Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Δευτέρα, 06 Μαρτίου 2017

kalabriton fthiotidos

Η περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι περίοδος νηστείας, περισυλλογής, συγχωρητικότητος και γενικώτερα αποκαταστάσεως των σχέσεών μας με τον επουράνιον Θεόν καί με τον άνθρωπον, τον συνάνθρωπόν μας.

Δυστυχώς όμως μερικές φορές «θέλουμε ν' αγιάσουμε και δεν μας αφήνουν», όπως λέγει η λαϊκή μούσα.

Υπό τα δεδομένα ταύτα ζητώ την ανοχήν σας και την κατανόησίν σας, καθώς παρακάτω σας παραθέτω μίαν λεκτικήν αντιμαχίαν με τον εν Χριστώ αγαπητόν μου Αδελφόν, τον Σεβ. Μητροπολίτην Φθιώτιδος κ. Νικόλαον, ο Οποίος, δυστυχώς, επέλεξε την Καθαράν Εβδομάδα, για να επιτεθή εναντίον μου με αφορμήν την επανεκτύπωσιν καί διάθεσιν μιάς μελέτης μας υπό τον τίτλον «Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ», η οποία εδημοσεύθη το πρώτον κατά το έτος 1974 ως έκδοσις της Ιεράς Συνόδου.

Στην ιστοσελίδα Romfea.gr ο Σεβ. Φθιώτιδος κ. Νικόλαος εδημοσίευσε επικριτικά σχόλια εναντίον μας, διαμαρτυρόμενος δημοσίως διά το περιεχόμενον της ως άνω ιστορικής μελέτης μας.

Χωρίς αποδεικτικά στοιχεία αποφαίνεται: «Πασιφανές εἶναι, ὅτι ἐγράφη κάτω ἀπό εἰδικές συνθῆκες καί ἱκανοποιοῦσε εἰδικές καταστάσεις τῆς περιόδου ἐκείνης καί διά τοῦτο στερεῖται ἀντικειμενικότητος».

Αυτή όμως είναι η δευτέρα «όχλησις» του εν Χριστώ Αδελφού μας πρός ημάς! Δεν εσεβάσθη ούτε την ιερότητα των ημερών, ούτε και το προκεχωρημένον της ηλικίας μας.

Με ικανήν «παρρησίαν», δηλ. με θρασύτητα, μας επετέθη! Η εμμέσως πλήν όμως σαφώς εκφερομένη κατηγορία είναι ότι η ελαχιστότης μας έγραψε, ό,τι έγραψε τότε «για να λιβανίση ισχυρούς της ημέρας», «για να εξυπηρετήση σκοπιμότητες» ή «για να αντλήση προσωπικά ωφέλη»!!!!

Έδωσε μάλιστα στη δημοσιότητα και μίαν πρώτην πρός ημάς προσωπικήν του επιστολήν, του έτους 2015, πρός την οποίαν, εξ αγάπης κινούμενος, τότε δεν απήντησα!

Εκεί ο Σεβασμιώτατος επαναλαμβάνει τα αυτά και ακόμη χειρότερα φαιδρολογήματα, προς τα οποία όμως δεν απήντησα, καθ' όσον ταύτα περιεκλείοντο σε μία προσωπικού επιπέδου αδελφικήν επικοινωνίαν, σε ένα προσωπικό του γράμμα.

Τώρα όμως υπερέβη τα όρια! Εξεφράσθη δημοσίως! Επί πλέον προέβη και εις την δημοσιοποίησιν της προς με προσωπικής και - δυστυχώς- λίαν προσβλητικής επιστολής του.

Οπότε επιτακτική προβάλλει η ανάγκη, όπως υπερασπισθώμεν της τιμής και της αξιοπρεπείας μας. Σε παρόμοιες περιπτώσεις η σιγή σημαίνει ενοχήν.

Έτσι λοιπόν προέκυψε η παρούσα ανάρτησις.

Τα λόγια του Σεβ. κ. Νικολάου, όπως παρατίθενται παρακάτω, αποτελούν βαρυτάτην κατηγορίαν!

Εγγίζουν τον χαρακτήρα ενός προσώπου! Τον παρουσιάζουν ως «κόλακα» καί «οσφυοκάμπτην», γεγονός, το οποίον δεν ημπορώ να ανεχθώ με κανένα τρόπον:

«....ἔπρεπε νά δώσετε ὁμολογίαν πίστεως καί ἀφοσιώσεως καί νά διαλύσετε πᾶσαν ὑποψίαν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ ἀπό τήν πνευματικήν σχέσιν ὑμῶν προσωπικῶς καί τῆς Ἀδελφότητός σας μέ τόν μακαριστόν Μητροπολίτην Τρίκκης καί Σταγῶν κυρόν Διονύσιον πρωτεργάτην της καθάρσεως τῆς Ἐκκλησίας καί τόν ἐπίσης Γέροντά σας μακαριστόν Μητροπολίτην Κίτρους κυρόν Βαρνάβαν, συνυποψήφιον εἰς τόν Ἀρχιεπισκοπικόν θρόνον μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπον Σεραφείμ».

Αποκρούω μετά βδελυγμίας την βαρυτάτην αυτήν ύβριν! Μάρτυς μου ο Θεός! Ουδέποτε επεχείρησα να κερδίσω κάτι διά της κολακείας των ισχυρών της ημέρας!

Ουδέποτε ενήργησα με σκοπιμότητες! Ουδέποτε, επίσης, επεδίωξα να ανέλθω τα σκαλοπάτια της αρχιερωσύνης!

Ό,τι συνέβη εις την ζωήν μου ήταν αποτέλεσμα της επ' εμοί ευδοκίας του Πανοικτίρμονος Θεού! Ακόμη και την έλευσίν μου εις την ιστορικήν ταύτην Μητρόπολιν δεν την επεδίωξα!

Η Παναγία μας, «Η Τρυπητή», κατά τρόπον θαυμαστόν με εκάλεσε κοντά Της! Ιδού πως:

Τα σχετικά γεγονότα έχουν ως εξής: Κατά τον Απρίλιον του έτους 1978, ως Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ταλαντίου και Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου, ήμην προσκεκλημένος ως ομιλητής εις το Αίγιον.

Εχοροστάτησα, λοιπόν, και εκληρυξα τον θείον λόγον κατά τόν τελευταίον Κατανυκτικόν Εσπερινόν.

Εσπερινόν, ο οποίος μέχρι σήμερα τελείται εις το Ιερόν Προσκύνημα της Παναγίας Τρυπητής, πολιούχου και προστάτου Αιγίου.

Ο κατά τήν περίοδον εκείνην Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, ο αείμνηστος κυρός Γεώργιος, παρηκολούθει τον Εσπερινόν από του ιερού Βήματος.

Μετά την καθιερωμένην Απόλυσιν του Εσπερινού επλησίασα προς την ιεράν Εικόνα της Τρυπητής, διά να προσκυνήσω μετ' ευλαβείας.

Την στιγμήν εκείνην ο μακαριστός Γεώργιος, χωρίς να το προβλέπη το Πρωτόκολλον, εξήλθε του ιερού Βήματος, με επλησίασεν και καθ' όν χρόνον ευρισκόμην ακόμη ενώπιον της ιεράς Εικόνος, όλως αιφνιδίως μου εζήτησε να βγάλω το καλυμμαύχι μου!

«Σας παρακαλώ, μού είπε, βγάλτε το καλυμμαύχι σας», τουθ' όπερ και έπραξα ασυναισθήτως.

Εκεί, λοιπόν, χωρίς να το συναισθάνεται, με ότι έπραξε με έχρισεν ως Διάδοχόν του!

Πως; Ενώπιον της ιεράς Εικόνος της Τρυπητής μας, όλως αυθορμήτως ο μακαριστός εκείνος Γέροντας έβγαλε από το στήθος Του, το αρχιερατικόν του Εγκόλπιον, και το εφόρεσε εις το ημέτερον στήθος!!!!

Με άλλα λόγια, δεν είχε προγραμματίσει να μου προσφέρη ως δώρον της αγάπης Του ένα-κάποιο Εγκόλπιον, ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΑΥΤΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΦΕΡΕΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ ΤΟΥ!

Τοιουτοτρόπως ο μακαριστός και αείμνηστος Γέροντας ανεχώρησεν από το Ιερόν Προσκύνημα χωρίς να φέρη αρχιερατικόν Εγκόλπιον!

Την πρώτην μετά ταύτα Κυριακήν, δηλ. την Κυριακήν των Βαΐων, 23ην Απριλίου, ημέραν των ονομαστηρίων Του και της εις Επίσκοπον χειροτονίας Του, προετοιμαζόμενος διά να μεταβή εις τινα ιερόν ναόν, δεν επρόλαβεν να κατέλθη της κλίμακος του επισκοπικού Μεγάρου, διότι αιφνιδίως υπέστη ρήξιν της αορτής και εξέπνευσεν παραχρήμα! Ας είναι αιωνία η μνήμη Του.

Με άλλα λόγια: Η τελευταία του μετάβασις σε ναό ήταν το βράδυ εκείνο της Τρυπητής!

Μετά τον Εσπερινόν της Τρυπητής, ΔΕΝ ΜΕΤΕΒΗ πλέον εις τινα Ναόν! Εκεί, κατά την ευδοκίαν του Θεού, παρέδωσε την Επισκοπήν του! Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα Σου!

Σεβασμιώτατε άγιε Φθιώτιδος «Γέγονα άφρων καυχώμενος! Υμείς με ηναγκάσατε», ίνα κατά τόν απόστολον Παύλον είπω ( Β' Κορ. 12,11)

Χωρίς καμμίαν προσπάθειαν εκ μέρους μου την 12ην Οκτωβρίου 1978 η σεπτή Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, καί μάλιστα διά συντριπτικής πλειοψηφίας, εξέλεξε την αναξιότητά μου ως Μητροπολίτην της ιστορικής ταύτης Μητροπόλεως, οπότε και επιβεβαιώθηκε, ότι ο Μακαριστός Γεώργιος ενήργησε κατά το σχέδιον του Παντεπόπτου Θεού! Είη το Όνομα Κυρίου ευλογημένον!

Τοιαύτα, λοιπόν, θαυμαστά έργα εποίησεν ο Πανάγαθος Θεός εις την αναξιότητά μου και ούτω πως με εκάλεσε εις την Αρχιερωσύνην. Δεν εκολάκευσα, δεν παρεκάλεσα, δεν επεδίωξα! Ας είναι δοξασμένο του Ονομα του Κυρίου μας!

Παρά ταύτα ο Σεβ. Φθιώτιδος με κατηγορεί, ότι έγραψα διά να κολακεύσω, διά να εξευμενίσω και διά να εξαγοράσω συνειδήσεις! Όχι, Σεβασμιώτατε εν Χριστώ Αδελφέ! Δεν δέχομαι την ύβριν!

Έπειτα, λοιπόν, από την νέαν ταύτην επιθετικήν, εξουθενωτικήν θα έλεγα, προς με συμπεριφοράν ενός Αδελφού, μάλιστα δε κατά πολύ νεωτέρου μου, απεφάσισα να απαντήσω δημοσίως διά της προαναφερθείσης ιστοσελίδος Romfea.gr.

Πλήν όμως εθεώρησα χρέος μου να εμφανίσω τήν αλληλογραφίαν μας και εκ του ημετέρου Blog, διά την ιστορίαν καί μόνον! Ζητώ, λοιπόν, την ανοχήν σας και την κατανόησίν σας, αγαπητοί μου αναγνώστες.

Καλόν στάδιον των πνευματικών μας αθλημάτων. Καλήν Τεσσαρακοστήν!

Αίγιον, 6 Μαρτίου 2017
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Αίγιον, Καθαρά Πέμπτη, 02. 03. 2017

Σεβ.Μητροπολίτην
Φθιώτιδος κ.κ. Νικόλαον

Διά της ιστοσελίδος Romfea.gr


Σεβασμιώτατε εν Χριστώ Αδελφέ.

Έλαβον τήν επιστολήν Σας της 11ης Οκτωβρίου 2015
Δεν Σας απήντησα τότε εκ σεβασμού πρός το πρόσωπόν Σας.

Σήμερα, ότε το θέμα λαμβάνει δημοσιότητα διά της ιστοσελίδος Romfe.gr Σας απαντώ εν συντομία και με πολλήν αγάπην και με ακόμη περισσοτέραν ειλικρίνειαν.

Ό,τι έγραψα κατά τήν τεταραγμένην εκείνην περίοδον της επταετίας 1967-1974, το έγραψα εξ ιδίας πρωτοβουλίας και χωρίς κάποιαν υστεροβουλίαν! Ήτο, επαναλαμβάνω, αποτέλεσμα προσωπικής μου πρωτοβουλίας, προϊόν δε της πρός τήν Μητέρα Εκκλησίαν αγάπης μου και αποτέλεσμα της εκ του σύνεγγυς, ως Γραμματέως της Ιεράς Συνόδου, βιώσεως των εκκλησιαστικών πραγμάτων της εποχής εκείνης!

Κατά τήν περίοδον εκείνην είχον εις την διάθεσίν μου όλον το Αρχείον της Ιεράς Συνόδου. Σημειώσατε, παρακαλώ, ότι εις την ζωήν μου δεν έμαθα να κολακεύω! Ενεργώ πάντοτε κατά συνείδησιν.

Βεβαίως, προ της δημοσιεύσεως του κειμένου, εζήτησα την γνώμην Πανεπιστημιακού Καθηγητού, αλλά δεν έλαβα γραμμήν πλεύσεως παρ' αυτού.

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κυρός Ιερώνυμος ήτο μία εξέχουσα εκκλησιαστική προσωπικότης! Πλήν όμως, ως Πανεπιστημιακός Διδάσκαλος, συνάμα δε και ως ιερεύς των Ανακτόρων, δεν διέθετε διοικητικήν πείραν! Ήτο άνθρωπος της θεωρίας!

Ως εκ τούτου, δυστυχώς, έπεσε θύμα αναξίων συνεργατών, οι οποίοι Τον εξέθετον σπουδαίως! Αναμφιβόλως ήτο ασκητικός, σεμνός και με αρίστην την έξωθεν καλήν μαρτυρίαν.

Πλήν όμως το μέγιστον λάθος Του ήτο το γεγονός ότι, Καθηγητής ών του Κανονικού Δικαίου, απεδέχθη την εκλογήν Του εις τον Αρχιεπισκοπικόν Θρόνον των Αθηνών

α) υπό μιάς Αριστίνδην (οκταμελούς) Συνόδου, τουθ' όπερ ρητώς αντιστρατεύεται εις την εκκλησιαστικήν τάξιν.
Ωσαύτως, όλως αντικανονικώς, κατέλαβε τον θρόνον γεγηρακότος Αρχιεπισκόπου, του από Φιλίππων κυρού Χρυσοστόμου, τον Οποίον η τότε Κυβένησις κατ' αρχήν επίεσεν πρός παραίτησιν, έπειτα δε -τούτου αρνηθέντος την παραίτησιν- τον απεμάκρυναν βιαίως εκ του Αρχιεπισκοπικού του Θρόνου.

5. Αναμφισβήτως ο μακαριστός Ιερώνυμος είχεν αγαθήν πρόθεσιν και ωραία σχέδια διά την Εκκλησίαν, αλλά αυτό δεν αρκεί. «Παν καλόν, μη καλώς γενόμενον, ουκ εστί καλόν». Ας όψονται οι στενοί Συνεργάται Του, οίτινες Τον εξέθεσαν ανεπανορθώτως! Κυριολεκτικώς Τον κατέστρεψαν! Ο Θεός ας τους συγχωρήσει!

6. Επεχείρησε την «κάθαρσιν» της Εκκλησίας από αναξίους φορείς Της, αλλά με τρόπον αντικανονικόν. Ακόμη και με την παρεμβατικήν απειλήν Αξιωματικών του Στρατού της τότε Κυβερνήσεως των Απριλιανών πρός Αρχιερείς, οίτινες εκρίνοντο είτε ανάξιοι της αποστολής των, είτε ανεπιθύμητοι .

7. Προσωπικώς τιμώ βαθύτατα Τον άγιον κατά τον βίον Ιερώνυμον και μνημονεύω του ονόματός Του εις τας πρός Κύριον εντεύξεις μου.

8. Η μελέτη «Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΌΝ ΖΗΤΗΜΑ» συνεγράφη υπό τής ελάχιστότητός μου εξ αγάπης πρός την Εκκλησίαν, και εξ ιδίας πρωτοβουλίας, ετέθη δε υπό την έγκρισιν της τότε Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, ήτις, διά να αποδώση μείζονα κύρος εις το περιεχόμενόν της, απεφάσισε να δημοσιευθή αύτη ως σύγγραμμα της Ιεράς Συνόδου. Τώρα, ότε ημείς οδηγούμεθα πρός την έξοδον εκ του προσκαίρου τούτου βίου, εκρίθη αναγκαίον, όπως γνωσθή η αλήθεια, διά τόν ιστορικόν του μέλλοντος, δηλ. ότι αύτη ήτο μία προσωπική μου μελέτη,.

9. Αντιλαμβάνομαι τήν συμπάθειάν σας πρός τον μακαριστόν Αρχιεπίσκοπον Ιερώνυμον, ερειδομένην και εις τόν κοινόν τόπον καταγωγής σας, την Τήνον.

10. Αλλά παρά ταύτα δεν δύναμαι να κατανοήσω την αφιλάδελφον πρός με συμπεριφροάν Σας ως και τον εξουθενωτικόν τρόπον, διά του οποίου εκφράζεσθε διά το ταπεινόν πρόσωπόν μου. Επαναλαμβάνω ενταύθα τα λόγια Σας: «Από άγνωστος Αρχιμανδρίτης γίνατε Αρχιγραμματεύς της Ιερᾶς Συνόδου, Επίσκοπος Ταλαντίου (1976) και κατόπιν μόλις 40 ἐτῶν Μητροπολίτης της ωραίας καί ιστορικῆς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας (1978)». Αυτό, Σεβασμιώτατε, αποτελεί ψόγον; Μήπως, αντιθέτως, εκφράζει την άπειρον προς με συγκατάβασιν του πανοικτίρμονος Χριστού μας; Ας το κρίνουν οι αναγνώστες μας! Αδελφικώς Σας παρακαλώ, να μή μάχεσθε τό Πανάγιον Πνεύμα, το Οποίον κατευθύνει τήν ζωήν μας! Άθελά Σας γίνεσθε Πνευματομάχος!

11. Αδελφέ μου, επελέξατε την περίοδον της Καθαράς Εβδομάδος, διά να εκτοξεύσετε τα φαρμακερά και πύρινα βέλη Σας εναντίον μου; Έπειτα, το γεγονός, ότι επί 41 καί πλέον έτη εις την Αρχιερωσύνην υπηρετώ μετά ζήλου την Αγίαν μας Εκκλησίαν, δεν έχει κάποιαν σημασίαν δι΄ Υμάς; Τόση σκληροκαρδία ουδέ εις τους κοσμικούς κύκλους απαντάται!

12. Δυστυχώς, δεν είσθε ευφυής! Το συμφέρον του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου επέβαλε εις Υμάς να μη ξύνετε πληγές του παρελθόντος! Κρίμα, δεν το εσκέφθητε!
Σεβασμιώτατε,

Ταύτα μετά παρρησίας εθεώρησα σκόπιμον να Σας είπω δημοσίως, εφ' όσον και Υμείς δημοσίως εξεφράσθητε.

Σας συγχωρώ εκ βάθους καρδίας και Σας εύχομαι Καλήν Τεσσαρακοστήν και καλόν Παράδεισον!

Επί δε τούτοις διατελώ

Ελάχιστος εν Χριστώ Αδελφός

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Εμφανίσεις: 256428
FOLLOW ROMFEA: