποι. Το τέρμα ένα: Ο Χριστός. Αρκεί στην πορεία μας να κρατάμε την δάδα της πίστεως.

γ. «Την πίστιν τετήρηκα». Ατρόμητος ο μεγάλος λαμπαδηφόρος των Εθνών μπροστά στο ξίφος του δημίου, παραδίδει τον πυρσό της πίστεως στους Χριστιανούς των αιώνων, που έρχονται.

Γνώριζε ότι η «τήρησις» της πίστεως είναι έργο δυσχερέστατο.

Είναι το επιστέγασμα των δύο άλλων κατακτήσεων. Του «αγώνος του καλού» και του δρόμου, που πρέπει να «τελέσωμεν». Χωρίς όμως την τήρηση της πίστεως αποβαίνουν μάταιοι ο «αγώνας» και ο «δρόμος».

Και χωρίς να προηγηθούν ο αγώνας και ο δρόμος, είναι αδύνατον να τηρηθεί η γνήσια πίστη.

Αγώνας, δρόμος, πίστη! Οι τρείς μεγάλες υποθήκες του Απ. Παύλου. Τρία αιώνια συνθήματα, που προβάλλει αδιάκοπα η Εκλησία.

Αν θέλουμε να κατακτήσουμε κι εμείς τον «της δικαιοσύνης στέφανον»!