Την Κυριακή των Βαΐων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλλιθέας, πλαισιωμένος από τον δραστήριο προϊστάμενο Αρχιμ. Σισώη Σκάρκο και τον συνεφημέριό του Πρωτοπρ. Αθανάσιο Ηλιόπουλο.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από την αποστολική περικοπή της ημέρας και μάλιστα από τον στίχο:
1. «Εν παντί τη προσευχή και τη δεήσει μετά ευχαριστίας τα αιτήματα υμών γνωριζέσθω προς τον Θεόν» ( Φιλιπ. δ´6 ).
Παράδοξα ακούγεται,είπε ο Σεβασμιώτατος, η προτροπή αυτή του Απ. Παύλου προς τους Φιλιππισίους. Τους συμβουλεύει να γνωστοποιούν με την προσευχή τα αιτήματά τους προς τον Θεόν.
Και αμέσως γεννάται το ερώτημα: Μα ο Παντογνώστης Θεός περιμένει να του γνωστοποιήσουμε τα αιτήματά μας; Δεν τα γνωρίζει; Ο Θεός γνωρίζει καλλίτερα από μάς τις ανάγκες μας. Η προτροπή εμάς αφορά.
Εμείς έχουμε ανάγκη σε κάποιον να ανοίξουμε την καρδιά μας και να μιλήσουμε για τις ανάγκες μας. Μάς λέει, λοιπόν, ο Απόστολος ότι ο Θεός είναι για όλους μας ένα μόνιμο Σύ. Πρόθυμος πάντα να μάς ακούει.
2. Όμως λένε ορισμένοι δεν θα ήταν καλλίτερα ο άνθρωπος να ανασυντάσσει τις δυνάμεις του και να αντιμετωπίζει μόνος του τις διάφορες καταστάσεις αντί να περιμένει βοήθεια από τον ουρανό;
Μήπως δηλ.η προσευχή μάς απομακρύνει από την ζωή και την πραγματικότητα και μάς δημιουργεί ψευδαισθήσεις αναθέτοντας στον Θεό,ό,τι εμείς θα έπρεπε να κάνουμε;
Απεναντίας η προσευχή εμπνέει τον άνθρωπο να αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης του για την ζωή του και τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει. Δεν εκτοπίζει η ενέργεια του Θεού την δραστηριότητα του ανθρώπου.
Τα σταυρωμένα χέρια της προσευχής δεν είναι στάση παθητική, αλλά κατ´εξοχήν αγωνιστική.
3. Στην προσευχή συνειδητοποιούμε τί δεν έχει γίνει ακόμα και τί πρέπει να γίνει «δι ´ημών». Δεν ακυρώνει η βοήθεια του Θεού την ενέργεια του ανθρώπου. Απεναντίας είναι φωτισμός και τόνωση για ενέργεια.
Είναι «απέραντος εργασία, αρετών πηγή, νου φωτισμός, έσοπτρον προκοπής,απογνώσεως πέλυξ» ( Ιωάννης της Κλίμακος ). Είναι πέλεκυς,που αποκόπτει την απόγνωση και μάς γεμίζει αισιοδοξία.
Η προσευχή,βέβαια,όχι σαν μια εκτέλεση ενός θρησκευτικού καθήκοντος, αλλλά σαν μια συγκλονιστική συνάντηση με Εκείνον, που είναι το φοβερό και γοητευτικό μυστήριο! - mysterium tremendum et fascinosum -.
Είναι μια εναπόθεση του εαυτού μας στα χέρια του Θεού.
4. Ακόμη είναι λάθος να νομίζουμε ότι με την προσευχή μεταβάλλεται η θέληση του Θεού. Αυτή είναι αμετάβλητη. Η δική μας θέληση μεταβάλλεται με την προσευχή.
Έτσι με τις επιθυμίες,τις επιδιώξεις και τις ανάγκες μας παραδινόμαστε στην θέληση του Θεού. «Ουχ ως εγώ θέλω, αλλ' ως σύ» (Ματθ. κστ´ 39), ήταν και η κατάληξη της προσευχής του Χριστού στην Γεθσημανή.
Μια τέτοια προσευχή είναι « νεύρον ψυχής». Εμείς κάνουμε ό,τι πρέπει και μπορούμε και ο Θεός συμπληρώνει τα «ελλείποντα»,όταν και όπως Εκείνος γνωρίζει. Μια τέτοια προσευχή αποβαίνει πηγή δυνάμεως.
Απαραίτητη στους αγώνες μας. Και τότε « η ειρήνη του Θεού - όπως μάς λέει σήμερα ο Απ. Παύλος - η υπερέχουσα πάντα νουν φρουρήσει τας καρδίας υμών και τα νοήματα υμών εν Χριστώ Ιησού» (εν.αν. στ. 7).
Τέλος κατά την Απόλυση ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε όλοι να υποδεχτούμε στην καρδιά μας και στα σπίτια μας τον Χριστό και να βιώσουμε την Μ. Εβδομάδα,για να πανηγυρίσουμε και την Ανάσταση.
Σημειωτέον ότι παρών στο εκκλησίασμα και ο Δήμαρχος Καλλιθέας κ. Δημήτριος Κάρναβος με μέλη του Δήμοτ. Συμβουλίου.
