Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κατά την ημέρα των ονομαστηρίων του χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Θ. Λειτουργίας στον πανηγυρίζοντα Ι. Ναό Αγ. Παντελεήμονος Χαλανδρίου.
Τον πλαισίωσαν οι εκλεκτοί εφημέριοι του Ναού ο δραστήριος Αρχιμ. Χρυσόστομος Λεβογιάννης και ο λόγιος Πρωτοπρ. Αντώνιος Πινακούλιας και ο συμπανηγυριστής Αρχιμ. Ανδρόνικος Αλεξάκης.
Ο Αγ. Παντελεήμων είχε σπουδάσει και άλλες επιστήμες,είπε στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, όμως επέλεξε να εξασκεί την επιστήμη της ιατρικής.
Αυτή θα του έδινε την ευκαιρία να ασκήσει την αγάπη προς τους ανθρώπους και μάλιστα τους πάσχοντες. Την αγάπη,την κορυφαία αρετή την δίδαξε με τον λόγο και την ζωή Του ο Χριστός.
1. Βέβαια θέλησαν να ερμηνεύσουν την αγάπη χωρίς Χριστό. Είπαν ότι ήταν κάτι, που πηγάζει από το βάθος της άνθρώπινης υπάρξεως.
Όσο ο άνθρωπος ήταν απορροφημένος από τον αγώνα επιβιώσεως ενάντια στην φύση και τους άλλους ανθρώπους,δεν μπορούσε να εκδηλωθεί.
Όταν αυτά ξεπεράστηκαν, τότε απελευθερώθηκε εσωτερικά και άρχισε να βλέπει και τους άλλους ανθρώπους γύρω του. Έτσι γεννήθηκε ο αλτρουϊσμός.
Η λέξη προέρχεται από το alter που σημαίνει ο άλλος. Και ο Χριστιανισμός - συνεχίζει αυτή η άποψη - από τον αλτρουϊσμό διαμόρφωσε ένα ανθρώπινο ιδεώδες,ένα τρόπο ζωής.
Ο Ιησούς από Ναζαρέτ - συνεχίζουν - ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα,που συσχέτισε αυτήν την νοοτροπία με τον Θεό της αγάπης. Δίδαξε, βίωσε, παρουσίασε αυτήν την αρετή: την αγάπη.
2. Αυτή είναι μια ορθολογιστική ερμηνεία της αγάπης,που δεν μπορεί να μας ικανοποιήσει. Γιατί αντιστρέφει τα πράγματα.
Η αγάπη,που μας μιλάει γι' αυτήν το Ευαγγέλιο,πηγάζει πρώτα από τον Θεό και όχι από τα ανθρώπινα. «Ουχ ότι ημείς ηγαπήσαμεν τον Θεόν,αλλ ´ότι αυτός ηγάπησεν ημάς» ( Α Ιωάν. η, 10 ).
«Πρώτος ηγάπησεν ημάς» ( Α Ιωάν. δ, 19 ). Αυτός είναι η πηγή. Και η αγάπη πηγάζει από τον Θεό.Η αγάπη υπάρχει στον ύψιστο βαθμό ανάμεσα στα τρία πρόσωπα της Αγ. Τριάδος.
Από εκεί εκχύνεται στον κόσμο δηλ. στον άνθρωπο,το μόνο ενσυνείδητο δημιούργημά Του. Και όταν ο άνθρωπος ανοίξει την καρδιά του η αγάπη αποκτά ρίζες μέσα του.
3. Έτσι αναπτύσσεται μέσα του ένας νέος άνθρωπος με μια νέα ζωή. Παρά την περατότητά του,τού χαρίζεται η δυνατότητα της αγάπης,ώστε αυτός να ξεπερνά τον εαυτό του και να αγαπά.
Να αγαπά όχι από συμπάθεια,όχι από καθήκον,όχι από συναισθηματισμό,από ιδιοτέλεια ή σκοπιμότητα,αλλά από το ίδιο το μυστήριο,που ο Θεός δημιούργησε και αγαπά τον κόσμο.
Ο άνθρωπος τότε ενεργεί σάν Θεός. Τελικά η αγάπη η χριστιανική,που πηγάζει από τον Θεό,είναι κάτι,που μπροστά του μπορούμε μόνο να σωπαίνουμε και νά γονατίζουμε.
Αυτή μας κάνει να βλέπουμε τον «πλησίον» μας,όχι σαν ένα « αντικείμενο μέσα στον χώρο». Όχι σαν ένα «ζώον λογικόν»,αλλά σαν ένα «τέκνο» Θεού.
Σαν ένα μέλος του ιδίου σώματος, αφού « εν εσμέν οι πάντες και εν αλλήλοις και εν Χριστώ. Χριστός γαρ εστίν ο της ενότητες σύνδεσμος» ( Ι. Χρυσόστομος).
Αυτήν την αγάπη σκόρπισε ο Αγ. Παντελεήμων. Είθε και εμείς,έστω και κατ' ελάχιστο να τον μιμηθούμε.
Μετά την Απόλυση ο π. Χρυσόστομος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο και υπέβαλε τις ευχές εκ μέρους όλων στον εορτάζοντα Μητροπολίτη και εκείνος ευχήθηκε σε όλους τις πρεσβείες και την προστασία του Αγ. Παντελεήμονος.
