Με πρόσκληση του Πρωτοπρ. Εμμανουήλ Ραπτάκη και την άδεια του οικείου Μητροπολίτου Σεβασμιωτάτου Νικαίας κ. Αλεξίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας, στον Ι. Ναό Αγ. Γεωργίου Νικαίας, μετέχοντας στην Πανήγυρη της Αγ. Αναστασίας, που οργανώνουν κατ´ έτος οι εκ Χροσκιοϊ Μαγνησίας Μ. Ασίας καταγόμενοι εκ πάππων και γονέων, όπου υπήρχε περίφημο Προσκύνημα της Αγίας.

Παρενθετικώς αναφέρομεν ότι και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας είναι παιδιόθεν και μέχρι σήμερα ενορίτης του Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου,μικρασιατικής καταγωγής.

Ο αδελφός τού πάππου του εκ πατρός Οικονόμος Βασίλειος Καθρεπτίδης υπήρξε εκ των κτητόρων και πρώτων εφημερίων του Ναού και ο εκ μητρός πάππος του εκ των πρώτων επιτρόπων, αργότερα δε και ο πατέρας του, Διδάσκαλος Θεόδωρος,απόφοιτος της Ιερατικής Σχολής Καισαρείας, Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου (Ζιντζίντερε) Μ. Ασίας.

1. Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Κορωνείας, αφού είπε επιγραμματικά ορισμένα από τον βίο της Αγ. Αναστασίας, τόνισε ιδιαιτέρως το θάρρος και την αγάπη της, αναφέροντας χαρακτηριστικά:

α. Θάρρος. Εισχωρεί με κίνδυνο της ζωής της στις φυλακές, για να περιποιηθεί τους Μάρτυρες.

Τελικώς αποκαλύπτεται και οδηγείται και εκείνη στο μαρτύριο και στο θάνατο, που με θάρρος τα αντιμετώπισε.

β. Αγάπη. Αυτή, μιά αρχόντισσα, σκύβει και περιποιείται με τα φάρμακα, που μετέφερε στις φυλακές, τις πληγές από τα μαρτύρια των μελλοθανάτων Χριστιανών. Γι ´αυτό την αποκαλούμε και Φαρμακολύτρια.

2. Το θάρρος πρέπει να συμβαδίζει με την αγάπη. Το θάρρος χωρίς αγάπη μπορεί να εκφυλιστεί σε θράσος και να προκαλεί πληγές στους άλλους. Άνθρωπος θαρραλέος χωρίς αγάπη είναι κάποτε και επικίνδυνος.

Αλλά και η αγάπη χωρίς θάρρος είναι μια άνευρη αγάπη, που φοβάται να ανοιχθεί προς τους άλλους.

Ο άνθρωπος τότε, έστω και αν είναι καλών προθέσεων, μένει κλεισμένος στον εαυτό του και η αγάπη του αποτελματώνεται..

Χρειάζεται θάρρος, ώστε η αγάπη μας να σπάσει το κέλυφος του εγωισμού μας και να ανοιχθεί προς τους άλλους έμπρακτα.

Συνδυασμός, λοιπόν, θάρρους και αγάπης είναι το μήνυμα της Αγ. Αναστασίας.

3. Σήμερα, που εορτάζουν οι απόγονοι των προσφύγων από το Χοροσκιοϊ της Μαγνησίας της Μ. Ασίας είναι μια ευκαιρία να τονίσουμε πάλι ότι φεύγοντας οι Έλληνες διωγμένοι από τις προαιώνιες εστίες τους, κυνηγημένοι και ταλαιπωρημένοι, πήραν στην αγκαλιά τους τις εικόνες και τα λείψανα των Αγίων τους και έστησαν γύρω από αυτά τις καινούργιες εστίες τους στην μητέρα Ελλάδα.

4. Οι πρόσφυγες τότε στην κουρασμένη και εξαντλημένη από τους πολέμους Ελλάδα έκαναν ,θα λέγαμε, μια μετάγγιση αίματος. Ήσαν άνθρωποι με υψηλό εθνικό και θρησκευτικό φρόνιμα.

Τίμιοι, εργατικοί, δημιουργικοί. που ανέβασαν το επίπεδο το θρησκευτικό, το πολιτιστικό και το οικονομικό ακόμη. Κτίστηκαν μεγαλοπρεπείς Ναοί.

Όπως αυτός ο Ναός του Αγ. Γεωργίου, που ετιμάτο ιδιαιτέρως στην Μ. Ασία, γιατί ήταν Μικρασιάτης από την Νικομήδεια.

Τέτοιων προγόνων απόγονοι είμαστε ! Και καυχώμαστε !

5. Όλοι μαζί, λοιπόν, σήμερα ας ευχαριστήσουμε τον Θεό και ας ζητήσουμε τις πρεσβείες της Αγ. Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας να θεραπεύει τις πληγές των ψυχών και των σωμάτων μας και να απαλλαγεί και ο κόσμος από την πανδημία, που μας ταλαιπωρεί.

Και κάτι σαν υστερόγραφο: Ο τελευταίος Ιερομόναχος, που υπηρετούσε στο προσκύνημα της Αγ. Αναστασίας, δεν δέχθηκε να το εγκαταλείψει και να φύγει και οι Τούρκοι τον κρέμασαν μπροστά στον Ναό.

Σήμερα σώζονται μόνο κάποια ερείπια του καμπαναριού, για να θυμίζουν τα «περασμένα μεγαλεία»!