Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

anagnostes 1

Σήμερα το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναϊρόμπης κ. Μακάριος τέλεσε τη θεία λειτουργία στο παρεκκλήσιο της Πατριαρχικής Σχολής «Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος ο Γ΄». Σαράντα φωνές νέων έψαλλαν μελωδικότατα καθ’ όλη τη διάρκεια της θείας λειτουργίας.

Νόμιζε κανείς ότι κατέβηκε ο ουρανός στη γη με τους αγγέλους να εξυμνούν και να δοξολογούν τον Κύριο και Θεό τους.

Με τις ευλογίες και πατρικές ευχές της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεοδώρου του Β΄, ο Σεβασμιώτατος κ. Μακάριος χειροθέτησε τους πρωτοετείς ιεροσπουδαστές αναγνώστες, οι οποίοι από σήμερα αναλαμβάνουν να υπηρετήσουν με μια ειδική αποστολή την Αγία μας Εκκλησία στον χώρο της Αφρικανικής Ηπείρου.

Η Ορθόδοξή μας Εκκλησία με τον τρόπο αυτό ετοιμάζει τους αυριανούς εργάτες και κληρικούς που θα υπηρετήσουν με ζήλο, πίστη και ευλάβεια τον ταλαιπωρημένο και αδικημένο άνθρωπο της Αφρικής.

Κτυπά για μια ακόμα φορά και ακούεται η φωνή από τον ουρανό που επιβεβαιώνει και επισφραγίζει την έκδηλη παρουσία και προστασία του Θεού προς τους αγαθούς και καθαρούς τη καρδία νέους εργάτες του Ευαγγελίου και της Ορθοδοξίας στην Ήπειρο του μέλλοντος, την Αφρική μας.

Οι νέοι αυτοί γνωρίζουν πόσο ανηφορικός είναι ο δρόμος που διάλεξαν να ακολουθήσουν, όμως με τη σκέψη τους που συνοδεύεται πάντα με την άπειρη αγάπη, παρουσία και προστασία του Κυρίου τους και Δημιουργού δεν φοβούνται και δεν τους παρασύρουν τα μηνύματα που κατακλύζουν κυριολεκτικά τον γύρω τους χώρο, καταστρεπτικές επιδρομές αλλόθρησκων και αιρετικών – φαινόμενο μοναδικό, κοιτάζουν ψηλά τον σταυρωμένο Χριστό που με τη θυσία Του αυτή επανέφερε ξανά τον άνθρωπο στην αληθινή αποστολή του και τον θεϊκό προορισμό τους.

Αισθάνονται έντονα ότι ο Σταυρός του Χριστού θα είναι η δική τους νίκη και αποκατάσταση κατά των μηχανορραφιών του διαβόλου που αυτή τη στιγμή τρίζει τα δόντια του για το γεγονός αυτό της μεταμόρφωσής τους και της ολοκληρωτικής αλλαγής τους.

Είναι αυτός ο σταυρός τον οποίο θα ακολουθήσουν κατά τη διάρκεια της νέας αυτής πορείας που ανοίγεται σήμερα μπροστά τους. Δεν τον υποδέχονται, τον διώχνουν (δηλ. τον διάβολο) γιατί ακούουν το ψαλμικό «μεθ’ ημών ο Θεός».

Βλέπουν την πλατιά και αμερόληπτη συμμετοχή Του στον σταυροαναστάσιμο αυτό δρόμο που ακολουθούν τώρα και που θα γίνει τελικά ο παντοτινός προορισμός τους και το τέρμα της μακράς αυτής διαδρομής.

Μέσα στην κατανυκτική αυτή ατμόσφαιρα των καθημερινών ιερών ακολουθιών εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο το νόημα της ξεχωριστής αυτή αποστολής που τους αναθέτει από σήμερα η Μητέρα Εκκλησία της ματωμένης αλλά αναστημένης και ζωντανής γης της Μαύρης Ηπείρου.

Σ’ αυτό το μοναδικό φυτώριο που τώρα στις νεαρές τους ψυχές καλλιεργείται και εμφυτεύεται με εξαιρετική επιμέλεια ο λόγος του Ευαγγελίου και έτσι η Εκκλησία μας τους προετοιμάζει να γίνουν μικροί απόστολοι για να μπορέσει έτσι το έργο του Ευαγγελισμού να συνεχιστεί και να αυξάνεται συνεχώς.

Οι νέοι αυτοί τώρα θα γίνουν παράδειγμα αφού θα πρέπει να εξελιχθούν και να προοδεύσουν, να παράγουν καρπούς γλυκούς και καρποφόρους, για να μπορέσουμε να επαναλάβουμε τους λόγους του Αποστόλου Παύλου προς τους Κορινθίους: «Εγώ εφύτευσα, Απολλώς επότισεν, αλλ’ ο Θεός ηύξανεν».

Οπωσδήποτε οι νέοι αυτοί αναγνώστες θα έχουν τώρα εδώ στη Σχολή, με την καθημερινή τους συμμετοχή στη θεία λειτουργία και των άλλων ακολουθιών της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής την ξεχωριστή ευκαιρία να ζήσουν από κοντά και βαθιά τα κοσμοσωτήρια μηνύματα της περιόδου αυτής.

Καθόμουν, λοιπόν, στην ίδια καρέκλα στο ίδιο τραπέζι και γευόμουν μαζί με τους ιεροσπουδαστές το βραδινό φαγητό.

Κοιτάζω γύρω μου και απέναντί μου και διαπιστώνω ότι ένας αριθμός από αυτούς είναι παιδιά των παλαιών μαθητών μου με διαφορετικές εποχές.

Πράγματι πώς πέρασαν αυτά τα χρόνια, σκέφτηκα μόνος μου και ευχαρίστησα τον Θεό και Δημιουργό μας, γιατί το ταξίδι αυτό δεν ήταν εύκολο.

Πόσες αναμνήσεις, πόσος κόπος, πόσα δάσκρυα, πόσες όμως χαρές και ευλογίες.

Όσο κι αν έγιναν θυσίες και στερήσεις παρουσιάσθηκαν στο διάστημα αυτό μια παραμένει η πραγματικότητα και η αλήθεια ξεδιπλώνεται χωρίς περιστροφές και αμφιβολίες. Το έργο αυτό ανήκει στον ίδιο τον Χριστό.

Είναι δική του η Εκκλησία και τα γενόμενα είναι για τη δόξα τη δική Του. Ήταν όντως πανταχού παρών και συμπλήρωνε τις αδυναμίες και τις παραλείψεις μας.

Τόση ήταν η αγάπη Του και η έντονη παρουσία Του δυναμική και αναντικατάστατη.

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

anagnostes 2

Εμφανίσεις: 301338
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: