Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 31/03 17:14

osia maria aigiptia

Του π. Γεωργίου Οικονόμου, Δρ. Θεολογίας για την ROMFEA.GR


Την πρώτη του μηνός Φαρμουθή, σύμφωνα με το αιγυπτιακό ημερολόγιο, ή του μηνός Απριλίου, σύμφωνα με το ρωμαϊκό, εκοιμήθη εν Κυρίω η Οσία μητέρα μας, Μαρία η Αιγυπτία.

Για το ιερό αυτό πρόσωπο θα τολμήσουμε, αναιδώς ενδεχομένως και αναξίως πάντως, να γράψουμε μερικές σκέψεις. Πηγή μας ο βίος της αγίας κατά την συγγραφή του Οσίου Σωφρονίου, αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, ο οποίος μας κληροδότησε πολυτιμότατη πνευματική κληρονομιά την καταγραφή προφορικών διηγήσεων για αυτήν.

Η διήγηση του βίου της είναι πολύ όμορφα συνυφασμένη με αυτόν του αββά Ζωσιμά. Ζηλωτή μοναχού σε μοναστήρι της Παλαιστίνης κατ'αρχήν και σε μοναστήρι πλησίον του Ιορδάνη ποταμού, στη συνέχεια.

Ακολούθησε την ασκητική οδό από την αγκαλιά της μητέρας του μέχρι την ηλικία των πενήντα τριών ετών. Τότε ενοχλήθηκε από λογισμούς υπερηφανείας ότι έχει φτάσει στην τελειότητα και αναρωτιόταν αν υπάρχει κάποιος φιλόσοφος της ερήμου, ο οποίος θα τον ξεπερνούσε στην θεωρία ή την πράξη.

Για να λάβει εκ Θεού την απάντηση˙ οὐδείς ἐστιν ἐν ἀνθρώποις ἔχων το τέλειον, ἀλλά μείζων ἐστιν ὁ ἀγών ὁ προκείμενος τοῦ παρῳχηκότος ἤδη[1]. Στο σημείο αυτό υποδεικνύεται ως σοφός τρόπος αντιμετώπισης των εκ δεξιών λογισμών η επίγνωση της ανθρώπινης ατέλειας αλλά και ο διηνεκής σκοπός εντονότερου αγώνα.

Ωστόσο, το έλεος και η φιλανθρωπία του Θεού οικονόμησαν ώστε να γνωρίσει όντως ο Ζωσιμάς ανώτερο από αυτόν άνθρωπο στην πνευματική ζωή. Και ανώτερος αυτού, ο οποίος από την ηλικία του θηλασμού ακόμη γνώρισε την άσκηση και την αφιέρωση στον Θεό, αναδείχτηκε μία γυναίκα σκάνδαλο.

Αξίζει, βέβαια, να σημειωθεί ότι η συνάντηση του Ζωσιμά με την γυναίκα αυτή έγινε κατά την περίοδο των ιερών νηστειών πριν από το θείο πάθος και την προσκύνηση της Αναστάσεως του Χριστού[2], σαν την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που και εμείς τώρα διανύουμε. Και, καθώς σύμφωνα με την Γραφή˙ οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος[3], μετά την συγχώρηση «της Τυρινής», αναχώρησε στην έρημο έως την Κυριακή των Βαΐων, όπως και σχεδόν σύνολη η αδελφότητα της μονής, αναζητώντας τον άρτο τον επουράνιο και τον πνευματικό.

Εκεί ήλπιζε ότι θα εκπληρωθεί και ο πόθος του να βρει κάποιον πατέρα της ερήμου, που θα του παρέδιδε κάτι άγνωστο, κάποιο είδος ασκήσεως, που δεν είχε γνωρίσει ή κατορθώσει. Και, τότε, η θεία οικονομία και αγάπη επέτρεψε να συναντήσει και να γνωρίσει τέτοιον άνθρωπο και μάλιστα όχι πατέρα της ερήμου αλλά μητέρα!

Ἐν δε το ψάλλειν αὐτόν και ὁρᾷν εἰς τον οὐρανόν ἀκαταπαύστῳ τὦ ὄμματι, ὁρᾷ...τινα κατά ἀλήθειαν προς μεσημβρίαν βαδίζοντα˙ γυμνόν δε ἦν το ὁρώμενον, μέλαν τῷ σώματι, ὡς ἐξ ἡλιακῆς φλογός μέλαν γενόμενον˙ και τρίχας ἔχων ἐν τῇ κεφαλῇ ὡσεί ἔριον, ὀλίγας δε και αὐτάς, ὡς μη πλεόν τοῦ τραχήλου τοῦ σώματος καταφέρεσθαι[4].

Εκπληκτική περιγραφή της συνάντησης δύο οσίων. Ο Ζωσιμάς προσεύχεται αδιαλείπτως[5] στυλώνοντας το βλέμμα των ματιών[6] και της καρδιάς στον ουρανό. Και η οσία σαν επουράνια μορφή και σαν αγρίμι της ερήμου εμφανίζεται στα μάτια του εκπληρώνοντας την ποθούμενη προσδοκία του αββά. Ως ένσαρκος άγγελος επί της γης.

Ως αφανής ασκήτρια του Ιορδάνου. Ως θυγατέρα της αμαρτίας το πριν και της ερήμου τώρα. Και με το προορατικό χάρισμα, που της έδωσε ο Θεός προσφωνεί τον Ζωσιμά με το όνομά του, στην δε ανυποχώρητη επιμονή του συγκαταβαίνει και του διηγείται την ιστορία της ζωής της.

Εξομολογείται εκ βαθέων χωρίς να αποκρύψει ή να δικαιολογήσει τίποτα. Η μετάνοιά της θυμίζει τον προφητάνακτα Δαυίδ, ο οποίος έλουζε και πλημμύριζε με δάκρυα το στρώμα του κάθε βράδυ ενθυμούμενος τα μεγάλα αμαρτήματά του με στεναγμούς της καρδιάς του[7].

Ο Θεός, όμως, ενηνθρώπησε, για να σώσει τους αμαρτωλούς[8], και έτσι με έναν τρόπο παράδοξο προσκαλεί και αυτό το τέκνο Του στην μετάνοια και την σωτηρία.

Η Μαρία η Αιγυπτία διέφθειρε την παρθενία της ήδη από την ηλικία των δώδεκα ετών. Και για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια έζησε πραγματικά βουτηγμένη στην αμαρτία κυλιόμενη στον βόρβορο με ακόρεστη επιθυμία και έρωτα ακατάσχετο, σύμφωνα με την εξομολόγησή της[9].

Αυτήν την επιθυμία ήθελε να εκπληρώσει και τότε, μια ημέρα, που είδε πολλούς άνδρες να ταξιδεύουν προς τα Ιεροσόλυμα για την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, και έτρεξε να ανέβει μαζί τους στο καράβι. Η εορτή αυτή, όμως, έμελλε να αλλάξει για πάντα την ζωή της.

Γιατί το τίμιον και πανάγιον και ζωηρόν Αίμα του Χριστού, τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν[10], το Αίμα του Σταυρού, επρόκειτο να λυτρώσει και την Μαρία.

Δεν απέστρεψε ο Πατέρας το βλέμμα από την άσωτη θυγατέρα αλλά την προσκάλεσε στην πατρική οικία, αφού προηγουμένως την παιδαγώγησε. Και, ενώ προσπαθούσε να εισέλθει στον ναό του Κυρίου, σαν να υπήρχε πλήθος στρατιωτών με την διαταγή να απαγορεύει την είσοδό της, κάποια δύναμη την εμπόδιζε να διαβεί την είσοδο του ναού.

Τότε, συνειδητοποιώντας την κατάστασή της[11], λόγος σωτήριος άγγιξε την καρδιά της φανερώνοντας ότι η ακαθαρσία των έργων της ήταν το εμπόδιο. Και άρχισε να κλαίει, να θρηνεί, να χτυπά το στήθος της[12] και να βγάζει στεναγμούς από τα βάθη της καρδιάς της[13].

Τόσο ήθελε η αγάπη του Θεού! Αμέσως συγχώρησε τις αμαρτίες της! Και την αξίωσε να εισέλθει αυτή την φορά στον ναό και να προσκυνήσει τον ζωοποιό Τίμιο Σταυρό, όπως και εμείς – πρώτα ο Θεός – μεθαύριο, στο μέσον της Σαρακοστής, την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως.

Και όχι μόνο είδε και προσκύνησε τον Τίμιο Σταυρό αλλά την ίδια κιόλας ημέρα αξιώθηκε να μεταλάβει τα Άχραντα και Ζωοποιά Μυστήρια στον ναό του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, δίπλα στον Ιορδάνη ποταμό.

Από τότε για σαράντα επτά ολόκληρα χρόνια έζησε στην έρημο. Τα πρώτα δεκαεπτά χρόνια – όσα και τα χρόνια της αμαρτίας – ενοχλήθηκε σφοδρότατα από πειρασμούς, λογισμούς και κινδύνους, που την καλούσαν στην προηγούμενη ζωή και διαγωγή της.

Τους αντιμετώπιζε, όμως, με ανάδοχο την Θεοτόκο! Και αξιωνόταν την θέα του γλυκυτάτου ακτίστου φωτός[14]! Και διδάχτηκε τα θεία λόγια της Αγίας Γραφής υπό του Αγίου Πνεύματος[15]! Και περπατούσε πάνω στα νερά του Ιορδάνη[16]!

Μετά την διήγηση της ιστορίας της, και αφού μετέλαβε από τα χέρια του αββά Ζωσιμά, έναν χρόνο αργότερα, τα Τίμια Δώρα, ετελειώθη ως προς τον επίγειο βίο σαν σήμερα˙ μηνί Φαρμουθῇ πρώτῃ κατά Αἰγυπτίους. Ας έχουμε τις πρεσβείες της Οσίας μητρός αλλά και το παράδειγμα της μετανοίας της ως απόδειξη της θείας αγάπης και ως πρόσκληση σωτηρίας, σύμφωνα με το Πανάγιο θέλημα του Θεού Πατέρα μας[17].


[1] Σωφρονίου Ιεροσολύμων, Βίος Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, εκδ. Ι.Μ.Σταυρονικήτα, Άγιον Όρος 2008, σ. 30

[2] ό.π. σ. 36

[3] Λκ. 4, 4

[4] Σωφρονίου Ιεροσολύμων, ό.π. σ. 42

[5] Α΄ Θεσ. 5, 17

[6] Όπως ακριβώς εικονογραφούνται οι όσιοι. Βλ. Φώτη Κόντογλου, «Η ξεχασμένη Ανατολή˙ τα μοναστήρια της Αιγύπτου, Γ΄», εν Ελευθερία, 17-6-1962, σ. 6

[7] Ψαλμ. 6, 7

[8] Α΄ Τιμ. 1, 15

[9] Σωφρονίου Ιεροσολύμων, ό.π. σ. 56

[10] Μτ. 26, 28

[11] Πρβλ. Λκ. 15, 17

[12] Πρβλ. Λκ. 18, 13

[13] Σωφρονίου Ιεροσολύμων, ό.π. σ. 64

[14] Σωφρονίου Ιεροσολύμων, ό.π. σ. 72

[15] Σωφρονίου Ιεροσολύμων, ό.π. σ. 76

[16] Σωφρονίου Ιεροσολύμων, ό.π. σ. 84

[17] Α΄ Τιμ. 2, 4

Εμφανίσεις: 302162
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: