Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

kiriaki adipasxa

Του Αρχιμ. Διονυσίου Καραγιάννη για την Romfea.gr


‘’Θωμᾶς ὁ καὶ Δίδυμος οὐκ ἦν, ἐνδημῶν ἡνίκα σύ, τοῖς Μαθηταῖς ὤφθης Κύριε, ὅθεν ἠπίστησε, τῇ σῇ Ἀναστάσει, καὶ τοῖς κατιδοῦσί σε, ἐβόα, Εἰ μὴ βάλω τὸν δάκτυλον, εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, καὶ τῶν ἣλων τὰ τυλώματα, οὐ πιστεύω, ὅτι ἐξεγήγερται’’

Κυριακή του Αντιπάσχα ή Κυριακή του Αποστόλου Θωμά. Η εορτή μας μεταφέρει στην πρώτη εμφάνιση του Χριστού, που ήταν κρυφά συγκεντρωμένοι σε ένα μέρος, για τον φόβο των Ιουδαίων. Σε εκείνη την συνάντηση και πρώτη εμφάνιση του Αναστημένου Χριστού στους μαθητές του, έλειπε ο Απόστολος Θωμάς.

Το ευαγγέλιο σήμερα, συνεχίζει την απορία και το αίτημα των αποδεικτικών στοιχείων που απαίτησε ο Απόστολος, από τους υπόλοιπους. Να βάλει το δάκτυλό του στις οπές από τα καρφιά και επίσης στην πλευρά, την οποία εκέντησε ο ρωμαίος στρατιώτης.

Η ημέρα αυτή ως ογδόη αλλά και ως η πρώτη μετά την Διακαινήσιμο εβδομάδα ονομάζεται ως Κυριακή του Αντιπάσχα, δηλαδή όχι αντί του Πάσχα, αλλά στην θέση του Πάσχα. Επειδή ακριβώς συνεχίζει την αναφορά της στην πρώτη συνάντηση του Αναστημένου Χριστού. Κάθε Κυριακή είναι ημέρα αναστάσιμος για την Εκκλησία. 

Ο Χριστός είχε πει στους Αποστόλους, ότι θα τον εγκαταλείψουν όλοι. Επίσης τους είχε ενημερώσει ότι την Τρίτη ημέρα θα αναστηθεί, να βρίσκονται στην Γαλιλαία, εκεί θα τους εύρισκε. Αυτό πρόσταξε ο Χριστός και στις μυροφόρες να μεταφέρουν στους μαθητές και Αποστόλους το μήνυμά του να πάνε στην Γαλιλαία.

Και πάλι οι Απόστολοι δεν πήγαν. Οπότε αναγκάζεται ο Χριστός να τους βρει στο υπερώο στα Ιεροσόλυμα, που ήταν κλειδωμένοι. Ο Απόστολος Θωμάς όμως δεν ήταν στην πρώτη συνάντηση.

‘’Σήμερον έαρ μυρίζει, καί καινή κτίσις χορεύει, σήμερον αίρονται κλείθρα, θυρών καί τής απιστίας, Θωμά τού φίλου βοώντος, ο Κύριος καί Θεός μου’’ 

Μεγάλη χαρά, απορία και φόβο κατείχαν οι Απόστολοι, κατά την πρώτη συνάντηση, «κεκλεισμένων των θυρών», δείχνοντάς τους ο Χριστός τα χέρια και την πλευρά του. Τότε ο Χριστός προσφωνεί τους Αποστόλους, με μια προτροπή, μια ευχή που δίνει χάρη, Ειρήνη υμίν.

Αυτή η ευχή, η ειρήνη του Θεού, δεν είναι όπως ο κόσμος δίνει ή όπως οι άνθρωποι συμφεροντολογικά προσφέρουν. Είναι μυστηριακή η ειρήνη. Και στις δύο συναντήσεις, ο Χριστός απευθύνει αυτήν την ευχή.

Η ειρήνη του Αναστάντος Χριστού, στην οποία μετείχαν οι Απόστολοι, ήταν μαρτυρία για την απόδειξη του πάθους και της Ανάστασης. Ήταν μια βεβαίωση ότι η ειρήνη αυτή, δεν είναι μια μάταιη θρησκευτική υπενθύμιση ή μια φαντασία. Είναι αυτή που έσχισε το χειρόγραφο και συμφιλίωσε Θεό και άνθρωπο. Αυτή η ειρήνη για τον κόσμο, είναι άγνωστη, που ούτε δύνανται να δώσει, ούτε πολύ περισσότερο να κατανοήσει. 

Ο Απόστολος Θωμάς, ζητά πειστήρια, ζητά αποδείξεις. Θεώρει την θέση των υπολοίπων Αποστόλων περίεργη. Αλλά η αμφισβήτηση που θέτει είναι με ειλικρίνεια και χωρίς δόλο. Είναι σε απορία. Είναι απιστία, όχι για το αν υπάρχει Θεός, αλλά για το αν ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς. Πολλοί από εμάς σαν τον Απόστολο, μπορεί, ίσως, να απαιτούμε απτές, ορατές αποδείξεις. Στοιχεία που να δείχνουν ότι ο Χριστός είναι σε πραγματική σχέση με την ζωή αυτού του κόσμου. 

Ορισμένοι επίσης, επιθυμούν εκείνες τις αποδείξεις ακόμα και για την ύπαρξη του Θεού, με αδιάψευστα στοιχεία, όπως ο Απόστολος Θωμάς, που οδηγούν τον άνθρωπο στην υποχρεωτική παραδοχή της πίστης.

Αυτό το είδος της αμφισβήτησης και της επίδειξης στοιχείων, π.χ. την φανέρωση του Χριστού, ή μια δημόσια παρουσία του Θεού, μπορούμε να πούμε ότι αυτά θα γίνουν κατά την συντέλεια των αιώνων. Εκεί θα είναι μια πραγματικότητα που θα είναι αδύνατο σε κάθε έναν από εμάς να αμφισβητήσει ή να απορρίψει.

Ο Χριστός όμως, ακόμα και στην περίπτωση του Θωμά, δεν εξαναγκάζει, ούτε θέτει υπό απειλής τιμωρίας να πιστέψει ή όχι. Αγαπά και αγαπιέται και στην εκκλησία, ακριβώς φανερώνεται μια σχέση μεταξύ των.

Αυτό έδειξε στον Θωμά. Επειδή είδες, επίστεψες. Αλλά ο Χριστός μακαρίζει εκείνους που δεν είδαν και πιστεύουν. Αυτοί που βιώνουν, δεν αναγκάζονται, δεν ζητούν αποδείξεις ορατές, αλλά βιώνουν αυτήν την πραγματικότητα, είναι μακάριοι, δηλαδή τρισευτυχισμένοι.

Πολλές φορές αναρωτιόμαστε με επιμονή, θέλουμε να το πούμε, να ζούσαμε στα χρόνια του Χριστού και των Αποστόλων, να μιλούσαμε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Αναστημένο Χριστό. Ωραίες στιγμές, γεμάτες πνευματικότητα. Ποιος άραγε δεν ήθελε να ζει και αυτός εκείνη την εποχή; 

Στο βάθος αυτής της τοποθέτησης υπάρχει η άποψη ότι θα αποτελούσε ένα απτό στοιχείο που θα εξαφάνιζε κάθε αμφιβολία μέσα μας, σχετικά με τον αναστημένο Χριστό.

Αλλά θα μπορούσε να ήταν έτσι; Θα ήταν απάντηση στις αμφιβολίες μας; Όχι αγαπητοί μου. Και ο ιουδαϊκός λαός, αιώνες προετοιμαζόταν για την έλευση του Μεσσία, περίμεναν με ανυπομονησία να έρθει, και όταν ήρθε, τον απέρριψαν και τον σταύρωσαν. Λίγοι ήταν εκείνοι που βρέθηκαν κάτω από το σταυρό. 

Αυτές οι αμφισβητήσεις, οι απορρίψεις, του αιτήματος λύσεων απτών αποδεικτικών στοιχείων από εμάς, γίνονται μέσα στην Εκκλησία, μέσα στην λειτουργική της ζωή. Είναι στιγμές που κυριολεκτικά μας μεταφέρουν νοερά στην Αποστολική Εποχή.

Ο Απόστολος Θωμάς ήταν ένας από τους ειλικρινείς Αποστόλους του Χριστού, όχι ένας σκεπτικιστής, ούτε ένας πεισματάρης, όπως πολλές φορές αναφέρουμε.

Αυτός ο νέος στην ηλικία Απόστολος, στον Σταυρό του Χριστού, είδε οι ελπίδες, η σωτηρία, η διδασκαλία του Διδασκάλου, να γκρεμίζονται, να εξαφανίζονται από μπροστά του. Βρήκε πάλι την πίστη του και την ανανέωση της ζωής του, μέσα ακριβώς στην πιστεύουσα κοινότητα, στον χορό των Αποστόλων. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει αυτό ποτέ. 

Πίστη και εν Χριστώ εμπειρία, δεν είναι εφικτά χωρίς την εμπειρία της εκκλησιαστικής κοινότητας. Δεν είμαστε μεμονωμένα άτομα, αλλά μέλη της μεγάλης οικογένειας της Εκκλησίας, που μας ενισχύει καθημερινά στην προσωπική μας πίστη.

Μέσα στο χορό των Αποστόλων, ο Χριστός αποκαλύπτει την πραγματικότητα της Ανάστασης. Με αυτόν τον τρόπο διαφυλάσσουμε τον εαυτό μας από τον κίνδυνο της πίστης σε άλλον ανύπαρκτο Θεό. Αμήν.


Στιχηρόν των Αίνων της Εορτής (β)
Ευαγγέλιο Κυριακής: Ιωάν. κ’ 19-31. Θ. Ιωαννίδη, ‘’O απόστολος Θωμάς και η Aνάσταση του Xριστού (Aπό την πρώτη απιστία στην ύστερη ομολογία)’’, στο Διακονία, Λειτουργία, Xάρισμα. Tιμητικός Tόμος προς τον Oμότιμο Kαθηγητή του Πανεπιστημίου Aθηνών Γεώργιο A. Γαλίτη, Kέντρο Aρχαιολογικών, Iστορικών και Θεολογικών Mελετών, Λεβάδεια 2006, σ. 309-326
Εξαποστειλάριον Εορτής.

Εμφανίσεις: 300367
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: