Την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της πρώτης Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Αγ. Νικολάου Καλλιθέας, πλαισιωμένος από του εφημερίους του Ναού Αρχιμ. Παύλο Μπαραμπούτη, Πρωτοπρ. Ηλία Μαρκαντώνη και Πρωτοπρ. Γεώργιο Παπαθεοδώρου.
Αφορμή για το κήρυγμά του πήρε από την αποστολική περικοπή της ημέρας και μάλιστα από τον στίχο:
1. «Συ δε παρακολουθηκάς μου ...τη υπομονή, τοις διωγμοίς,τοις παθήμασι» γράφει στον μαθητή του Τιμόθεο ο Απ.Παύλος, καλώντας τον να μιμηθεί την υπομονή του,που έδειξε στους διωγμούς και στα παθήματά του.
Η υπομονή είναι μια αρετή,που όλο και περισσότερο σπανίζει σήμερα μέσα στην αγχώδη εποχή μας. Σήμερα που όλοι τρέχουμε,όλοι βιαζόμαστε,όλοι αγωνιάμε.
Γι' αυτό δεν είναι άσκοπο να πλησιάσουμε αυτήν την πολύ πρακτική και πολύ χρήσιμη αρετή ή μάλλον στάση ζωής. Γιατί υπομονή δεν απαιτείται μόνο μπροστά στους πόνους,τις δυσκολίες, τις θλίψεις,αλλά είναι μια γενική στάση ζωής.
Σ'αυτην την χρονική και περατή ζωή μας παρουσιάζεται κάθε τόσο μια ένταση ανάμεσα σ'αυτό που υπάρχει και σ'αυτό που θα θέλαμε να υπάρχει.
Ανάμεσα σ'ό,τι πραγματοποιήθηκε και σ'ό,τι απομένει να πραγματοποιηθεί. Ανάμεσα σ'αυτό που έχουμε και σ' αυτό που θα θέλαμε να επιτύχουμε. Η υπομονή είναι εκείνη,που μετριάζει και κάνει υποφερτή την ένταση.
2. Η υπομονή έχει πολλές εκφάνσεις. Υπομονή με ορισμένες καταστάσεις, γεγονότα,περιβάλλον,που είναι δεδομένα.Τα αντιμετωπίζουμε ρεαλιστικά και δυναμικά. Αυτό σημαίνει υπομονή. Ακόμα χρειαζόμαστε υπομονή με τον εαυτό μας.
Όταν π.χ. πρέπει να αποδεχθούμε ορισμένα στοιχεία του εαυτού μας,που δεν μάς αρέσουν, αλλά και που δεν αλλάζουν. Αλλιώς θα οδηγηθούμε σε μια συνεχή μεμψιμοιρία και σε συμπλέγματα κατωτερότητας ,που τραυματίζουν την ψυχική μας υγεία. Η όταν βλέπουμε ότι η πνευματική μας πρόοδος γίνεται με πολύ αργό ρυθμό.
3. Ακόμη χρειάζεται υπομονή με το μέλλον, που είναι αβέβαιο ή και απειλητικό κάποτε. Όμως η εμπιστοσύνη στον Θεό μάς στηρίζει, γιατί γνωρίζουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να συμβεί αν ο Θεός δεν το επιτρέψει.
«Εάν και πορευθώ εν μέσω σκιάς θανάτου,ου φοβηθήσομαι κακά,ότι συ μετ ´εμού ει» λέει ο Ψαλμωδός (ψαλ. 22, 4 ). Υπομονή με τους ανθρώπους, που έχουν, όπως και εμείς ελαττώματα, που πρέπει με υπομονή να αντιμετωπίζουμε. Υπομονή στις θλίψεις,στα προβλήματα,στις αντιξοότητες, στον πόνο, στην ασθένεια, στο θάνατο.
4. Όλα αυτά, συνήθως, σαν την σμίλη του καλλιτέχνη θέλουν από την άμορφη, πολλές φορές, μάζα του εσωτερικού μας κόσμου, να δημιουργήσουν ένα καλλιτέχνημα. Όταν, βέβαια, αντιμετωπιστούν με υπομονή και εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού.
Μπορεί να ρωτήσει το κλήμα τον αμπελουργό γιατί με κλαδεύεις; Πονάω. Σε κλαδεύω,για να σε καλλιεργήσω. Και ο Θεός ό,τι επιτρέπει στη ζωή μας είναι «επί το συμφέρον» ( Εβρ. ιβ, 10 ). Ας μάς εμπνέει,λοιπόν, η υπομονή των Αγίων και των Μαρτύρων.
Η υπομονή του Θεού με μας τους ανθρώπους. «Δι'υπομονής» λοιπόν «τρέχωμεν τον προκείμενον ημίν αγώνα» (Έβρ. ιβ, 1) μάς προτρέπει και ο Απόστολος. Και ο αγώνας είναι πολύπλευρος και πολυμέτωπος.
Γι ' αυτό «υπομονής έχετε χρείαν» (Έβρ. Ι, 36) μας παραγγέλλει ακόμη ο Απόστολος. Όμως μάς βεβαιώνει ο Κύριος: «ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται». (Ματθ. ιδ, 13). Ο άνθρωπος της υπομονής πάντοτε νικά!
Ακολούθησε η δεύτερη Θ. Λειτουργία από τον προϊσταμενο του Ναού Αρχιμ. Νικόλαο Κλάδη.
