Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Τετάρτη, 08 Αυγούστου 2018

makarios kiproy 7

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ναϊρόμπης κ. Μακαρίου


Η διαχρονική μαρτυρία του στην αφρικανική ήπειρο

Το Σάββατο το πρωί τελέσθηκε στον ιερό ναό του Αγίου Μακαρίου πανηγυρική θεία λειτουργία της Πατριαρχικής Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής «Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος ο Γ΄» που βρίσκεται στην περιοχή Ριρούτας, προαστίου της Ναϊρόμπης. 

Της θείας και ιεράς αυτής μυσταγωγικής συνάξεως προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναϊρόμπης κ. Μακάριος, βοηθούμενος από αρκετούς κληρικούς, συνεργάτες και ιεροσπουδαστές. Κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας έψαλλε μελωδικότατα η χορωδία της Πατριαρχικής Σχολής. 

Όπως είναι γνωστό, ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Μακάριος συνέδεσε το όνομά του από την εποχή που οι Άγγλοι τον εξόρισαν στις Σεϋχέλλες. Τόσο κατά τη σύλληψή του όσο και κατά την επιστροφή του, διήλθε και στάθμευσε για λίγο στη Ναϊρόμπη.

Τότε, τόσο η Κύπρος όσο και η Κένυα αγωνίζονταν για την αποτίναξη του Αποικιακού καθεστώτος. Πρωτοπόροι σ’ αυτόν τον αγώνα στην Κύπρο ο Μακάριος και στην Κένυα ο Κενυάτα, οι οποίοι, στο τέλος, μετά την ανεξαρτησία των χωρών τους, ανεδείχθησαν πρώτοι πρόεδροι. Έτσι αναπτύχθηκε, σε ανύποπτο χρόνο, μια βαθιά και ειλικρινής φιλία ανάμεσα στους δύο άνδρες που τελικά αποδείχθηκε ότι έτσι ήταν το σχέδιο του Θεού, όπως θα δούμε πιο κάτω.

Το 1970 γίνεται η πρώτη επίσημη αναφορά. Ο Πρόεδρος Κενυάτα, θέλοντας να τιμήσει τον Αείμνηστο Μακάριο για την ηρωική στάση που τήρησε κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας, υποστηρίζοντας με σθένος, δυναμικότητα και βαθιά πίστη τους καταπιεσμένους λαούς της Αφρικής τον κάλεσε επίσημα να επισκεφθεί την Κένυα.

Πράγματι, η επίσκεψη εκείνη πραγματοποιήθηκε και ο λαός της Κένυας επεφύλαξε στον Αείμνηστο Μακάριο μεγαλειώδη υποδοχή. Απ’ όπου περνούσε έτρεχαν οι άνθρωποι να πάρουν την ευλογία του. Τότε ακριβώς είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί τις εστίες των Κενυατών Ορθοδόξων και να γνωρίσει για πρώτη φορά την ύπαρξη Ορθόδοξης Ιεραποστολής, κάτι που τον συγκίνησε βαθύτατα.

Τόση ήταν η συγκίνησή του που δήλωσε ότι: «εκείνον το οποίον ιδιαιτέρως με συνεκίνησε είναι το γεγονός ότι εις την Ανατολικήν Αφρικήν υπάρχουν χιλιάδες ιθαγενών, οίτινες ακολουθούν την Ορθόδοξον Χριστιανικήν θρησκείαν, ειλικρινώς δε πιστεύω, ότι η Ελλάς δύναται μεγάλως να συμβάλει εις τον εκχριστιανισμόν εκατοντάδων χιλιάδων ιθαγενών και διά της Ορθοδοξίας, να ακτινοβολήση το ελληνικόν πνεύμα εις την απέραντον Αφρικανικήν Ήπειρον». 

Δεν έμεινε στα λόγια μόνο ο Μακάριος. Προχώρησε στην υλοποίηση ενός μεγαλεπίβολου σχεδίου. Ύστερα από συνεννοήσεις με τον τότε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Νικόλαο τον Στ΄ και τον Μητροπολίτη Ειρηνουπόλεως Νικόδημο αλλά και με τις πολιτικές αρχές της χώρας έφθασε τον Μάρτιο του 1971 στην Κένυα.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του τέλεσε ομαδικές βαπτίσεις πέντε χιλιάδων ιθαγενών στις ενορίες Καγκίρα και Κιχούτι στο Νιέρι. Το πιο σημαντικό φυσικά γεγονός ήταν η κατάθεση του θεμελίου λίθου Ιερατικής Σχολής στην Ριρούτα - προαστίου της Ναϊρόμπης. 

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, με την πράξη του αυτή αναδεικνύεται ένας πνευματικός πατέρας και υποστηρικτής του έργου της εξωτερικής ιεραποστολής. Έτσι, στην καρδιά της Αφρικανικής Ηπείρου ένα πνευματικό φυτώριο αναπτύσσεται, προσφέροντας την ταπεινή του διακονία στους μέλλοντες νέους σκαπανείς της Ορθοδοξίας.

Είναι αυτοί που κουρασμένοι στρατοκόποι, πεινασμένοι και διψασμένοι, τρέχουν στις πηγές των πνευματικών υδάτων για να σηκώσουν το βαρύ φορτίο της ιστορίας της Αγάπης και της Λυτρώσεως. Γιατί μέσα στο περιβάλλον που ζουν ετοιμάζονται να αναλάβουν και να γίνουν εντολοδόχοι μιας μεγάλης και θείας αποστολής, για να εκπληρώσουν τους λόγους Εκείνου που πάνω στον Σταυρό έχυσε το αίμα Του για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.

«Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης. Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμνην υμίν».

Το νόημα της παρουσίας αυτού του πνευματικού φυτωρίου δεν είναι τυχαίο ούτε και απλό. Είναι η ίδια η παρουσία, η ζωή και το έργο της Εκκλησίας μας. Εδώ ανάβει ένα καντήλι και ακούεται καθημερινά μια καμπάνα που καλεί ουσιαστικά τους ανθρώπους για μια πορεία ευαγγελική, σωτήρια. Μπορεί το μικρό αυτό καντήλι που ανάβει αθόρυβα, απλά, σιγά και αδύνατο μια μέρα να γίνει φάρος και αστέρας πολύφωτος που θα σκορπίσει το δυνατό και φωτεινό του σήμα σ’ όλα τα πλάτη και βάθη της Αφρικανικής Ηπείρου.

Αυτή η καμπάνα σημαίνει περίεργα και καλεί τώρα τους λίγους ενοίκους αυτού του χώρου και σε λίγο θα προσκαλεί ολόκληρο το πνευματικό στράτευμα για την αφύπνιση και εγρήγορση προς καθολικό εκχριστιανισμό της Αφρικής. 

Εδώ στην Αφρική η ύπαρξη και λειτουργία της Πατριαρχικής Σχολής που φέρει το όνομα του θεμελιωτή και προστάτη της αποτελεί ένα πολύτιμο πνευματικό διαμάντι για τη ζωή και τη συνεχή δράση της Αφρικανικής Ορθοδοξίας.

Όπως ο ίδιος ο Αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος τόνισε την ημέρα που κατέθετε τον θεμέλιο λίθο της Σσχολής: «… το Θεολογικόν τούτο Σεμινάριον, θα βοηθήση τους Αφρικανούς αδελφούς μας εις την οδόν του Θεού και εις την αναζήτησιν της χριστιανικής αρετής και αγάπης. Με τας ευλογίας του Παντοδύναμου Θεού ιδρύομεν κέντρον, από το οποίον οι ιεραπόστολοι του Χριστού θα διαδώσουν τον λόγον του Κυρίου εις την περιοχήν αυτήν του κόσμου και θα ενσταλάξουν την παρήγορον χαράν του Ευαγγελίου εις τας καρδίας των προσφιλών Αφρικανών αδελφών μας…». Πόσο αληθινά και προφητικά είναι τα λόγια αυτά που πραγματοποιούν στο ακέραιο την αποστολή της Πατριαρχικής μας Σχολής.

Έτσι, το κέντρο αυτό της πνευματικής ανασυγκρότησης και αφύπνισης των Αφρικανικών φυλών επιτελεί ένα έργο κολοσσιαίο και πρωτοποριακό. Οι μαθητές οικότροφοι ακολουθούν ένα πρόγραμμα όχι μόνο ακαδημαϊκής κατάρτισης αλλά περισσότερο λειτουργικής γιατί τελούνται καθημερινά ο όρθρος, ο εσπερινός, το απόδειπνο, το κομποσκοίνι, η λειτουργία, η αγρυπνία… Μέσα σ’ αυτόν τον λειτουργικό κύκλο ετοιμάζονται οι εργάτες του ευαγγελικού λόγου και της Ορθοδοξίας, προγυμνάζονται και ενδυναμώνονται με τη δύναμη της προσευχής για τον αγώνα που τους περιμένει.

Αυτά είναι τα γνήσια, τα πραγματικά παιδιά της βασιλείας του Θεού που αγωνίζονται για την εδραίωση της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Με κόπους, στερήσεις, πολλά δάκρυα, μαρτύριο και αυταπάρνηση οδηγούνται καθημερινά προς εκεί ψηλά, στον Σταυρό του Κυρίου, στην Αναστάσιμη χαρά που τους γεμίζει με ελπίδα ανεξάλειπτη, με δέος βαθύ, με φόβο Θεού, με θεία προσμονή και θάρρος.

Είναι το έργο αυτό που επιτελείται σήμερα στους χώρους του Πατριαρχικού Σεμιναρίου μια μυσταγωγία, ένα θαύμα. Καθημερινά ζούμε την πραγματικότητα της Ορθοδοξίας γιατί στην εστία αυτής της αγάπης ψάλλουν γλώσσες και φυλές και υμνούν τον Κύριο. Μεταφέρει το μήνυμα «κατηλλάγημεν τω Θεώ» και ότι η ζωή εδώ έχει ένα συγκεκριμένο και αυτοτελές προορισμό «θέλει πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». Διάπλατα ανοίγουν οι πόρτες της Βασιλείας του Θεού γιατί οι καρδιές κολυμπούν μέσα στο έλεος και την πολυευσπλαχνία του Μεγαλοδύναμου Θεού.

Ο μέλλων ιστορικός της νεώτερης εκκλησιαστικής ιστορίας, οπωσδήποτε, όταν αναφέρεται στο πρόσωπο του Αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κυρού Μακαρίου του Γ΄ ως τη μεγαλύτερη εκκλησιαστική φυσιογνωμία ενός πρωτοπόρου που χωρίς αυτοπροβολή αλλά αθόρυβα, μα αποτελεσματικά και δημιουργικά, συνέβαλε στην ανασυγκρότηση και αναζωπύρωση της ιδέας της εξωτερικής ιεραποστολής στο κέντρο της Αφρικανικής Ηπείρου.

Ευχαριστώ τον Θεό που ο ίδιος ο Αείμνηστος επέλεξε την αναξιότητά μου σε μια εποχή που ακόμα βρισκόμουν στο μέσο των μεταπτυχιακών μου σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με υποτροφία από τον ίδιο να αναλάβω τη συνέχεια αυτού του ιερού έργου που αγάπησε τόσο αλλά δεν πρόλαβε να το δει πραγματοποιημένο. Η επιλογή του αυτή αλλά και η επιμονή του να αναλάβω τη διεύθυνση της Σχολής, τελικά όλα αυτά όπως εξελίχθηκαν στη συνέχεια φαίνεται καθαρά ότι είχε μέσα του το προφητικό χάρισμα και έβλεπε πολύ μακριά. 

Ήθελε να δώσει στην Αφρικανική Ορθοδοξία του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής ένα προπύργιο, ένα ουσιαστικό φυτώριο και κέντρο για να μπορέσει να προσφέρει στους Αφρικανούς ό,τι καλύτερο για να έχουν τη δυνατότητα να μορφωθούν μέσα από την πνευματική και λειτουργική παράδοση της Εκκλησίας μας, μια σωστή κατεύθυνση. Αυτό γίνεται σήμερα στον χώρο αυτό. Κτυπά κάθε πρωί με την ανατολή του ήλιου η καμπάνα, προσκαλώντας τους μελλοντικούς ηγέτες και ιερείς να πλησιάσουν το φως το αληθινό, τον ίδιο τον Θεό που φωτίζει και λαμπρύνει το σύμπαν.

makarios kiproy 1

makarios kiproy 1

makarios kiproy 1

makarios kiproy 1

makarios kiproy 1

makarios kiproy 1

Εμφανίσεις: 300687
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: