Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης
Έχει δημοσιογραφικό ενδιαφέρον μία ευχετήρια επιστολή ενός πρωτοσυγκέλλου προς τους συνεφημερίους του;
Στην περίπτωση του πρωτοσυγκέλλου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών ίσως έχει.
Όλοι οι μητροπολίτες και οι πρωτοσύγκελλοι συνηθίζουν την περίοδο των γιορτών να στέλνουν ευχές στους κληρικούς τους.
Όταν όμως αυτές οι ευχές είναι γραμμένες στο χέρι και περιέχουν ιδιαίτερα θερμά λόγια προς τους κληρικούς, τότε δεν μπορούμε παρά να το επισημάνουμε.
Παρά την ευθύνη της θέσης του, παρά τον περιορισμένο χρόνο που έχουν όλοι οι πρωτοσύγκελλοι την περίοδο των γιορτών ο π. Συμεών Βολιώτης έγραψε ένα γράμμα με θερμά λόγια προς τους κληρικούς με τους οποίους συνεργάζεται.
Χωρίς ύφος δεσπότη, ένα γράμμα που το χαρακτηρίζει το ταπεινό ύφος και το ευχαριστώ που εκφράζει σε όλους τους κληρικούς που με κόπο κάνουν τη δουλειά τους.
Δείγμα ότι μερικές φορές ο "προϊστάμενος" πρέπει να αναγνωρίζει που ήταν μέχρι πριν μερικά χρόνια και πώς χωρίς τον απλό παπά το μεγάλο έργο της Εκκλησίας δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί.
Δεν είναι δουλειά μας να παινέψουμε κανέναν πρωτοσύγκελλο ή μητροπολίτη μέσα από αυτές τις γραμμές.
Με την ευκαιρία αυτή μόνο επισημαίνουμε πως μερικές φορές οι ανώτεροι στην ιεραρχία πρέπει να λένε έστω ένα "ευχαριστώ" στους κληρικούς τους που με τόσο κόπο - ειδικά τα τελευταία χρόνια της κρίσης - έχουν δώσει τον καλύτερο εαυτό τους και έχουν απέναντί τους πολλές φορές όχι μόνο τα σχόλια των εχθρών της Εκκλησίας, μα και, ενίοτε, έναν "δεσπότη" που δεν αναγνωρίζει την προσπάθεια των παιδιών του.
Μακάρι από την επόμενη χρονιά και άλλοι μητροπολίτες και πρωτοσύγκελλοι να αναγνωρίσουν τον κόπο των κληρικών τους.