Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

anesperon1

Με την ευκαιρία των πρόσφατων εορτασμών των 200 προβολών της Εκκλησιαστικής τηλεοπτικής Εκπομπής “Ανέσπερον Φως”, της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, ο Πρεσβύτερος Σάββας-Δαυίδ Βασιλειάδης, εφημέριος του Ιερού Καθεδρικού Ναού της του Θεού Σοφίας, Λονδίνου, έκανε μία ιδιαίτερα “αιχμηρή” ομιλία για τον ποιμαντικό ρόλο του Ιερέως, ο οποίος τείνει να εξαληφθεί κάτω από τη σκιά των διοικητικών και υπαλληλικού τύπου καθηκόντων του.

“Θα περάσω σε μια άλλη, διαφορετική σκοπιά του Ανεσπέρου Φωτός, αγαπητοί μας. Θα ξεφύγω λίγο από τα τετριμμένα και θα κάνω μία μνεία που οφείλω να κάνω. Οφείλω σε εσάς, στους πιστούς Χριστιανούς, και στους αδελφούς και συλλειτουργούς Ιερείς μας, παρόντες και μη.

Το βασικό ζήτημα και ο λόγος ύπαρξης της εκπομπής «Ανέσπερον Φως», των άλλων επίσης εκπομπών που επιμελείται ο π. Ιωσήφ Παλιούρας, καθώς επίσης και των ραδιοφωνικών εκπομπών στον London Greek Radio (LGR), και κάθε προσπάθειας που καταβάλλουμε ως Ιερείς, είναι ένας αγαπητοί μας: Η διάδωση του Λόγου του Θεού.

Μέσα από κάθε προσπάθεια που καταβάλλουμε, πίσω από κάθε παραγωγή και αγώνα, κάτω από όσα εσείς λαμβάνετε έτοιμα σαν ολοκληρωμένα βίντεο ή εκπομπές, ή κήρυγμα ή περιοδικό, ή σύγγραμα ή ακόμα και συμβουλή, υπάρχει, ζει και αναπτύσσεται, μία μονάχα ιδέα: Η βελτίωση της ηθικής μας υπόστασης. Η ανάπτυξη ενός συστήματος αξιών, ικανών να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους, και να μας οδηγήσουν στη σωτηρία. Και δεν υπάρχει κανένας δρόμος για την σωτηρία, καμία οδός, εκτός του Ιησού Χριστού. Εκείνος είναι η μόνη αλήθεια και η μόνη οδός.

Ο ιδρώτας και οι θυσίες που απαιτούνται για να ολοκληρωθεί κάθε κείμενο, κάθε έρευνα, κάθε παραγωγή, κάθε καρπός, είναι ιδρώτας με αγωνία, λαχτάρα, πίστη και ελπίδα, αγάπη και προσμονή για την σωτηρία τη δική μας και τη δική σας. Δεν θέλω να περιαυτολογήσω ούτε να αναφέρω κάθε προσωπική θυσία.

Αρκούμαι στο να σας επιστήσω την προσοχή, πως όλοι οι Ιερείς της Παροικίας και παντού, ο καθένας με τον τρόπο του, πονάει, κλαίει και προσεύχεται, δουλεύει σκληρά, αγωνιά και ξεπερνά τον εαυτό του, ταπεινώνεται και υπομένει πολλά, προκειμένου να μπορέσει με ένα χαμόγελο, μία συμβουλή, το παράδειγμά του, την αγάπη του και τον ρόλο του, να μας πάει όλους ένα βήμα πιο κοντά στην Βασιλεία του Θεού.

Η Ιερωσύνη δεν είναι πράξη αυτονόητη. Απαιτεί αγώνες και θυσίες. Και οι αγώνες και οι θυσίες χρειάζονται έναν Ιερέα δυνατό, μορφωμένο και αισιόδοξο για να κάνει το έργο του πράξη. Τα εμπόδια είναι ανθρώπινα και οι σκόπελοι κοινοί στο δρόμο για την σωτηρία όλων μας.

Όμως, ο Ιερέας φέρει στο λαιμό του το πετραχείλι που είναι φορτωμένο με τις ευθύνες και των δικών σας ψυχών. Ο λαιμός βαραίνει και η πορεία γίνεται ανηφορική και δύσκολη. Κάθε μας κουβέντα, κάθε μας πράξη, είναι σημαντική όχι πλέον μόνο για την δική μας σωτηρία, αλλά και για τη δική σας. Η πραότητα, η ηρεμία και η συνεχής έκφραση της αγάπης, είναι αυτό που όλοι περιμένετε από εμάς. Το ίδιο όμως περιμένουμε και εμείς από εσάς.

Η στήριξη στο έργο της σωτηρίας, δεν καθιστά τον λαϊκό υπηρέτη της Εκκλησίας υποδεέστερο των Ιερέων. Αντιθέτως. Όταν ο άνθρωπος αναζητά μια αγαστή συνεργασία με τους Ιερείς του, και όταν ευκολύνει το έργο τους, τότε ο Θεός του εξασφαλίζει μία θέση στη Βασιλεία Του.

Ο Ιερέας χρειάζεται την στήριξή σας. Ο κόσμος που ξημερώνει είναι σκληρός και αδυσώπητος. Οι προκλήσεις που ζούμε είναι μεγάλες. Ο δρόμος μας κινδυνεύει να στρεβλωθεί.

Η ψυχή μας κινδυνεύει να χαθεί στο άπατο φρέαρ των αμαρτιών μας. Χρειαζόμαστε τη στήριξή σας. Χρειαζόμαστε ανθρώπους με χαμόγελο, με ευχάριστη διάθεση, με όρεξη για πρόοδο και έργο, με πρωτοβουλίες υπέρ της ανάδειξης του έργου της εκκλησίας. Χρειαζόμαστε συνεργάτες, και επιτροπές με αγάπη και κατανόηση, με διάθεση σωτηριολογική και όχι απλά διοικητικούς υπαλλήλους που να μας πλαισιώνουν με το γράμμα του νόμου.

Οι ιουδαΐζουσες νομικίστικες συμπεριφορές δεν χωράνε επιτέλους στην Εκκλησία. Η Εκκλησία χρειάζεται μόνο Πίστη και Αγάπη, αλλά και εμπιστοσύνη στον σωτηριολογικό ρόλο του Ιερέα.

Ο Ιερέας δεν είναι ούτε γραμματέας, ούτε καθαρίστρια, ούτε λογιστής, ούτε υπάλληλος με τη στενή αυτή έννοια της εκτέλεσης καθηκόντων. Ο Ιερέας είναι πρώτα απ όλα, Λειτουργός του Θεού, και είναι αυτός ο οποίος φέρει την ευθύνη για την σωτηρία της ψυχής, μας και σας.

Σαφώς και με προθυμία και αγάπη, θα κάνει όσα η ανάγκη επιτάσσει, προκειμένου και ο Ναός να είναι ευπρεπής, και οι απαιτήσεις καλυμμένες.

Αλλά αν δεν γίνει κατανοητό από όλους μας ότι ο Ιερέας έχει ποιμαντικό, πρωτίστως, ρόλο, τότε όχι απλώς παρεμποδίζεται και ανακόπτεται ο πραγματικός του ρόλος, αλλά ανακύπτει και ο κίνδυνος ρήξης μεταξύ Ιερέων, Προϊσταμένων, Λαίκών, Επιτρόπων και Αρχών. Κάτι το οποίο οδηγεί κατευθείαν, όλους όσους εμπλέκονται σε αυτό, σε χωράφια του διαβόλου, έξω από τον δρόμο του Θεού. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, έλεγε πως αν συναντήσεις στον δρόμο έναν άγγελο και έναν ιερέα, πρώτα θα χαιρετήσεις τον ιερέα.

Ο ποιμαντικός ρόλος του Ιερέα περιλαμβάνει κύκλους μελέτης της Αγίας Γραφής, κατηχητικό σχολείο, ποιμαντικές επισκέψεις σε ιδρύματα, νοσοκομεία, γηροκομεία, φυλακές αλλά και σχολεία, περιλαμβάνει ποιμαντικές επισκέψεις σε άλλες ενορίες, σε προσκυνήματα, σε πολιτιστικά δρώμενα, οργάνωση σεμιναρίων και συνεδρίων, εκπαιδευτικών ομιλιών, ενημερωτικών συναντήσεων.

Ο ποιμαντικός ρόλος του Ιερέα είναι όλα όσα ΔΕΝ φαίνονται, είναι όλα εκείνα που όταν τα κάνει, ο περισσότερος κόσμος θεωρεί οτι ο Ιερέας είναι ανεπαρκής και μή παραγωγικός. Και ο ίδιος κόσμος, υποστηρίζει πως μόνο όταν ο Ιερέας, κάνει τα λογιστικά, καθαρίζει τον Ναό, κάνει τον γραμματέα και τον τηλεφωνητή, μόνο τότε είναι παραγωγικός.

Στις πράξεις των Αποστόλων διαβάζουμε πως όταν οι Έλληνες γόγγυσαν πως οι μαθητές δεν τους υπηρετούσαν όπως θα ήθελαν, οι Δώδεκα μαθητές κάλεσαν το πλήθος και τους είπαν “ουκ αρεστόν εστιν ημάς καταλείψαντας τον λόγον του Θεού διακονείν τραπέζαις. Επισκέψασθε ούν, αδελφοί, άνδρας εξ υμών μαρτυρουμένους επτά, πλήρεις Πνεύματος Αγίου και σοφίας, ούς καταστήσομεν επί της χρείας ταύτης· Ημείς δε τη προσευχή και τη διακονία του λόγου προσκαρτερήσομεν”.

Οι ίδιοι δηλαδή οι Απόστολοι, διώρισαν επτά ανθρώπους να διακονούν σε όσα οι άλλοι περίμεναν εσφαλμένα από αυτούς. Και εκείνοι, έκαναν το έργο τους που δεν ήταν άλλο από την προσευχή και τη διακονία του Λόγου.

Δεν λέγω όλα αυτά για να δείξω πόσο σημαντικοί είμαστε αγαπητοί μου, και με συγχωρείτε αν μακρυγορώ ή αν σας σκανδάλισα. Αντιθέτως, τα λέγω επείδη ακριβώς είμαστε ασήμαντοι σαν άνθρωποι και δεν μπορούμε από μόνοι μας κάποιες φορές να προστατεύσουμε την Ιερωσύνη μας, που αυτή είναι η σημαντική. Να την προστατεύσουμε από την παραγνώρισή της και από τις επιθέσεις εναντίον της. Να την φυλάξουμε από τις προσβολές και τους εμπτυσμούς.

Η Ιερωσύνη είναι μυστήριο. Είναι χάρη Θεού. Ο σεβασμός που απαιτούμε δεν είναι στην αυθεντία μας ως άνθρωποι, αλλά στο σχήμα αυτό που ο Θεός μας πέρασε μέσω των Αποστόλων Του. Επιτρέψετέ μου να πω πως, επιτέλους, έχουμε ανάγκη να καταλάβει ο κόσμος τι σημαίνει ιερέας.

Δεν σημαινει σπουδαία προσωπικότητα. Μπορεί κάποιος και να είναι, αλλά δεν τον κάνει η Ιερωσύνη σπουδαίο. Η Ιερωσύνη όμως τον κάνει ικανό να μας οδηγήσει στη σωτηρία. Κι αν αυτό το απαξιώνουμε, είναι σαν να απαξιώνουμε την ίδια μας τη Σωτηρία”.


Σημείωση:

Η Εκκλησιαστική τηλεοπτική εκπομπή «Ανέσπερον Φως», ξεκίνησε να προβάλλεται από την Ελληνική Τηλεόραση του Λονδίνου (Hellenic TV) τον χειμώνα του 2011, κατόπιν πρωτοβουλίας, αλλά και με τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου μας, Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγορίου.

Προβάλλεται κάθε Σάββατο στις 7.30 μμ, ώρα Αγγλίας, ενώ έχει και δική της διαδικτυακή σελίδα, στην οποία υπάρχει αρχείο με τις εκπομπές.

Την επιμέλεια και την παρουσίαση κάνει ο Πρεσβύτερος Σάββας-Δαυίδ Βασιλειάδης, ενώ η παραγωγή και σκηνοθεσία είναι πλέον στα έμπειρα χέρια του μεγάλου παραγωγού κ. Ντίνου Ταυρίδη, από τον Μάϊο του 2014.

Μία όμορφη εκδήλωση για τις 200 προβολές που η εκπομπή θα κλείσει το φετινό καλοκαίρι, έλαβε χώρα την Παρασκευή 12 Ιουνίου του 2015, στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, στο Βόρειο Λονδίνο.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι Ιερείς της Κοινότητος, Πρωτοπρεσβύτερος Ανδρέας Χατζησαββής και Πρεσβύτερος Παύλος Γρηγορίου, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Λονδίνο, κ Σωτήριος Δεμέστιχας, ο Διευθυντής του Hellenic TV, κ Τάκης Φελλάς, ο Manager του καναλιού κ. Γεώργιος Λίγκος, ο χορηγός του Ανεσπέρου Φωτός, κ Πανίκος Δημητρίου, και πλήθος κόσμου.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε, από τον Πρεσβύτερο Σάββα-Δαυίδ Βασιλειάδη, ομιλία με τέσσερεις διαφορετικές διαστάσεις: Το πρώτο μέρος ήταν μια ιστορική αναφορά στο Ανέσπερον Φως και την εξέλιξή του.

Το δεύτερο μέρος ήταν η βράβευση του μεγάλου χορηγού του Ανεσπέρου Φωτός, κ Πανίκου Δημητρίου και των Demetriou & English Funeral Directors.

Το τρίτο μέρος, περιελάμβανε την κοπή τούρτας για την επέτειο 200 προβολών Ανεσπέρου Φωτός. Το τέταρτο και τελευταίο μέρος ήταν η συγκεκριμένη ομιλία με θέμα “Ο ποιμαντικός ρόλος του Ιερέως”.

anesperon2

Εμφανίσεις: 301292
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: