Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

epistoles ap paulosΤου Σεβ. Μητροπολίτη Πτολεμαΐδος κ. Εμμανουήλ στην Romfea.gr


«Εαυτούς πειράζετε
εαυτούς δοκιμάζετε
ει εστέ εν τη πίστει!...
Ηδέως γάρ ανέχεσθε
των αφρόνων
φρόνιμοι όντες
ανέχεσθε γαρ
ει τις υμάς καταδουλοί
ει τις υμάς κατεσθίει
ει τις λαμβάνει
ει τις επαίρεται
ει τις υμάς εις
πρόσωπον δέρει!...»

Β’ Κορινθίους

Στον κόσμο των δήθεν που αυτοπροσδιορίζεται κάτω από τη «σκέπη» διάφορων επιθέτων μιας πλαστικής απελευθέρωσης η κάθε λέξη και το κάθε ρήμα που χρησιμοποιεί ο Παύλειος λόγος, σ’ αυτό το επιλεγμένο «τμήμα» της Β’ προς Κορινθίους Επιστολής, είναι πέρα για πέρα επίκαιρο, στο σήμερα των ανατροπών.

Είναι να θαυμάζει και να εμπνέεται κανείς από ένα λόγο καθαρά νηφάλιο και ειρηνικό που απευθύνεται σε ανθρώπους με φρόνηση σε αντιδιαστολή με αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως άφρονες…

Ας προσεγγίσουμε μία προς μία τις λέξεις και τα ρήματα κι ας προσπαθήσουμε να μπούμε μέσα στην ηχητική τους διάσταση, αφού κάθε λέξη έχει τη δική της «ηχώ» και το δικό της ήχο!... Έναν ήχο και μια ηχώ καθαρά αφοπλιστικό και σταθερά διδακτικό. 

«Καταδουλοί…
κατεσθίει…
επαίρεται…
εις πρόσωπον δέρει».
«Ει τις υμάς καταδουλοί…»

Κατα–δουλοί σημαίνει ότι και τότε και σήμερα υπάρχουν «άνθρωποι» που πειθαναγκάζουν τους άλλους και τους χρησιμοποιούν στα διεθνή παζάρια της εκμετάλλευσης, στο λεγόμενο «κόσμο» της εμπορίας ανθρώπων.

Στη δουλεία καταργείται κάθε έννοια προσώπου – κάθε έννοια ελευθερίας του ανθρωπίνου προσώπου.

Το πρόσωπο εκμηδενίζεται και ο άνθρωπος γίνεται «πράγμα» προς εκμετάλλευση και διαπραγμάτευση στον κόσμο ενός «άμετρου» και άνομου συμφέροντος.

Στην ίδια «συχνότητα» με τα λόγια του Θεανθρώπου που με τόση σαφήνεια αναφέρει ότι «αυτούς να φοβάσθε που όχι μόνο το σώμα τραυματίζουν, αλλά σκοτώνουν της ψυχής το ελεύθερον και το ωραίον».

Όταν ο Παύλος γράφει το «ει τις υμάς καταδουλοί» ιχνηλατεί επ’ ακριβώς στα λόγια του Χριστού. Και προεκτείνει τον λόγο, λέγοντας το «ει τις ημάς κατεσθίει». Επιλέγει το ρήμα εσθίω και δεν το αφήνει μόνο του. Το συνθέτει με τον πρόθεση «κατά» και γίνεται κατεσθίει. Που σημαίνει κατατρώει και κατ’ επέκτασιν κατασπαράσσει!...

Κατατρώει άνθρωπος άνθρωπο!... Σκληρός ο λόγος, αλλά λόγος με αλήθεια. Συνέβαινε στο τότε του Παύλου, στα πρώτα βήματα των Χριστιανών< συμβαίνει και στο σήμερα το δικό μας, μετά από δύο χιλιάδες και όχι μόνο… χρόνια.

Τι σημαίνει όμως βαθύτερα το κατεσθίει;

Πολλές προτάσεις θα μπορούσε να καταθέσει κανείς προκειμένου να εισχωρήσει στον «κόσμο» του αλληλοσπαραγμού ανθρώπων. Βασική αιτία ή μία από τις πιο βασικές αιτίες, είναι το «πάγωμα» της Αγάπης, τόσο στις ανταγωνιστικές κοινωνίες των ακόρεστων ανθρώπων, όσο και στις καρδιές εκείνων που δεν έμαθαν ή δεν έκαναν αγώνα αγάπης!...

Έτσι, δεν χαιρόμαστε μ’ αυτούς που χαίρονται, ή δεν συμμετέχουμε στη χαρά αυτών που ανέρχονται, βάζοντας προσκόμματα στην προαγωγή τους, επιδιώκοντας να δηλητηριάσουμε τη χαρά τους παντί τρόπω…

Προχωρώντας στον «ποιητικό» αυτό λόγο του επιστολογράφου Παύλου, συναντάμε τα ρήματα λαμβάνει – επαίρεται – δέρει εις πρόσωπον.

Πρέπει να σημειωθεί ότι όλα αυτά τα λέει ο Παύλος απευθυνόμενος σε όλους τους «ψευδαποστόλους» που εμφανίζοντο κατά καιρούς στο τότε χριστιανικό στερέωμα, «καπηλεύοντας τον λόγον του Θεού…».

Το φαινόμενο όμως της «καπηλείας» του λόγου του Θεού κάνει την εμφάνισή του διαχρονικά και ταλαιπωρεί και σήμερα το «σώμα του Χριστού», την Εκκλησία.

Διαπιστωτικά, οι ραπίζοντες και πολέμιοι μπορεί να είναι τόσο εντός των τειχών, όσο και εκτός… Και βέβαια, δεν είναι ό,τι πιο σωστό να βλέπει κανείς παντού «βαρβάρους», αλλά η ανελέητη πραγματικότητα κάνει κάποια στιγμή την εξαίρεση κανόνα!...

Επαίρομαι, ένα βασικό ρήμα διάχυτο μέσα στον βιβλικό χώρο. Η έπαρσις ήταν και παραμένει μία χρόνια πάθηση της ψυχής, που πιστεύει ότι μόνο αυτή υπάρχει υπεροχικά πάντα στον πλανήτη γη και όλοι οι άλλοι είναι τόσο κατώτεροι, όσο και απλά υπαρκτοί!... Ο συνεχώς επαιρόμενος είναι ασθενής που μόνο χάριτι Θεού μπορεί να βρει τρόπους θεραπείας!... Όποιος επιθυμεί να ενωθεί με το Θεό πρέπει να ντυθεί την ταπείνωση, λέει ο γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ…

Και για να μην κάνω αλλεπάλληλους κηρυγματικούς κύκλους με αναλύσεις ηθικοπλαστικού τύπου, το μήνυμα του μεγάλου επιστολογράφου στο εδάφιο αυτής της Επιστολής, είναι ένα και ξεκάθαρο: Ανέχεσθε. Ανοχή, που σημαίνει συγκατάβαση, όχι συνενοχή, αλλά ταπεινή στάση απέναντι στην καταιγίδα του ποικιλόμορφου κακού.

Προσευχή εκτενής!... Στάση ζωής και όχι υπέρογκων λόγων.

Ο λόγος μας ας είναι μετρημένος και καίρια προσεκτικός. Όχι στα παραληρήματα και στα δεικτικά κηρύγματα, που πληγώνουν και διχάζουν.

Ίσως είναι πιο αποτελεσματικός κάποιος που σταυρώνει τον κόσμο με πάθος και αγάπη, από κάποιους άλλους που μόνο κηρυγματολογούν, μέσα από συνθήματα διχασμού και ενός άκριτου υποκειμενισμού…, με μπόλικη Θεο-λογία πολλών και ακατανόητων πολλές φορές λόγων, μη μεμειγμένων στο «κρασί» του πόνου των άλλων...

Κάποτε, ένας άγιος Ιερέας των Αθηνών δέχθηκε καθ’ οδόν την πλέον απεχθή κίνηση από έναν περαστικό, ο οποίος κυριολεκτικά τον «έφτυσε» εις πρόσωπον!... Κι όταν ο συνοδός –πνευματικό του παιδί– του είπε «Γέροντα, Σας έφτυσαν, δεν θα απαντήσετε;» ο μακάριος εκείνος απήντησε: «Άστους παιδί μου, δεν πειράζει, αυτά… είναι τα παράσημά μας»… Έτσι ένιωσε αυτός που ποτέ «δακτύλω» δεν έδειξε ανθρώπους!...

Έτσι εσκέπτοντο και ενεργούσαν οι παλαιοί άγιοι γεροντάδες άλλων εποχών. Αυτό συνιστά και σε μας ο λόγος του μεγάλου Επιστολογράφου. «Ανέχεσθε των αφρόνων», αυτών που στερούνται ορθού φρονήματος –«φρόνιμοι όντες» εσείς… Αυτό το ανέχεσθε, ας κατέχει το είναι της φρόνιμης πίστης μας και της προσευχής μας «ημών των αναξίων», υπέρ των «αφρόνων», ως φρόνιμοι όντες… –αυτών που κι αν μπήκαν στην Εκκλησία, δεν μπόρεσαν ίσως ποτέ να εκκλησιάσουν τη ζωή τους…

Το «έασον αυτούς χαίρειν» στο Διάλογο του Σωκράτη και το «Πάτερ άφες αυτοίς!...» που ελέχθη πάνω στο Σταυρό, ας συνοδεύει το όλο «σκεπτικό» της καρδιακής μας πίστης, «υπέρ των μισούντων και υπέρ των αγαπώντων ημάς…».

Εμφανίσεις: 291180
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: